Nóvembermyndir

Nýjar myndir komnar fyrir nóvember


Og hérna er ein bumbumynd síðan í dag - tæpar 37 vikur!

Jólabakstur og huggulegheit

Ég er þá loksins byrjuð í fæðingarorlofi ef svo mætti kalla því ég á enn eftir að fá það á hreint hvort ég fái yfir höfuð fæðingarorlof frá þeim eða ekki. Danir elska skriffinsku og ef einhver heldur því fram að það sé erfitt að eiga við Tryggingastofnun þá er það eins og að drekka vatn miðað við völundarhúsið sem er hérna í Frederiksberg ráðhúsinu. Til að byrja með þá er ég að flækjast milli 3gja hæða hérna sem hver hefur sinn opnunartíma! Þriðja hæðin finnst mér síst því þar er bara einn stór salur og ein kona í glerbúri þar sem maður þarf að skýra öll sín mál með a.m.k. 5-10 manns hangangi á bakvið mann, hlustandi hverju sinni. Ég reyni að forðast þessa hæð.
Annars er ég bara að reyna að vera róleg yfir þessum málum enda stoðar það ekkert að vera að stressa sig heldur á maður auðvitað að nýta tímann í að hvíla sig og slappa vel af fyrir komandi átök. Ég er byrjuð að stunda aftur meðgönugjógað þegar ég er ein heima og ekki veitir af því maður hefur heldur betur stirðnað á þessum 4 vikum sem ég er búin að vera að vinna. Í kvöld vorum við Einar síðan að baka piparkökur og næsta verkefni verður sennilega einhver brauðbakstur enda er almennilegt brauð úr bakaríi fráranlega dýrt hérna auk þess sem þeir virðast ekki vera búnir að uppgötva spelt.
Meðgangan gengur bara ágætlega þó ég sé hægt og rólega byrjuð að safna bjúg utan á mig og giftingarhringurinn fór uppá hálskeðjuna fyrir meira en viku síðan. Ég er líka hætt að ganga í venjulegum skóm og finnst mér langbest að nota sumarskóna mína sem eru vel opnir og þægilegir. Jæja CSI er að byrja, best að fara að hugga sig með kallinum.

Ég er tilbúin!

Ég er alltíeinu komin með nett ógeð á þessari meðgöngu. Mig langar í gamla kroppinn minn aftur og vera nett og ekki þurfa að biðja fólk alltaf um að færa sig þegar ég er að reynan að smokra mér bakvið það. Ég er þreytt á spurningum eins og hvernig mér gangi og á bröndurunum hjá köllunum í vinnunni um að ég hafi gleypt bolta eða þurfi aðeins að minnka átið. Ég er þreytt á að brosa alltaf til baka þegar konur brosa til mín því þeim finnst ég svo mikil "dúlla" t.d. þegar ég er að klöngrast uppí strætó eða samúðarsvip þegar ég er að beygja mig eftir einhverju á klaufskann hátt. Ég er þreytt á að geta ekki sinnt Daníel almennilega og vera alltaf að biðja Einar um eitthvað og hlaða á hann auka heimilisverkum. Mér finnst 40 vikur alltof langur tími til að bíða eftir barni og ég legg til að þessi tími verði styttur niður í 30 vikur sem væri svona akkúrat passlegt. Ég er semsagt búin að fá nóg af þessu vaggi og þreytu og endalausu bið og nú má þetta litla kríli bara fara að láta sjá sig eftir kannski ca. viku eða svo því ég er tilbúin!

Skype tímar

Við erum að spara og ákváðum því að setja fasta skype tíma þar sem hægt verður að ná á okkur. Annar tíminn er meðan Daníel er vakandi og hress og hinn svona hugsaður þegar maður vill fá að spjalla við vini og fjölskyldu í friði fyrir truflunum.

• Laugardagar 11:00-12:00 ( ísl. 10:00-11:00 )
• Miðvikudagar 21:00-22:00 (ísl. 20:00-21:00)

Svo má auðvitað bara alltaf hringja eða senda sms og þá getum við tengst.
Notendanafnið hjá Einari sem við munum nota á þessum tíma er einaregilsson . Mitt er karenolgaarsalsdottir en ég er mun sjaldnar inná því.

kv,
prjónakonan

Lofurðu skulu standa - síðasti hluti!

