Jahá!

Þetta er semsagt nýjasta orðið mitt og þetta er orðið ansi áberandi. Jahá! Ég fór fyrst að taka eftir þessu hjá mér fyrir svona viku síðan og það hefur ágerst. Ég segi þetta oft þegar einhver hefur sagt mér eitthvað eða bara svona útí loftið í staðinn fyrir jæja eða eitthvað svol. Fór að spá í afhverju ég er að segja þetta og hvaðan það er komið... og ég er búin að fatta það. Ég held að þetta sé bara komið af því að ég er of þreytt til að hlusta á hvað er verið að segja við mig og athyglin er ekki þar sem hún á að vera og ég veit ekki hverju maður á að svara til að koma ekki illa út. Eða þá að ég nenni bara ekki að halda samtalinu áfram þar sem áhugaleysi mitt á málefnum annara er gjörsamlega komið á nýtt plan en þetta líka svínvirkar!
Það nýjasta í verkefninu er það að það er kominn nýr punktur í allt heila klabbið og nú eru bjartari tímar fraundan, vonandi. Það er ekki verra að það er komin aukavika á skilafrestinn vegna mikilla anna hjá þeim sem eru í fullu námi. En við ætlum að halda okkur við fyrr plan. Veit eiginlega ekki hvort mér finnst betra að fá þessa auka viku til að létta á manni (fá frí í kvöd) og þá um leið lengja biðina eftir lokadeginum eða bara hafa allt á 150 og standa á haus síðasta daginn!

Það eru merkilegri hlutir að gerast í heiminum en ég og mitt lokaverkefnisvandamál því að hún Tulla gamla bekkjasystir og Jónas voru að eignst lítinn strák á
fimmtudaginn síðasta. Það er þegar komin heimasíða fyrir litla gaurinn sem hlotið hefur nafnið Aðalsteinn Ingi Jónasson. Jii, hvað það var gaman að skoða síðuna hans Aðalsteins og ekki laust við að maður hafi fengið svona nett flash-back. Man alveg eftir minni fæðingu og þegar ég fékk litla engilinn minn uppá bringu. Man hvað maður var alveg uppgefinn eftir að hafa verið með hríðir í 16 tíma en hvað öll sú þreyta hvarf sem dögg fyrir sólu þegar Daníel var fæddur. Það er ekki laust við að það klingi nú aðeins í manni við að fylgajst með þessu öllu gerast hjá vikonum sínum núna, finnst svo langt síðan að Daníel fæddist (16 mán). En svo kemur ein andvökunóttin enn og þá er maður fljótur að ranka við sér aftur og slá öllum frekari barneignum á frest.
Það er alveg ótrúlegt hvað það eru margir komnir með börn núna eða eiga von á börnum, bara eins og faraldur en þetta er svona aðaltíminn sem barneignir byrja 23-27 ára.

Annars var ég að koma heim af stjórnarfundi hjá LÍfeyrissjóði Tannlækna kl.8 og er dauðþreytt eftir daginn. Hver verður ekki þreyttur eftir að þurfa að sitja undir tveggja og hálfs tíma yfirferð og umræðum um verðbréfamarkaði, gengi og fjárfestingastefnur. Ég var oft komin þarna útí dagdrauma meðan að sjóðstjórinn hélt áfram að babbla um nýmarkaði og spennandi tækifæri í erlendum skuldabréfasjóðum. Svo gat ég ekki einu sinni huggað sjálfa mig fyrir að þurfa að sitja svona "áhugaverða" fundi með því að fá mér nammi. Maður fær sér ekki beint súkkulaðimola með góðri samvisku fyrir framan 5 tannlækna! hehe
Jæja ætla að fara að gera eitthvað skemmtilegt með Einari og nýta þetta eina fríkvöld mitt....Jahá...

hatahatahataþettalokaverkefni!!!!!!

