... enn og aftur veikindi

Það var hringt í mig eldsnemma í morgun í vinnuna frá leikskólanum - Daníel hafði kastað upp yfir allt morgunverðarborðið! Enn einn veikindadagur heima sem þýðir að enn og aftur situr vinnan á hakanum og verkefnin hlaðast bara upp. Stundum vildi ég að ég væri bara að vinna einhverja heilalausa færibandavinnu þar sem biðraðir myndast ekki og það sem maður missir af vegna veikinda bíður ekki eftir manni.
Hvað var ég aftur að tala um? Ó, já, barnið! Þegar heim var komið var hann nú farinn að hressast og fékk var ólmur í að fá sér flatkökur með smjöri (uppáhaldið) og epladjús. Svaf tæpa 2 tíma í hádeginu sem er algjört met og fékk sér meira að segja smá snúð í kaffinu. Hann hefur hins vegar ekki viljað borða neitt í kvöldmat og heimtaði sjálfur að fá að fara að sofa korter í 8!
Ef þetta segir mér ekki að hann sé veikur þá veit ég ekki hvað. Hann er líka kominn vel uppá lagið með sjálfvorkunnina þar sem hann gengur upp að mér (sérstaklega ef ég hef ekki verið að veita honum athygli t.d. elda) og segir "ég er slappur" eða "ég gubba". Þetta fær mig alveg til að tikka sko (en ekki hvað?) og maður hleypur til í hvert skipti og svo er hann oftar en ekki að plata sem mér finnst alveg.....hefur einhver heyrt um "úlfur, úlfur"?
Anyway ætla að fara að leggja mig hjá litlu rófunni minni þar sem hann liggur í hjónarúminu (dem, þetta var akkúrat helgin sem ég ætlaði að endurheimta rúmið) sem er allt yfirbreitt handklæðum. Góða nótt.

Nú styttist í annan endann

Já nú er heldur betur farið að styttast í að hann Einar fari til Danmerkur í frekara nám. Ég er persónulega búin að taka mitt kvíðakast á þetta og gerði það fyrir ca.2 mánuðum en eftir því sem þetta færist nær þá er þetta að verða raunverulegra og raunverulegra. Stundum stend ég mig að því að hugsa að þetta sé ekkert að fara að gerast, það muni pottþétt eitthvað koma uppá sem muni breyta öllu saman en á sama tíma er maður spenntur og líka pínu áhuggjufullur.

Ég hef t.d. aldrei verið "einstæð" móðir áður og hvernig ætli það sé að elda fyrir einn og hálfan? Kann maður svoleiðis skammtastærðir? Hvernig ætli það sé að vera ekki alltaf háður einhverjum örðum um tíma og aðrar auðlindir t.d. bílinn en um leið að einhver annar sé háður manni helmingi meira? Hvernig ætli sé að fara ein að sofa á kvöldin, kvöld eftir kvöld? Og hvernig á ég að útskýra fyrir Daníel að pabbi sé í öðru landi en sé ekki fluttur inní tölvuna (webcam) ?

Þetta eru stórar áskoranir framundan og mig hlakkar að vissu leyti að takast á við þær því þær munu svo sannarlega gera mig reynslunni ríkari. En það eru hins vegar líka kostir við að Einar fari út... Ég get t.d. algjörlega stjórnað sjónvarpsdagskránni sjálf. Það verður enginn heima til að freista mín með óhollustu ;-) Það verður helmingi minni þvottur og síðast en ekki síst þá ræð ég öllu ein!!! Nú er það bara heilaþvottu eina ferðina enn: þetta eru mjög jákvæðar breytingar og þig hlakkar til að takast á við þær! Svo getur maður alltaf verið þakklátur fyrir það að Einar skyldi velja Danmörk fram yfir Kanada sem var inní myndinni í byrjun sem námsland.

Í öðrum fréttum þá er Daníel búinn að fá það staðfest að hann má byrja í aðlögun 20. ágúst. Verst að við verðum ekki á landinu þá :( Við erum semsagt búin að senda póst og biðja um að fá að koma með hann fyrir helgina því þá verður Einar í fríi því annars þarf ég að taka ein alla aðlögunina með ekkert sumarfrí sem þýðir a) launalaust frí sem ég get ekki leyft mér b) farið með hann í aðlögun á daginn óg setja hann síðan í pössun (guð má vita hvar) til að ég geti unnið þetta upp. Hvorugt finnst mér vera álitlegur kostur og ég vona bara að við fáum að troða okkur aðeins inn áður en við förum til að þetta taki þá í það minnst skemmri tíma eftir heimkomuna.

Annars er Daníel held ég mjög spenntur fyrir leikskólanum og talar mikið um að Jökull sé á leikskólanum sem er í hverfinu okkar. Hann mun hafa gott af því að fara og vera innan um aðra krakka.

How quick they grow!