Þá fer loksins að sjá fyrir endann á þessu en ég er líka að skrifa þetta bara niður því það er oft svo gaman að rifja gamla pósta upp.
Ég er núna búin að vera í 2 vikur hjá Aktiveringshúsinu og líkar það bara alveg rosalega vel. Man ekki hvort ég var búin að segja það en ég er á prjónaverkstæðinu og er að prjóna alveg eins og vindurinn. Þau verkefni sem ég hef lokið við nú þegar eru: Þævðir inniskór á Daníel, risastórt "poncho" úr perlestrik og einn strokkur með munstri! Maður er voðalega stoltur af þessu og ekki síst af því að þetta fer allt á jólamarkaðinn sem verður settur á stokk í húsinu 4.des n.k.. Ég hefði aldrei trúað ég gæti prjónað nokkuð annað en trefla en þetta er fljótt að koma og hjálpar auðvitað svakalega að hafa leiðbeinanda alltaf við höndina ;) Verst að maður á bara 2 vikur eftir þarna áður en ég fer á barsel því það er voðalega gaman að kynnast nýju fólki þarna og ég læri enn meira í dönsku. Fyrir utan þetta þá erum ég og Lýdía vinkona mín hérna búnar að stofna íslenskan foreldrahóp (lesist mömmugrúbba) og fengum við aðstöðu hjá Íslendingafélaginu í Kaupmannahöfn í Jónshúsi. Við erum með vikulega hittinga og auk þess erum við búnar að koma upp spjallborði á netinu sem við erum u.þ.b. að fara að hleypa í loftið. Ég er mjög ánægð með þetta litla verkefni og ég verð svo sannarlega ekki einmanna í barneignarfríinu þar þessum hóp til heyra einnig verðandi mæður hérna á svæðinu. Núna er bara spurning um að vera duglegur að vikja hópmeðlimina og halda þessu gangandi.
Við erum búin að ákveða að Einar fái sér hlutavinnu núna og eitthvað fram á næsta ár. Eins og staðan er í dag þá tekur það sig ekki fyrir Einar að nýta sér þennan 6 mánaða fæðingarstyrk námsmanna frá Íslandi þar sem hann myndi þéna meira með hlutastarfi hérna í DK en að flytja fæðingarstyrkinn yfir í DKK. Hann er semsagt að fara í viðtal hjá fyrirtæki núna á mánudaginn og mun þá væntanlega starfa sem verktaki. Hann verður þá í þessu starfi eða öðru sem hann fær næstu 5-6 mánuðina og tekur svo fæðingarorlofið með seinnihluta mastersritgerðarinnar sem hann áætlar að skila næsta sumar. Vonandi gengur þetta allt eftir en áætlanir standast nú ekki alltaf eins og maður er búinn að sjá og læra.
Húsið sem við búum í heitir Borups Have og er ansi merkilegt fyrir þær sakir að hérna búa ansi margir Íslendingar. Við erum búin að kynnast öllum held ég og er m.a. búið að halda eitt kalla og eitt konukvöld síðan við fluttum inn þannig að félagslífið er í góðu lagi. Þetta er mikill munur fyrir okkur frá því sem var á Amager og nú erum við líka mun nær öðru vinafólki okkar en við vorum. Ég er helst í sambandi við Hildi sem ég kynntist fljótlega eftir að ég flutti hingað en mig grunaði ekki þá að við yrðum nokkurntíma nágrannar. Svo er það Hildigunnur sem á strák sem heitir Grímur og er með Daníel á leikskólanum. Hildigunnur er mjög félagslynd og næs manneskja og þar að auki er hún í fæðingarorlofi þannig við erum stundum samferða með strákana heim af leikskólanum fyrir utan að hittast hérna útí garði með þá. Maður getur svo sannarlega ekki kvartað og við höfum verið meðtekinn inní þennan hóp hérna eins og við höfum aldrei átt heima annarstaðar.

Við erum að vinna í finna fasta skype tíma sem ég set inn hérna ásamt notendanöfnunum okkar fljótlega.
Annars væri gaman að heyra smá fréttir að heiman frá vinum og vandamönnum og þá megið þið gjarnan senda mér póst á kareno@ru.is og myndir eru svo sannarlega vel þegnar!