Guð hvað ég er ekki að nenna þessu lokaverkefni. Ég er alveg að fara að gubba mig langar svo innilega ekki til að halda áfram með það enda er ég hundóánægð með það! Verkefnið sem við tókum að okkur leit vel út í fyrst en núna er búið að koma í ljós að þótt að verkefnið útaf fyrir sig sé verðugt að vinna það þá eru bara ýmsar ástæður sem gera manni erfitt fyrir. T.d. hafa tengiliðirnir okkar lítinn sem engann tíma til að sinna okkur eða veita okkur þær upplýingar sem við þurfum og fyrir utan það þá eru upplýsingarnar mjög breytilegar frá degi til dags. Leiðbeinandinn okkar veit ekkert um vörustjórnun enda er hann hagfræðingur. Hann er örugglega mjög klár en hann samþykkti nálgun á verkefninu sem við erum búin að komast að NÚNA að myndi aldrei ganga á þjónustu. GOD ÉG ER ALVEG BRJÁLUÐ! Fyrir utan það þá hefur hann ekkert haft samband við okkur og einu sinni sendum við á hann einhverja klausu til að líta á og við heyrðum ekkert frá honum. Meðan að okkar er svona ganslaus þá er ég að heyra um aðra sem eru að veita þvílílkt aðhald og fara yfir og gagnrýna það sem betur mætti fara! Satt að segja þá veit ég ekkert hvering þetta um fara þar sem það eru ekki nema innan við þrjár vikur í skil til leiðbeinanda. Ég er löngu hætt að stefna á góða einkunn, markmiðið var bara að ná en nú er ég meira að segja farin að efast um að það náist. Það sem fer mest í taugarnar á mér er að ég tel mig engann aula í námi og ég ætti að geta gert gott lokaverkefni en allar þessar slæmu og leiðinlegu aðstæður eru að gera það gjörsamlega ómögulegt. Æ, ég veit ekkert hverju ég ætlaði að koma til skila með þessu... Þurfti bara að pústa, ætli það sé ekki best að fara að reyna að skrifa eitthvað meira í þessa blessuðu ritgerð.

Strætóferðir og fleira

Mér er bara farið að finnast voðalega notalegt að taka strætó. Maður hefur smá tóm til að hugsa og svo er ég farin að taka eftir ýmsum hlutum í umhverfinu sem ég bara hef aldrei tekið eftir áður. Ég hef t.d. tekið eftir því að það hefur risið stórt hús uppá Höfða rétt hjá AGA. Ótrúlegt hvað þessi hús eru fljót að rísa. Maður spáir líka í því hvað það er búið að byggja mikið undanfarin ár og hver býr eiginlega í öllum þessum húsum? Útlendingar? Svo hef ég tekið eftir því að það er einhver sem lætur alltaf blóm á staðinn þar sem var keyrt yfir konuna á Miklubrautinni. Mér finnst voðalega sorglegt að hugsa um hvernig fólkinu hlýtur að líða sem setur þessi blóm þarna regluleg. Það hlýtur að sakna ástvinar síns sárlega. Hvað fleira.... Tjörnin er búin að vera frosin undanfarna daga og endurnar hafa þurft að vanda aðflugið til að lenda á litla þiðnaða blettinum.
Ég hugsa líka oft um fólkið sem er í vagninum og fæ ósjaldan smá nostalgíu. Sá t.d. stelpu um daginn vera að lesa One flew over the cuckoo´s nest. Man eftir því þegar maður var að lesa þessar bækur og um leið uppgötva bókmenntir. Ég man mér fannst ég voðalega vel lesin þegar ég var svona búin að lesa það merkilegast í þessum bókaflokki. Svo er alltaf a.m.k. einn gaur sem er með tónlist í heyrnatólunum á hæsta þannig að næsta fólk í kring fær að njóta tónlistarinnar með honum. En í staðinn fyrir að pirra mig yfir þessa þá er ég frekar farin að hafa áhyggjur af heyrninni hjá þessum greyjum, svona er maður orðinn gamall.
Annars er ég alltaf að komast meira og meira á þá skoðun að það ætti að hætta þessari endalaus byggingu á nýjum hverfum og þétta byggðina. Suðvesturhornið er farið að minna mann á risastóra pönnuköku! Það er alveg ótrúlegt fé sem fer í að halda þessu gangandi. Það þarf t.d. að leggja rafmagns og vatnslagnir í þetta allt svo ekki sé minnst á vegakerfið með tilheyrandi ljósabúnaði og viðhaldi og almenningssamgöngur. Ég sé alveg möguleikana á því að byggja stærri byggingar en við gerum nú þegar og svo eru margir blettir ónýttir. Ég lagði t.d. í Grettisgötu um daginn og þar var alveg heil röð af gömlum og ljótum timburhúsum sem hefði sennilega nægt að blása á og þau hefðu jafnast við jörðu. Svona lagað finnst mér að megi bara jafna við jörðu og byggja þarna kannski 3gja hæða hús eins og hefur verið gert annarstaðar á Grettisgötunni. Svo mætti sko alveg fara að taka til hendinni þarna í Vogahverfinu við sjóinn. Vera bara með fjöldaniðurrif þar! Jæja nú er ég komin svo langt í þessum pælingum að ég er virkilega farin að spá í að sækja um hjá Borgarskipulagsnefnd Reykjavíkurborgar.