Hann Daníel er alveg ótrúlegur og þroskinn þeysist áfram. Daníel er farin að tengja mikið orðin saman sem hann kann og út koma oft ótrúlega fyndnar meiningar.
Eins og sumir vita þá á ég það til að vera dáldið stjórnsöm og meira að segja afskiptasöm á köflum myndu sumir segja. Hann Daníel hefur kannski ekki erft frá mér neitt útlitstengt en hann hefur svo sannarlega marga skapgerðarþætti sem koma beint frá mér! Hann er farinn að vera dáldið frekur og lætur ganga mikið á eftir sér. Auk þess er hann farinn að skipa fólki mikið fyrir. Hann á það til að fara út á svalir ef krakkar eru að leika sér í garðinum og kalla (öskra) yfir þá alskyns skipanir sem hvorki þau né við skiljum. Það eina sem við skiljum er að hann bannar þeim að gera þetta eða hitt og vill oft á tíðum að þau hætti einhverju! Svo í gær þá tók hann pabba sinn algjörlega fyrir. Þetta var semsagt um eftirmiðdaginn og það var opið útá svalir þar sem við erum með borð og stóla.

D: pabbi út
E: nei ekki núna Daníel
D: út núna!
E: ok
D: pabbi sitja
E: (gáttaður sest)
D: pabbi ekki sitja!
E: (yfir sig hrifinn af setningunum) ok og stendur upp og fer inn
D: NEI! Pabbi út!

Þarna er ég farin að veltast úr hlátri inní eldhúsi. Þetta er alveg ótrúlegt að um leið og hann er farinn að geta tjáð sig eitthvað þá byrjar hann á að skipa okkur fyrir hægri vinstri! Greinilega sonur minn!
Ég er voðalega hissa á þessu skyndilega tali því þetta gerðist næstum því allt á bara 1-2 dögum að hann fattaði að tengja þetta saman. Hann kann fleiri fleiri orð en þarna loksins fattaði hann hvað hann ætti að gera, alveg eins og þegar maður lærir að lesa... þetta bara allt í einu smellur!


Í morgun var hann síðan að tjá sig um það að hann vildi ekki fara til dagmömmunnar heldur vera heima að kúra. Getur einhver ímyndað sér eitthvað betra en að vera heima með barninu sínu og kúra bara undir teppi og hafa það huggó? Ekki ég allavegana þannig að ég þurfti að taka á öllu mínu til að neita honum um þetta og skella honum beint í fötin. En núna um leið og Daníel er byrjaður að tala þá er hann farinn að gabba mig enn meira. Áðan vorum við að fara í bað. Þá segir minn allt í einu "Daníel kúka". Ég auðvitað hendist af stað og kippi honum blautum uppúr og vonast eftir fyrstu koppaferðinni. En allt kemur fyrir ekki og Daníel viðurkennir að hann þurfti ekki að kúka! Skamm skamm Daníel fyrir að gabba mömmu svona þannig að uppskeran var aðeins rennandi blautt gólf.

Annars er lítið að gerast núna. Kári og co. voru að fara heim til US í dag þannig að við erum búin að endurheimta íbúðina okkar aftur. Það er vissulega mjög gaman að hafa gesti en þegar þetta er í lengri tíma þá er maður alltaf ánægður að hafa húsið útaf fyrir sig. Alda kemur á sunnudagskvöldið og þá megum við sennilega búast við því að Daníel verði tekinn í gíslingu af henni. Lára var að klára að verja lokaverkefnið í gær og henni gekk bara mjög vel þannig að hún kemur til landsins um helgina. Já svo er það bara tónleikar næsta föstudag og væntanleg útskriftarveisla helgina þar á eftir og svo út 2. júlí. Semsagt allt frábært og margt skemmtilegt í gangi og ekki annað að sjá nema að það sé tóm gleði framundan

kv,

Á maður að þora að vona?

Ég er búin að vera að velt mér dáldið uppúr þessu skítaveðri síðustu daga enda sit ég allann daginn við risastórann glugga og sé fólk rigna niður daglega. Alveg ótrúlegt hvað þetta getur verið niðurdrepandi. Ég hinsvegar kíkti á spánna nokkra daga fram í vikuna og ætlaði ekki að trúa mínum eigin augum þegar ég sá þetta:


18 Stiga hiti!!! OG sól! Annað hvort hefur einhverjum tekist að hakka sig inná veðurvefinn hjá mbl eða þá að spáin er gerð af sumarstarfsmanni ;)