Loforð skulu standa - 2.hluti

Úff, var bara alveg búin á því eftir póst gærdagsins að ég sofnaði næstum undir eins uppí sófa eins og ég er farin að gera vel flest kvöld núorðið :)
Ég ætla að byrja á því að segja frá því leiðinlega og enda á því skemmtilega til að ég geti farið glöð í bragði að lúlla á eftir. Kreppan - þarf maður að segja meira? Jú, því hún er töluvert snúnari ef maður býr erlendis en lifibrauð manns er heima á Frónni að tætast upp. Þetta er nú búið að vera að smá vinda uppá sig hjá okkur Einari hérna úti því eins og kannski margir vita þá erum við að lifa á sparipeningunum okkar hérna eða réttara sagt arfinum sem ég fékk eftir mömmu mína og við ákváðum að nýta í þetta ævintýri hérna. Þegar við vorum að gera okkar fjárhagsáætlanir fyrir danmerkurferðina þá gerðum við ráð fyrir genginu ca.12 og þegar við Daníel fluttum hingað út man ég að ég var að bölva í hljóði því þá hafði DKK tekið snöggann kipp uppávið og var ég þá að skipta á genginu ca.12,6. Síðan þá hefur gengið aðeins farið uppávið og um páskana var gengið komið um og yfir 16. Þetta þýðir auðvitað að kaupmáttur okkar skerðist um 30% og leigan okkar sem var 8000 DKK á mánuði og kostaði okkur við undirskrift leigusamnings rétt tæp 100þ var þá komin uppí 128þ á 3-4 mánuðum.
Staðan hefur auðvitað ekki batnað eftir að allt fór á hvolf og töldum við því best að athuga hvort ég gæti mögulega fengið einhverskonar fjárhagsaðstoð frá kommúnunni. Planið var auðvitað alltaf að Daníel myndi innan 2-3 mánaða fara í leikskóla hérna í DK og ég útá vinnumarkaðinn og myndi þá vinna mér inn réttindi til barneignarfrís. En því miður þá tók það tæpt hálft ár að koma barninu inná dagvistun og ég á þeim tíma komin það langt í meðgöngunni að enginn vildi ráða mig til starfa þó svo að ég verð að viðurkenna að það hafi ekki mikið reynt á það.
Allavegana þegar ég tala við kommúnuna þá kemur í ljós að ég á möguleika á þessari aðstoð þó við höfum enn ekki fengið úrskurð um það, leiðinlegast fannst mér þó viðtalið við ráðgjafann þarna sem sýndi aðstæðum okkar engann skilning enda sennilega enn einn bitur Dani sem finnst þetta bara gott á okkur Íslendinga.
Ég varð að samþykkja það að vera skráð vinnufær fram að 36.viku meðgöngu og þá getur maður löglega afsakað sig frá vinnumarkaði sökum fæðingarorlofs. Ég samþykkti þetta auðvitað og er nú skyldug til að mæta í svona "activeringhús" 26 tíma á viku til þess að maður sé nú ekki bara að slæpast á bótum hérna. Ég greip tækifærið fegin hendi og talaði starfsráðgjafinn minn meðal annars um að þarna gæti ég fengið gott tækifæri til að læra málið betur. Ég mæti semsagt 9-14 alla daga og þarna er fólk látið í hin ýmsu verkefni t.d. er sauma og föndurverkstæði þarna, smíðaversktæði, mötuneyti og auk þess er verið að gera upp húsið þannig að flestir kallarnir eru í því að byggja og mála. Ég var í fyrstu send í grænmetisskurð í eldhúsinu og var í því að útbúa svona grænmetispoka sem maður getur verslað í mötuneytinu. Auk þess var ég líka látin í tilfallandi verkefni eins og að vera tilraunadýr fyrir iðnskólann í nágrenninu þar sem ég fór í fulla andlitsbaðsmeðferð og í annað skipti í plokkun og litun. Þær hafa auðvitað verið í dálitlum vandræðum með að búa til verkefni handa mér þar sem ég get ekki verið að reyna mikið líkamlega á mig og að lokum var ég send á prjónaverkstæðið þar sem ég var búin að kynnast tveim pólskum konum.