Gaggalagúúúúú!!!!!!!!!!!

Já það er rétt, ég er vöknuð, búin að fara í sturtu og klæða mig og klukkan er ekki nema 9 og Daníel er í pössun! Var búin að plana að ég ætlaði að sofa þvílíkt út en svo vaknaði maður bara uppúr 8 og fór að pæla í því hvað Daníel væri að gera.
Ástæðan fyrir því að hann er í pössun er sú að við vorum á árshátíð Landsbankans í gærkvöldi. Hún var haldin í nýju Laugardagshöllinni og vá hvað þetta var stórt og mikið af fólki! Rúmlega 2.000 manns og þar sem við sátum frekar aftarlega þá var það að fara á klóið bara langferð. En þetta var hrikalega flott og skemmtilegt. Skari skrípó og Eva María voru gestgjafar og svo var Vesturport með atriði og meira segja gerð stuttmynd í tilefni dagsins. Ég var ekki alveg að fíla þetta Vesturportdæmi þar sem fólk var að hanga niður úr köðlum og eitthvða svoleiðis. Var bara ekki að ná þessu en stuttmyndin var geðveikt fyndin. Þarna var í aðalhlutverkum svona lykilfólk í bankanum og auðvitað Bjöggi sem lék the godfather hehehe! Maður hefði eiginlega þurft að sjá þetta :)
Svo var maturinn alveg ótrúlega góður. Skil bara ekki hvernig það er hægt að framreiða mat fyrir 2.000 manns í einu og svo var hann geðveikur í þokkabót. Þjónarnir voru með eitthvað kerfið þarna sem var þannig að ef það vantaði disk einhverstaðar þá stóð þjóninn með upprétta hendi og með hvítann borðklút í hendinni. Það var mikið freistandi að rugla þessu kerfi hjá þeim og standa upp mep klútinn ;) En þessi framleiðsla jafnaðist ekkert á við það sem við sáum í Póllandi þegar við vorum á árshátíð TM software. Þar voru þjónarnir undir heraga og algjört show þegar þeir báru fram matinn.
Í stuttu máli sagt þá var þetta frábært kvöld fyrir utan blessaðar sólarsokkabuxurnar mínar sem auðvitað rifnuðu eins og ég vissi að myndi gerast. Algjört drasl og ég veit um 2 aðrar sem þetta kom fyrir. Ég sem keypti meir að segja XL til að reyna að koma í veg fyrir þetta en allt kom fyrir ekki.
Jæja þarf að fara að drífa mig að ná í Daníel heim til tengdó, maður er nú farin að sakna hans!

Fann mynd af sófanum!

Sammála um að vera ósammála?

Nú er komið að því að við ætlum að fara að skipta út litla IKEA sófanum okkar fyrir stórann, djúpann, flottann alvöru sjónvarpssófa. Ég verð að viðurkenna að það hefur alltaf verið draumur hjá mér að eiga góðann sófa þar sem maður getur komið sér almennilega fyrir. Við Einar erum búin að vera að skoða dáldið enda enginn skortu á húsgagnaverslunum hérna. Hefur einhver spáði í hversu margar verslanir með sófa eru á Höfuðborgarsvæðinu? Eigum við að telja?

1.IKEA
2.Húsgagnahöllin
3.Habitat
4.Natuzzi
5.Settið
6.Verona
7.Línan
8.Heima
9.Kósý
10.Öndvegi
11.Hagkaup
12.InnX
13.Ego Dekor
14.Sætir sófar
15.Rúmfatalagerinn
16.Líf og list
17.Listadún
18.Míra
19.Egg
20.Seating Concept
21.Exó
22.Tekk company
23.TM húsgögn
24.Sófi.is

