Já nú er heldur betur farið að styttast í að hann Einar fari til Danmerkur í frekara nám. Ég er persónulega búin að taka mitt kvíðakast á þetta og gerði það fyrir ca.2 mánuðum en eftir því sem þetta færist nær þá er þetta að verða raunverulegra og raunverulegra. Stundum stend ég mig að því að hugsa að þetta sé ekkert að fara að gerast, það muni pottþétt eitthvað koma uppá sem muni breyta öllu saman en á sama tíma er maður spenntur og líka pínu áhuggjufullur.Ég hef t.d. aldrei verið "einstæð" móðir áður og hvernig ætli það sé að elda fyrir einn og hálfan? Kann maður svoleiðis skammtastærðir? Hvernig ætli það sé að vera ekki alltaf háður einhverjum örðum um tíma og aðrar auðlindir t.d. bílinn en um leið að einhver annar sé háður manni helmingi meira? Hvernig ætli sé að fara ein að sofa á kvöldin, kvöld eftir kvöld? Og hvernig á ég að útskýra fyrir Daníel að pabbi sé í öðru landi en sé ekki fluttur inní tölvuna (webcam) ?
Þetta eru stórar áskoranir framundan og mig hlakkar að vissu leyti að takast á við þær því þær munu svo sannarlega gera mig reynslunni ríkari. En það eru hins vegar líka kostir við að Einar fari út... Ég get t.d. algjörlega stjórnað sjónvarpsdagskránni sjálf. Það verður enginn heima til að freista mín með óhollustu ;-) Það verður helmingi minni þvottur og síðast en ekki síst þá ræð ég öllu ein!!! Nú er það bara heilaþvottu eina ferðina enn: þetta eru mjög jákvæðar breytingar og þig hlakkar til að takast á við þær! Svo getur maður alltaf verið þakklátur fyrir það að Einar skyldi velja Danmörk fram yfir Kanada sem var inní myndinni í byrjun sem námsland.
Í öðrum fréttum þá er Daníel búinn að fá það staðfest að hann má byrja í aðlögun 20. ágúst. Verst að við verðum ekki á landinu þá :( Við erum semsagt búin að senda póst og biðja um að fá að koma með hann fyrir helgina því þá verður Einar í fríi því annars þarf ég að taka ein alla aðlögunina með ekkert sumarfrí sem þýðir a) launalaust frí sem ég get ekki leyft mér b) farið með hann í aðlögun á daginn óg setja hann síðan í pössun (guð má vita hvar) til að ég geti unnið þetta upp. Hvorugt finnst mér vera álitlegur kostur og ég vona bara að við fáum að troða okkur aðeins inn áður en við förum til að þetta taki þá í það minnst skemmri tíma eftir heimkomuna.
Annars er Daníel held ég mjög spenntur fyrir leikskólanum og talar mikið um að Jökull sé á leikskólanum sem er í hverfinu okkar. Hann mun hafa gott af því að fara og vera innan um aðra krakka.