Nú sit ég semsagt á prjónaverkstæðinu og er að læra að prjóna á fullu og gengur satta að segja bara mjög vel. Ég er meira að segja búin að prjóna inniskó handa Daníel sem er að fara að þæfa á morgun og ég borga bara fyrir efnið sem fer í skóna. Í dag byrjaði ég síðan á nýju sjali sem er gert úr tvöföldu garni og svokölluðu perluprjóni og þetta gengur bara rosalega vel og leiðbeinandinn minn er mjög ánægð með mig þarna. All sem er síðan framleitt verður selt á jólamarkaði þann 4.des og það er nú ekki leiðinleg tilhugsun að vera að framleiða eitthvað sem einhver mun nota og hvað þá borga peninga fyrir það! Eins og heyra má þá er ég alveg hæðst ánægð með þetta nýja verkefni mitt og finnst meira að segja leiðinlegt til þess að hugsa að ég eigi bara rétt rúmar 2 vikur eftir á þessum stað en Nina sem er yfir prjónaverkstæðinu sagði að ég mætti kíkja til þeirra hvenær sem er ef mig vantaði aðstoð með prjónaverkefni eftir að ég væri hætt og ég held ég muni alveg nýta mér það.
Auk þess er nú ekki leiðinlegt að láta dekra gjörsamlega við sig og allir eru svo huggulegir og næs við mann því ég er nú eftir allt saman yngsta manneskjan á svæðinu og auk þess kasólétt. Eldri konurnar eru alltaf að passa að ég taki mér pásu og svo er einn Kínverji sem var með mér í grænmetisskurðinum sem er alltaf að passa uppá að ég sé búin að borða og í dag kom hann sérstaklega uppá prjónaversktæði með skornar gulrætur og ávexti handa mér. Kokkkurinn í mötuneytinu er búin að spyrja hvort ég hafi dálæti af einhverjum sérstökum mat og á fimmtudögum er alltaf kaka og þá er hann alltaf búinn að bæta einhverju auka á diskinn minn, annaðhvort aukaköku eða vínberjum. Rosalega huggulegt að láta hugsa svona vel um sig sérstaklega þegar fjölskylda manns og nánustu vinir eru dáldið langt í burtu.
Meðgangan gengur mjög vel. Á tímabilil fann ég dáldið til í grindinni og þá sérstaklega í liðböndunum hægra megin og átti bara í stökustu erfiðleikum með að labba smáspöl sem maður kemst ekki svo léttilega hjá hérna úti. Þetta er sem betur fer allt búið að batna og nú líður mér mjög vel og er full af orku eða þ.e.a.s. til klukkan ca.9 á kvöldin og þá allt í einu slokkarn næstum á mér. Enn sem komið er hef ég næstum alveg sloppið við bjúg og þakka ég það fyrst og fremst hjólatúrunum með Daníel í leikskólann daglega fram og til baka. Í síðustu mæðraskoðun sagði Jóhanna ljósmóðir mér að barnið væri í stærra lagi og mætti ég búast við því að Lille yrði í svipaðri fæðingarþyngd og stóri bróðir. Hún áætlaði að barnið væri ca.2200-2300 gr (32vikur) meðan að almenn stærð (í DK) er ca.1700 gr á þessum tíma. Ég get ekki annað en verið mjög sátt við það enda fannst mér Daníel vera fullkominn þegar hann leit dagsins ljós ;-)
Það sem er aðalega að plaga mig þessa dagana er brjóstsviði og þegar Daníel kemur uppí rúm til okkar þannig að ég fæ engann svefnfrið og fer að lokum á fætur helaum í grindinni og bakinu. Við erum hins vegar að vinna í þessu með Daníel og Einar er þá í því hlutverki að fara með hann til baka. Í nótt fór Einar t.d. með Daníel 4 sinnum til baka og ég vaknaði úthvíld og stálslegin í morgun. Annars er litla dýrið bara að hnoðast og hnoðast í mallanum enda ætti það að fara að skorða sig vonandi bráðlega. Það er þegar komið í höfuðstöðu og kenndi ljósan mér hvernig og hvar Einar getur hlustað eftir hjartslættinum hjá barninu sem er algjört æði. Ég vissi ekki einu sinni að þetta væri hægt en það tekst heldur ekki alltaf. Daníel er líka mjög spenntur og er alveg yfir sig hrifinn af þeim ungabörnum sem eru í kringum okkkur hérna og vill helst fá að halda á þeim.

