Helgin

Einar kom á fimmtudagsnóttina og fékk að vera heima með Daníel veikan á föstudaginn. Við vorum síðan öll meira og minna veik alla helgina. Hortissjú og teppi hvert sem var litið hérna heima. Einar fór aftur til DK áðan og ég sit heima fárveik með Daníel líka veikann en hann er vonandi að ná sér. Já og þetta er eigninlega bara helgin í stórum dráttum. Fun...

Skype

Ég gleymdi að minnast á það að ég er aðvitað komin með skype eða öllu heldur búin að virkja það og kíki við flest kvöld. Ég er meira að segja með webcam, endilega addið mér inn hjá ykkur notendanafnið er: karenolgaarsalsdottir

Einar kemur heim...

... á fimmtudaginn. Reyndar lendir vélin hans ekki fyrr en hálf 12 um kvöldið sem þýðir að hann verður sennilega ekki kominn til mín fyrr en að ganga hálf 2 en ég kvarta ekki. Hann verður síðan hérna fram á mánudagsmorgun en þarf að fara eldsnemma um morguninn til að ná í tíma eftir hádegi. Það er dáldið erfitt að útskýra fyrir Daníel að pabbi sé "bráðum" að koma heima. Bráðum hjá honum þýðir kannski eftir 1-2 klukkutíma gerist X. Ég get heldur ekki sagt að eftir 5 daga þá komi pabbi heim því ekki kann hann að telja og enn síður myndi hann skilja hvað ég væri að tala um þegar ég tala um að pabbi komi á fimmtudaginn. Ég hef því haldið mig við bráðum en reynt að tala kannski bara minna um það til að valda honum ekki vonbrigðum þegar hann fattar að nú ætti pabbi að vera kominn.

Í gær var síðan Grafarvogsdagurinn og við Vala fórum með strákana á Korpúlfstaði að skoða vinnustofur og sýningar listamanna sem eru staðsettir þarna. Eftir hádegismat röltum við síðan á Foldabókasafn þar sem við tókum helling af barnabókum og nú eru báðir strákarnir komnir með bókasafnsskírteini. Þegar heim var komið var grenjandi rigning og við Daníel poppuðum og kúrðum síðan uppí sófa með teppi og vorum að lesa saman nýju barnabækurnar sem við höfðum tekið á bókasafninu. Mjög huggulegt að sitja svona saman og hafa það kósý meðan að rigningin glummdi fyrir utan.

p.s. næsta föstudag (14.sept) mun ég afhenda uppsagnarbréfið mitt og þá er opinberlega bara 3 mánuðir eftir af vinnunni!

Traffík

Þar sem ég er að leggja af stað með Daníel á svo hræðilegum tíma í leikskólann meðan að hann er í aðlögun þá lendi ég í fáránlegum umferðarteppum. Ég eyði á gríns svona 20-25 mínútum á hverjum degi við að keyra að heiman og uppí Grænuhlíð rétt hjá Suðurveri. Mér er ósjálfrátt hugsað til hvernig hægt er að leysa þennan hnút meðan að ég bíð í bílnum á morgnana. Þegar við vorum úti í Póllandi þá vorum við fljót að læra það að nota ekki strætisvagna á háannatímum í borginni heldur notast þá við sporvagnana. Þannig að mér datt í hug: hvernig væri að leggja teina eftir Miklubrautinni endilangri t.d. byrja í Mosó eða Kjalarnesi og niður í bæ. Svo nálægt stoppistöðvum yrðu bílastæði t.d. hjá Grafarholti og fleiri stöðum þannig að maður myndi bara keyra að stoppistöð og taka næstu lest niðureftir. Lestir myndu auðvitað ganga bara með 10 mín millibili á háannatíma. Ég geri mér fullkomnlega grein fyrir að þetta myndi ekki hennta öllum en ég reikna fastlega með að a.m.k. 30% af ferðalöngum úr úthverfum borgarinnar gæti nýtt sér þetta.
Ef þetta myndi ganga vel þá væri hægt að gera það sama fyrir sunnan. Leggja t.d. teina frá Keflavík og niður í bæ. Kannski eruð þetta bara draumórara en eitt er víst; mér er svo sannarlega farið að leiðast útsýnið frá Miklubrautinni á morgnana!