Hvað fleira er framundan? Atli litli frændi minn(stóri frændi Daníels)á afmæli akkúrat 11.júní (spáin er 11.júní) þannig að hann fær prýðisgott veður til að spila fótbolta og annað skemmtilegt. Þetta er enginn smástrákur sko, við erum að tala um að gaurinn er að verða 9 ára takk fyrir! Hlakka til að finna handa honum eitthvað skemmtilegt, maður verður nú að standa sig í frænkuhlutverkinu. Beint á eftir Atla á ekki minni maður en Daníel Máni sjálfur sem á afmæli þann 13.júní og auðvitað langamma Daníels líka. Nóg að gera í afmælisgeiranum. Veit ekki alveg hvernig við höldum uppá afmælið en það væri gaman að geta kannski haldið það utandyra (minna vesen og færri horn í vegi hlaupandi krakka). Ég er hins vegar alveg blankó hvað varðar afmælisgjafir handa stráknum. Væri nú bara skynsamlegast að gefa honum eina bók og leggja inná banka hjá honum en mann langar alltaf til að gera eitthvað meira...
Anyways moving right along! Næst er það 20. júní sem er dagur sem ég er búin að setja á reminder hjá mér. Strax um morguninn á ég að vera að senda út jákvæða strauma út til DK þar sem Lára verður fyrst á svið um morguninn að verja flotta lokaverkefnið sitt. Þetta er svakalega flott hjá þér dúllan mín og þú átt eftir að rúlla þessu upp. gangi þér vel!
29.júní erum við Einar síðan búin að splæsa á okkur miðum á The Wall sem Sinfóníuhljómsveitin mun flytja ásamt Dúndurfréttum í Laugardagshöllinni. Langt síðan við Einar höfum gert eitthvað annað seman en að fara í bíó og ég held að þetta verði þrusustuð. Ég man enn þá eftir þegar maður fór á þetta í uppfærslur Versló þegar ég var í 10.bekk í Hvassó. Ég var ekki alveg með á nótunum þá um hvað var að gerast en fannst bara töff að fara á sýningu hjá Versló. Nú er öldin önnur. Við Einar erum búin að heita okkur því að við ætlum að nýta þessa rúmlega 2 mánuði sem við eigum eftir saman til hins ítrasta þanngi að það er spurning hvað maður gerir næst.

Nú er Erna í vinnunni komin úr 3gja mánaða heimsreisu og alveg að springa af nýrri reynslu og minningum. Við vinkonurnar í vinnunni erum duglega að reyna að spyrja hana spjörunum úr en það er hægra sagt en gert þegar manneskjan hefur ferið hringinn í kringum hnöttinn. Maður spyr ekki bara fékkstu gott veður? Hvar?Hvenær? Stelpan er búin að gera ýmislegt. Fara uppí hæstu hæðir til skoða fornar borgir í Perú, læra tangó í Argentínu, fara á fílsbak í Tælandi og matreiðslunámskeið í Bangkok. Ég horfi á reynslu hennar öfundaraugum og er búin að ákveða að þetta verð ég allt að prófa að upplifa einn daginn.

Þegar maður var lítill....

Föstudagskvöld og ég sit hérna ein heima dauðþreytt eftir enn eina"farðu-að-sofa" baráttuna við Daníel sem tók í þetta skiptið rúmann klukkutíma og grát og gnýstann tanna. Ástæðan fyrir því að ég sit heima í staðinn fyrir að vera úti að borða með Einari og firmanu hans er sú að barnapían veiktist í dag og ekki gat ég skilið greyið eftir eitt heima eina ferðina enn... honum gæti verið rænt!

Ég er í smá nostalgígufýling. Mér finnst þetta aðalega koma þegar ég spái í leikföngunum hans Daníels, þá fer maður ósjálfrátt að hugsa hvað maður var sjálfur að gera og hafa gaman af þegar maður var lítill. Ég man t.d. eftir teiknimyndum eins og My little pony og Klaufabárðunum. Svo má auðvitað ekki gleyma súperkúl teiknimyndunum um Jem og The missfits (... no one´s the same, Jem is my name!).Munið þið ekki? Hún var svona rosa vinsæl stelpa sem breyttist í súperkúl ´80 söngkonu þegar hún snerti stjörnu-eyrnalokkinn sinn og svo líka She-ra sem var víst tvíburasystir He-man og greinilega framleidd til að mæta kvennkyns markhópi.

Uppáhaldið mitt var hins vegar alltaf Tommi og Jenni sem er víst núna búið að skilgreina sem eitthvað hættulegt eða óviðeigandi fyrir börn. Þetta er bara rugl! Hvað er að því að henda keilukúlu í hausinn á Tomma? Eða sprengja á honum skottið? Eða frysta hann? Ég held að þetta sé bara allt í besta lagi og kennir manni bara þvert á móti að margur er knár þótt hann sé smár! Allavegana þá fannst þetta alveg frábært og ásamt jarðíkornunum frá Disney. Man einhver eftir einhverju fleira?

Ég hitti Önnu Lilju í dag úr MH og loksins loksins fékk ég að sjá Bjarka Heiðar í eigin persónu. Ég fékk meira að segja að halda á litlu bollunni en aðeins í smá stund því Daníel var ekki sáttur við að deila mömmu sinni og lét sko heyra í sér! Jæja það er best að fara snemma að sofa til að vera hress á morgun þegar litli prinsinn vaknar. Kannski maður skelli sér bara í sund enda fátt skemmtilegra hjá litla gaurnum en að busla í sundi.

hilsen,