3 ár!

Hvað var ég að gera fyrir 3 árum? Ég var að strita við að koma yndislega stráknum mínum í heiminn og viti menn hvað tíminn líður og pjakkurinn bara orðinn þriggja ára! Maður er endalaust þakklátur fyrir þennan litla engil þó svo að hann reyni auðvitað oft á þolinmæði okkar foreldranna. Ég fékk hreint og beint kökk í hálsinn þegar hann var í morgun að hlaupa um og leika með afmælisblöðrurnar meðan "Ég er furðuverk!" ómaði í græjunum. Svo sannarlega stund til að muna :)

Leikskólamál og vinna

Fengum bréf í morgun um að Daníel hafi komist að á leikskólanum hérna beint hinu megin við götuna og megi byrja 1.júlí n.k.. Þetta er hins vegar ekki svo einfalt. Við erum komin í 25.sæti á listanum yfir námsmannaíbúðir sem þýðir að við munum sennilega fá tilboð um íbúð fyrir haustið og það er í Herlev sem er um klukkutíma ferðalag. Nú þarf maður að spá í hvort maður ætti að þyggja plássið og vera þá mjög stutt eða bíða og reyna að komast að á Herlev þar sem við vitum btw ekkert um biðlistana! Til að bæta gráu ofan á svart þá eru leikskólakennarar í verkefalli og ekkert víst hvenær það mun leysast. Ég reikna samt með að við munum þyggja plássið og svo sjáum við bara til í haust hvað gerist. Daníel er orðinn mjög sveltur af samveru með jafnöldrum sínum og þráir ekkert heitara en að komas inná leikskóla.
Svo fattaði ég allt í einu annað. Nú þarf ég að fara að drífa mig í að finna mér vinnu! Ég var bara að fatta það núna að ég er hálfgert í laumi búin að vera að fela mig bakvið þetta leiskólaleysi Daníels. En ég veit ekki afhverju ég ætti að vera eitthvað stressuð fyrir utan að allt hérna er örðuvísi en heima t.d. er engin skylda að vera í stéttafélagi eða borga í lífeyrissparnað og ekki einu sinni láta mig byrja að tala um skattakerfið hérna sem er bara versti frumskógur sem ég hef kynnst. En jæja þetta kemur allt í ljós og ég hef nú smá tíma til að undirbúa mig undir breytingarnar eins og Daníel.
Annað í fréttum er að Atli litli frændi á afmæli í dag og er hvorki meira né minna en 10 ára! OMG hvað þeir stækka hratt þessir "litlu" frændur mínir sem mér finnst ég bara hafa verið að skipta um bleyju á um daginn. Alla vegana innilega til hamingju með daginn og ég mér finnst ferlega fúlt að missa af afmælisveislunni!

Svo eitt að lokum - Frozen Grand Central

Ég er búin að horfa á þetta oft en fæ ekki leið :-)

Ísland - best í heimi!

Ég og Hildur Sig skelltum okkur á ströndina á föstudaginn og eyddum næstum öllum deginum þar. Eitthvað þurfum við vinkonurnar að fara í kennslustund um hvernig bera eigi réttilega sólarvörn á sig því báðar erum við hálf flekkóttar eftir sólbaðið. Ég nota samsagt sólarvörn 20 en var ekkert að hugsa alltof vel hvernig bera ætti á bakið og skellti einhverjum afgöngum þarna yfir öxlina sitthvorumegin og er núna með að launum HANDAFAR á hægri öxl og einhverjar rendur hinu megin. heheh þetta er alveg bráðfyndið að sjá þetta og er ég búin að skemmta mér nokkuð vel yfir að skoða þetta í speglinum. Farið er þó óðum að hverfa því við fórum á Klampenborgströndina daginn eftir og hittum svo Hildi Guðmunds og Gúnda í Dyrehaven sem er risastór skógur sem nær allt fra Klampenborg og allt norður til Lyngby - sko mín klár í landafræðinni! En já einnig þarf ég að annaðhvort a)minnka sólgleraugnanotkun eða b) fá mér 50+ blokker á nebbann því hann er orðinn ansi mikið sólbrúnni en afgangurinn af andlitinu!
En já það sem ég ætlaði að segja að við Hildur Sig söknum báðar okkar ástkæra Íslands. Það er svo margt sem mig langar að gera eða réttara sagt upplifa/finna sem er bara hægt þar. Mig langar að vakna upp á sunnudagsmorgni og fara út og finna kaldann og ferskan sumarvind í andlitið - ég man alveg lyktina og allt sem ég get auðvitað ekki komið í orð hér. Meðan flestir bæjarbúar eru að sofar frameftir þá myndi ég fara í sund - alvöru útisundlaug og stinga mér beint útí svölu djúpulaugina! MMmmmmm... klórlyktin og ferskleiki út í gegn - ég get næstum því ímyndað mér mig þar sem ég læt mig fljóta aðeins í vatninu meða að kroppurinn er að venjast hitastiginu og þyngdarleysinu. Synda svo nokkrar ferðir (ekki of margar!) og leika svo við Daníel og að lokum kíkja aðeins í heitapottinn og svo mana sig í að fara uppúr og hlaupa í átt að búningsklefanum. Eftir sundið finnur maður svo ennþá klórlyktina af húðinni mmmm... Beina leið útí bakarí og kaupa rúnstykki og trópí og svo heim að gæða sér á herlegheitunum.
Ég sakna þess líka að borða lambakjöt og þá sérstaklega lambakjöt á grillið. Namm, slef... sé fyrir mér í hyllingum girnileg spjót í kjötborðum verslana - Íslendingar eru örugglega heimsmeistarar í grilli og ekki afþví að við gerum mest af því heldur af því að við kunnum það einfaldlega best!
Ég sakna líka ostanna heima. Ekki brauðostsins eins og svo margir hérna heldur hörðu kryddostana sem ég var engann veginn að gera mér grein fyrir að ég notaði svona mikið. Þegar ég kem heim í sumar þá ætla ég að fylla handfarangurinn (10 kg!) af pipar- mexico- hvítlauks- og paprikuosti!!!
Ég hlakka líka til að fara í sumarbústaðinn þegar við komum heim. Ég elska lyktina inní sumarbústöðum og líka bara lyktina af íslensku sumri og grasi og berjalyngi. Að vakna upp í kyrrð og ró en ekki við skellinöðrur og bílaumferð. Þetta er það sem mig dreymir um þessa dagana og já subway. Ég hlakka líka til að geta fengið mér ískalt vatn úr krana og finnast það gott en ekki með kalkbragði og það er svo margt, margt fleira sem ég man ekki núna en það verður gott að koma heima. Nú eru tæpir 2 mánuðir í heimkomuna og ég er byrjuð að telja!!!
Í næsta bloggi ætla ég að segja frá hinum sumarplönunum og verð þá vonandi líka búin að setja inn einhverjar nýjar myndir.
Hilsen,