Örugglega einhverjar fleiri sem ég man ekki eftir. Vá, 24 verslanir sem selja sófa í einu eða öðru formi! Ef þetta segir ekki sitt um einkaneysluæði íslendinga þá veit ég ekki hvað. Það mætti kannski hafa sér vísitölu byggða á þessu sem myndi þá fara eftir fjölda, staðsetningu og vöruúrvali hjá hverri verslun. Það mætti kannski fara eftir bíóvísitölunni hans Einars, ætli maður láti hann bara um frekari útfærslu á þessu.
Allavegan þrátt fyrir mikinn fjölda verslana þá getum við ekki fundið sófa sem okkur líst báðum vel á. Reyndar þá erum við búin að finna “The Sofa” en Einar er eitthvað að þrjóskast við þannig að opinber staða okkar er ennþá sú að við erum ekki búin að finna sófa. Annað vandamál er að við getum heldur ekki komið okkur saman um stofuljós. Einari líst ekkert á það sem ég sýni honum en hann getur hins vegar ekki sagt eða lýst því sem hann vill fá. Erfitt.
Ég er alveg búin að sjá það fyrir mér að þegar stóri (3m*1,8m) sófinn, sem ég veit að Einar á eftir að samþykkja, verður kominn inn þá verður þörf á að fá eitthvað stórt og áberandi ljós til að vega á móti flykkinu. Ljósið yrði þá einskonar húsgagn útaf fyrir sig. Það sem ég hafði í huga fyrir stofuljós er IQ – ljós eða eitthvað í þeim stíl en þetta virðist vera einum of fyrir Einar sem er meira fyrir látlausari hluti. Kannski hefur hann bara áhyggjur af því að geta ekki komið ljósinu saman.
Einar hefur reyndar nú þegar viðurkennt að ég hafi ágætis auga fyrir innréttingum sem sannaðist þegar við vorum að setja vinnuherbergið upp. Þannig að ég held að þetta sé bara spurning um þolinmæði og þá mun Einar gefa undann... ég meina sjá að þetta mun passa og verða mjög flott.

Bannað að hlægja!

Nú er komið svo langt síðan ég hef sagt frá Daníel að það er nú heldur betur tími til kominn.
Mér finnst foreldrahlutverkið vera það erfiðasta sem ég hef komist í og þá er ég ekki að meina líkamlega. Ég er að meina uppeldi. Ég veit að ég hef oft litið á illa uppalinn börn og hugsað guð afhverju gera foreldranir ekki þetta eða hitt? Little did I know!!! Börnin eru fljót að læra og ég hef oft oft oft lent í því að vanmeta litla gaurinn minn. Maður heldur alltaf að þau séu ekki að fatta eitthvað, heldur að þau séu ennþá svo miklir óvitar. En þau eru fljót að læra og fljót að læra að nýta sér aðstæður, ójá! Sem dæmi er Daníel búinn að fatta hvar Cheeriosið er geymt og hleypur oft í það. Við gerðum mistök að hlægja að þessu fyrst og fannst það voða sniðugt hvað hann var orðinn klár. Í dag er Cheeriosið komið á nýjann stað, uppí efstu hillu!
Maður má ekki springa úr hlátri þegar þau gera eitthvað sem getur orðið hættulegt eins og að hoppa uppí hjónarúminu. Þá finnst þeim þetta voða sniðugt og halda áfram til að fá athygli og oftar en ekki endar það illa annað hvort að við þurfum að skerast í leikinn (þá um leið erum við ljót og leiðnleg!)og láta hann hætta eða þá að hann meiðir sig.
Ég var líka með voða háleitar hugmyndir um að ég myndi sko ekki láta Daníel komast upp með að borða ekki það sem er á boðstólnum hverju sinni og ég myndi sko aldrei fara að elda eitthvað sér ofaní hann. Guess again! Ég segi nú ekki að ég gangi svo langt að elda sér ofan í hann en ég gef mig oft þegar hann vill ekki borða. Maður hefur svo miklar áhyggjur af því að hann fái engann mat ofan í sig að maður að lokum leyfir honum að fá skyr bara í staðinn fyrir brauðið. Ég veit alveg að hann sveltur ekki en það er hægara sagt en gert að segja: jæja, þá færðu bara ekkert að borða víst þú vilt ekki þetta! Hann er líka búinn að læra það að ef hann neitar að borða brauðið þá fær hann eitthvað annað... að lokum. Óþolandi hvað þessi börn læra!
Það er ekki hægt að segja annað en að ég er algörlega búin að endurskoða afstöðu mína til uppeldis og ég held að höfundar uppeldisbóka muni græða vel á mér. Reyndar held ég að ég og mínir líka séum bara akkúrat markhópurinn fyrir þessa höfunda.

Hitt og þetta + smá dagbókarbrot

Var í allann dag uppí MBL-húsinu í lokaverkefninu. Er orðin dáldið stressið þar sem það er 1 mánuður og 1 vika í lokaskil og við vorum að enda við að breyta algjörlega uppbyggingu verkefnisins. Við erum endandlega búin að komast að því nálgunin sem við ætluðum að nota virkar ekki á þjónustu, aðeins áþreifanlega vöru. Er alveg komin með nóg af þessu verkefni en ég er samt að fara aftur á morgun allann daginn. Great!