Lífsins gangur

Óumflýjanlega er lífið að færast í eðlilegt horf eftir "brotthvarf" húsbóndans af heimilinu. Við Daníel erum að spjara okkur ágætlega verð ég að segja og þessi aukna vinna og álag er búið að venjast og ekki lengur álag þannig að ég finni fyrir því. Ég er ánægð með sjálfa mig að geta séð um hlutina sjálf og haldið heimilinu eðlilega gangandi fyrir mig og strákinn minn. Ég er búin að taka flest allt til nema að skúra þar sem ég sofnaði óvart í kvöld í rúminu hans Daníels í staðinn fyrir að taka til eins og ég geri venjulega á kvöldin eftir daginn. Já, ég er farin að vera allt í öllu hérna og fjarlægði meira að segja eina stærstu óléttu kóngulóarhlussu sem ég hef séð. Hún var hafði skriðið inn um gluggann og hékk makindalega fyrir ofan náttborðið hjá mér. Þurfti aðeins að tala við sjálfa mig og róa áður en ég réðst á hana með krukkuna en tókst verkið samt og nú getum við Daníel sofið róleg. Eftir á að hyggja þá hefði ég auðvitað átt að nota ryksuguna á hel%&$ið eins og maður gerði við hrossaflugurnar í gamla daga á Guðrúnargötunni.
Það er margt skrítið við að búa allt í einu ein eftir svona mörg ár í sambúð. Mér líður hálfpartinn eins og ég sé skilin... En það eru hins vegar margir kostir í stöðunni líka.

1. Ég er t.d. búin að skipta hjónarúminu í þrennt þar sem ég er með sitthvorn koddann á hverjum stað og ég færi mig síðan á milli eftir því með hvaða kodda ég er í stuði til að sofa með.
2. Ég þarf ALDREI að bíða eftir klósetinu eða sturtunni þó að ég geti því miður ekki lengur leyft mér að fara í sturtu á morgnana vegna Daníels.
3. Ég get breytt íbúðinni eins og mér sýnist og er t.d. búin að færa allt tölvudót inní vinnuherbergi þar sem það á heima.
4. oooooog mér dettur ekki meira í hug! Fyndið var alveg búin að finna fullt um daginn.

Ég finn líka að vinir og vandamenn láta aðstæður mína sig miklu varða. Ég er mjög þakklát öllum en í raun er ástandið ekki eins slæmt og ég hélt að það yrði og ég er alveg að bjarga mér ágætlega. Heimsóknir og símtölu eru hins vegar áfram vel þegin þar sem það eru takmörk sett hvað ég get rætt mikið við sjálfa mig.

Svona í lokin þá er Daníel að standa sig vel í leikskólanum í aðlöguninni. Á morgun á hann að vera fram yfir hvíldina og það verður spennandi að sjá hvort hann sé tilbúinn að leggja sig með krökkunum. Hann virðist samt vera dáldið lítill í sér á köflum enda miklar breytingar bæði heima og að heiman hjá honum og hann er búinn að vera dáldið á flækingi undanfarna daga þar sem ég þarf líka að vinna þótt hann sé í aðlögun. Ég reyni að gera eitthvað skemmtilegt með honum þegar við erum komin heim og veita honum næga athygli. Vonandi gengur þetta yfir fljótlega.

Þreytt eftir frí

Komin heim úr 2gja vikna dvöl í Póllandi með smá viðkomu í Danmörku á heimleiðinni. Einar er semsagt farinn til DK og skólinn hjá honum er byrjaður. Ég sakan hans meira en ég get úrskýrt enda höfum við aldrei verið aðskilin í meira en 4 daga síðustu 7 árin.
Daníel er hrikalega erfiður og algjör martröð í ferðalögum en þetta er víst aldurinn. Ég er ennþá dauðþreytt eftir ferðalagið og íbúðin er öll í drasli því ég hef litla orku til að gera eitthvað í því. Langar helst bara að fara að sofa en ég verð í það minnsta að ganga frá þvottinum og leirtauinu áður en að því verður. Á morgun fer Daníel í pössun til tengdó og ég að vinna í nokkra klukkutíma því Daníel er að halda áfram í aðlögun á leikskólanum og ég mun því sennilega lítið komast í vinnuna næstu daga. Vona bara að þetta muni ganga vel enda er hann spenntur þegar við tölum um leikskólann.
Ég segi kannski betur frá ferðalaginu í næsta pósti.
Það er samt ein bók sem mig langar til að segja frá áður en ég hætti. Ég var að enda við að kaupa bókina "501 must-read books". Þetta er algjör snilldarbók sem segir frá 501 áhugaverðustu bókum að mati gagnrýnenda. Bókinni er skipt í kafla eftir tegund bókmenntana t.d. nútímabókmenntir, saga, vísindaskáldsögur og fleira. Um hverja bók er stutt ágrip, gagnrýni og sagt frá höfundinum og í sumum tilfellum hvaða áhrif tiltekin bók hafði á samfélagið t.d. ef hún var bönnuð eða olli uppþoti eða hugarfarsbreytingum og þess háttar. Allavegana þá ætla ég að sökkva mér í þessa bók og finna mér góða bók til að lesa. Anyways þvotturinn bíður....