Held að þetta sé bara orðinn ágætur 2.hluti og nú giska ég á að einn svona póstur í viðbót ætti að duga til að vera búin að fylla uppí allar eyður. Næst ætla ég að segja aðeins betur frá nýjum vinum og kunningjum hérna og íslenskum foreldrahóp sem ég og ein önnur höfum komið á fót hérna úti og svo kannski líka smá hvað er framundan hjá Einari hérna á næstunni.

Hilsen,

Loforð skulu standa - 1.hluti

Jæja þá er komið að því að opna fyrir munnræpuna sem hefur ekki fengið að heyrast í hátt í mánuð. Hvað höfum við verið að gera þennan síðastliðinn mánuð? Humm... það er svo margt að ég á í mestu vandræðum með að skipuleggja hugsanirnar. Best að byrja bara á byrjuninni og svo vonandi kemur þetta nokkurnveginn allt án þess að vera í belg og biðu og síðast en ekki síst óskiljanlegt.
Við fluttum semsagt í Borups Allé 126A, 3th þann 30.sept síðast liðinn og leigðum sendibíl í sólarhring við flutningana og fengum góða hjálp frá Öglu og Ragga. Íbúðin er mjög hugguleg og það fer svo miklu betur um okkur hérna en í Birketinget fyrir utan það hvað hverfið og kommúnan hérna eru skemmtileg/t. Þetta er semsagt 4.hæða (5 ísl.) blokk sem er eins og U í laginu og í miðjunni er stór og fallegur, lokaður garður með leikvelli og mörgum bekkjum. Hérna í húsinu búa margir Íslendingar með börn og við teljum það vægast sagt góðann kost. Við erum búin að kynnast flestum ágætlega og það er voðalega huggulegt að geta hitt oftast einhvern hérna útí garði sem maður getur spjallað við án vandræða. Daníel er líka búin að eignast nýja leikfélaga; Skarphéðinn, Grímur og Móna. Grímur og Skarphéðinn eru báðir 3gja ára en Móna er 2gja. Grímur var líka einmitt að byrja á leikskólanum hans Daníels (Melita) og við foreldrarnir fengum það í gegn að þeir fengju að vera saman á deild. Það er gott að vita af því að Daníel á a.m.k. einn félga á leikskólanum sem hann getur tjáð sig vandræðalaust við.
Þá er það næsta mál og það er nýji leikskólinn hans Daníels. Um leið og við fluttum til Frederiksberg fór ég í það mál að sækja um nýjann leikskóla handa Daníel og áttum við auðvitað von á margra mánaða bið eins og í fyrra skiptið. Í Frederiksberg ráðhúsinu tók á móti mér yndisleg kona sem aðstoðaði mig eftir besta megni enda útskýrði ég fyrir henni að það væri ansi þreytandi að ferðast með barnið í tæpar 45 mín hvora leið svona kasólétt. Þar að auki fer ég síðan beint heim aftur og sækii síðan aftur og svo heim þannig að ég var u.þ.b. 3 tíma á ferðinni daglega útaf þessu. Við ákváðum að finna leikskólann með stysta biðlistann í Frederiksberg því hvar svo sem hann væri að finna þá væri það alltaf styttra en að fara alla leið út á Amager. Svo 2 dögum seinna fæ ég tilboð í póstinum um leikskólapláss í 10 mín hjólafjærlægð frá okkur!!!! Ég var algjörlega steinhissa en ákvað að spyrjast aðeins fyrir um þennan leikskóla ef einhver þekkti til hans hérna í húsinu. Fyrsta manneskjan sem ég hitti síðan útí garði (Helga mamma Mónu) er einmitt búin að kynna sér þennan leikskóla ágætlega því hún var að spá í honum sjálf og svo er Angela (mamma Oliver) sem býr hérna líka, í foreldraráðinu í leikskólanum. Allavegana þá heyrði ég svo góða hluti um Melita að ég hringdi strax í leikskólastjórann og þáði plássið. Ég var þá að sjálfsögðu ekki búin að segja upp plássinu á Amager og maður á að gera það 2gja mánaða fyrirvara en þetta reddaðist með því að við erum látin greiða mismun á leikskólagjaldi milli kommúna fyrir hálfann mánuð ca.1500 DKK sem er auðvitað stór biti en getum svo sem unað sátt við það þar sem við erum með frípláss og greiðum ekki annan kostnað við leikskólagöngu Daníels. Daníel byrjaði semsagt 21.okt á Melita og þetta er að hluta til skógarleikskóli sem þýðir að börnin eru 2 vikur í leikskólanum í bænum og 2 vikur útí skógi þar sem öll helsta aðstaða er fyrir hendi. Daníel náði að vera eina viku í bænum í aðlögun áður en hann byrjaði í skóginum og aðlögunin gekk furðu vel og á 3ja degi var hann alveg orðinn sáttur. Hann er núna búinn að vera eina viku útí skógi og líkar það mjög vel. Við foreldrarnir vorum ekki alveg viss með þetta skógardæmi en Daníel kemur heim alveg himinlifandi og búinn að vera útí góða loftinu allann daginn þannig að maður getur ekki verið annað en ánægður. Grímur byrjaði síðan núna á miðvikudaginn og þeir félagar leiðast hönd í hönd úr fataklefanum og inní rútu daglega.

Ætla að láta þetta duga í bili og halda áfram á morgun með næsta kafla þar sem ég ætla m.a. segja frá nýjum verkefnum hjá mér, kreppunni og meðgöngunni.

Nýjar myndir

Bloggið er ekki komið en það er allt í undirbúningi og verður vonandi póstað í kvöld. Í millitíðinni er hægt að kíkja á nýjar myndir hérna http://einaregilsson.com/birketinget/Album10/