Allavegana. Skráði mig um daginn á www.stopp.is. Ég er nú ekki beinn neinn ökuníðingur en það kemur fyrir að maður gleymir sér einfaldlega og áður en maður veit af þá er maður komin langt yfir hámarkshraðann. Allavegana nú held ég mig bara við það sem stendur á skiltunum en ég er samt búin að setja mér smá reglu að maður má fara uppí næsta tug fyrir ofan ef það er lítil umferð og allt er eins og best verður á kosið. Verð að viðurkenna að ég hef nú bara dáldið gaman af þessu þar sem það verða margir mjög pirraðir á þessu aksturslagi mínu. Þetta á sérstaklega við þegar ég er að fara heim upp Ártúnsbrekkuna og yfir Gullinbrúnna. Leyfilegur hámarkshraði er 60 á brúnni þannig að ég er reyni að halda mig á undir 70. Þetta virðist fara alveg óhugnalega mikið í taugarnar á fólki sem auðvitað kyndir bara meira upp í mér og ég hægi frekar á mér frekar en að gefa undan og keyra hraðar. Maður samt spáir í þessum bullum í umferðinni. Þeir keyra alveg ofan í mann þannig að maður bara bíður eftir að þeir banki á gluggann og svo eru sumir svo kaldir að blikka mann með ljósunum. Úúúúú...ég er svo hrædd! Hvað ætlar gaurinn að gera? Hrekja mig útaf Gullinnbrúnni ef ég keyri ekki hraðar??? Kræst, svo þegar þeir loksins komast fammúr manni þá gefa þeir manni svona dauða lúkkið eins og ég sé einhver hálvita fyrir að vera á LÖGLEGUM HRAÐA!
Svona aðeins tengt þessu þá heyrði ég í pólsku fréttunum (sem ég hlusta á á netinu) að tvítugur strákur var að keyra yfir 100 þar sem leyfilegur hraði var 50, var að taka framúr og missti stjórn á bílnum þannig að hann keyrði beint á strætóstoppistöð þar sem fullt af fólki var að bíða. Til að gera langa sögu stutta þá létust 5 manns og 3 eru alvarlega slasaðir og þessi strákur á yfir höfði sér 12 ára fangelsi fyrir manndráp (x5)af gáleysi. Humm... fær mann til að hugsa?

Árshátíðin hjá LÍ er eftir 2 vikur og við Einar ætlum að fara. Ég er nú samt ekkert að deyja úr spennu þar sem að... jæja við skulum bara að segja að hljóðmsveitin sem á að spila er ekki alveg fyrir minn smekk (Brimkló). En ég meina það er fínasti kvöldmatur og skemmtiatriði og kostar ekkert þannig að það er svo sem engin ástæða til að sleppa því að fara, maður getur bara farið heim þegar ballið byrjar. Ég er meira að segja búin að verða mér úti um pössun. Besta besta Lára mín ætlar að vera svo góð að láta fara vel um sig hérna heima og hafa það gott meðan að við verðum að heiman. *Takk sæta mín*

Svona í lokin þá verð ég víst að skrifa inn smá dagbókarfærslu sem ég er búin að lofa svo lengi. Geri þetta nú aðalega fyrir Tullu sem þarf að hafa hægt um sig þar til Stubburinn fæðist. En ég tek þetta bara í brotum og ef það er eitthvað sem er of embarrisíng þá tek ég það út ;)annars er þetta orðrétt....nema kannski smá komment fá mér innan sviga :D

21.04.96

Kæra dagbók

Núna eru aðeins 3 dagar í samræmduprófin og ég er að reyna að læra. Eftir síðasta prófið sem verður í dönsku ætla allir krakkarnir að fara að djamma og djúsa (úúú villt) Fyrst förum ég og Lára á útvarpslóðina að öskra (never happend)og svo förum við til Lýðs að skála. Mamma ætlar meir að segja að kaupa eina kampavínsflösku handa okkur. Síðan um kvöldið förum við á ball í skólanum. Það ætla allir að mæta blindfullir. Síðan eftir ballið ef það verður ekki öllum hent út (úúú) þá förum við niður í bæ og skemmtum okkur fram á rauða nótt (þetta hefur verið aldeilis skipulagt). Ég ætla að ná mér í einhvern gæja (OMG!). Skil það ekki en alltaf þegar ég er full þá gengur svo vel að ná sér í strák (humm...wonder why).

Jæja þetta er komið gott í fyrstu adrennu þar sem að framhaldið er of vandræðalegt þar sem ég er að lýsa mínum fyrri strákamálum. Vona að einhver hafi haft gaman að þessu, mér finnst þetta allavegana stórskemmtilegt!

luv,Karen

p.s.þoli ekki þessa krapp sjónvarpsdagskrá á laugardagskvöldum :(