Ég er í smá nostalgígufýling. Mér finnst þetta aðalega koma þegar ég spái í leikföngunum hans Daníels, þá fer maður ósjálfrátt að hugsa hvað maður var sjálfur að gera og hafa gaman af þegar maður var lítill. Ég man t.d. eftir teiknimyndum eins og My little pony og Klaufabárðunum. Svo má auðvitað ekki gleyma súperkúl teiknimyndunum um Jem og The missfits (... no one´s the same, Jem is my name!).Munið þið ekki? Hún var svona rosa vinsæl stelpa sem breyttist í súperkúl ´80 söngkonu þegar hún snerti stjörnu-eyrnalokkinn sinn og svo líka She-ra sem var víst tvíburasystir He-man og greinilega framleidd til að mæta kvennkyns markhópi.

Uppáhaldið mitt var hins vegar alltaf Tommi og Jenni sem er víst núna búið að skilgreina sem eitthvað hættulegt eða óviðeigandi fyrir börn. Þetta er bara rugl! Hvað er að því að henda keilukúlu í hausinn á Tomma? Eða sprengja á honum skottið? Eða frysta hann? Ég held að þetta sé bara allt í besta lagi og kennir manni bara þvert á móti að margur er knár þótt hann sé smár! Allavegana þá fannst þetta alveg frábært og ásamt jarðíkornunum frá Disney. Man einhver eftir einhverju fleira?
Ég hitti Önnu Lilju í dag úr MH og loksins loksins fékk ég að sjá Bjarka Heiðar í eigin persónu. Ég fékk meira að segja að halda á litlu bollunni en aðeins í smá stund því Daníel var ekki sáttur við að deila mömmu sinni og lét sko heyra í sér! Jæja það er best að fara snemma að sofa til að vera hress á morgun þegar litli prinsinn vaknar. Kannski maður skelli sér bara í sund enda fátt skemmtilegra hjá litla gaurnum en að busla í sundi.
hilsen,