Ristað brauð?

Þegar ég hugsa um ristað brauð þá hugsa ég um smjör og ost og í mesta lagi sultu eða marmelaði. Svo rakst ég á þetta! Hérna eru útlitsaðar 300 leiðir til að útfæra ristað brauð. Ég setti hérna inn fyrstu 20, afganginn má sjá hérna Svo skrítið hvað fólki dettur í hug.

Topped with butter (or a butter substitute)
Topped with your favorite jam
Topped with peanut butter
Topped with butter and sprinkled with a 30/70 mixture of cinnamon and sugar
Broken into bite sized pieces, placed in a bowl and topped with milk and sugar (known as milk toast)
Topped with butter and honey (or just honey)
Topped with gravy (as in Chipped Beef On Toast)
Topped with Vegemite (A thick brown paste made mostly from yeast extract, most commonly used in Australia by spreading thinly on toast or sandwiches.) Breakfast lover J.G. wrote us to say, "Butter or a substitute must be used with Vegemite in nearly every case. It's too salty otherwise. My wife, who had no idea what the stuff was, thought it vile when she first tried it. After I gave her a slice of fresh bread well buttered and spread with a little Vegemite, she was hooked!"
Topped with Marmite - the U.K. equivalent of Vegemite. Richard of Waipukurau, New Zealand wrote in to say, "I prefer my toast spread with Marmite (New Zealand Marmite, not UK Marmite. The UK version is much sweeter). On top of that I like several slices of avocado. On top of the avocado I like several slices of tomato. Freshly ground black pepper tops it off. Variations include an addition of grilled bacon or ham." Thanks Richard. Your comments on Marmite were dyno-mite!
Sprinkled with salt (an unusual variation recently brought to public attention in England by "Marco" a contestant on their version of the "Big Brother" reality television program)
Topped with a combination of cream cheese and your favorite jam
Topped with pineapple-flavored cream cheese and banana slices
Topped with Nutella, a creamy, chocolaty hazelnut spread sold in most grocery stores
Topped with honey butter (either store-bought or homemade)
Topped with a combination of mashed banana and chopped almonds (see recipe)
Topped with butter and dipped into hot cocoa
Topped with butter and dipped into coffee
Topped with Marshmallow Fluff of similar marshmallow spread (also try in combination with melted chocolate or grated chocolate for "s'mores toast")
Topped with cinnamon raisin spread (see recipe)
Topped with butter and slices tomatoes

Jólabloggið

Þá er aðfangadagurinn liðinn með öllu sínu pakkaflóði og upp er runninn hinn ljúfi jóladagur. Enn eitt metið var slegið í ár í pakkafjölda undir jólatrénu og má það að mestu leyti rekja til Daníels.
Við fengum líka heilann helling af jólakortum og ég hafði nánast meira gaman af því að opna og lesa þau en að fylgjast með hverjum pakkanum á fætur öðrum rifnum upp. Mér fannst sérstaklega gaman hvað það voru mörg kort með myndum og einnig voru mörg handgerð. Maður fær alltaf nett samviskubit þegar maður fær kort frá einhverjum sem maður sendi ekki sjálfur. En ef maður hugsar þetta öfugt þá hugsa ég aldrei hvort þeir sem ég sendi, sendi mér líka. Markmiðið með jólakortum er nú einu sinni að láta í ljós væntumþykju og hlýhug ásamt óskum um gleðilega hátíð. Ég vil nú samt óska öllum gleðilegra jóla og farsæls komandi árs.

Jóladagur er í mínum huga alltaf dagur aflöppunar og leti. Daníel var svo góður að lúlla til kl 8 í morgun! Þetta er besta jólagjöfin sem hann hefur getað gefið okkur. Svo erum við bara búin að hanga í leti og leika okkur af nýja dótinu hans Daníels. Veðrir er líka yndislegt þannig að ætli við förum ekki út í göngutúr á eftir og kíkjum svo kannski á jólapúslið. Í kvöld er okkur svo boðið til tengdó á Háaleitisbrautina. Það verður örugglega mjög gaman og er ég nokkuð viss um að Daníel mun vera í aðalhlutverki og þá sérstaklega hjá Öldu frænku sinni.

Jæja þetta er nóg í bili. Ætli ég þufi ekki að fara að koma mér úr náttfötunum og hafa til einhvern hádegismat... Allavegana hafið það gott og njótið samverustundanna.

Veik heima

Það hlaut að koma að því að maður léti bugast af öllum þessum pestum og veikindum sem eru í gangi þessa dagana. Þannig er því komið fyrir mér að ég sit veik heima og er að reyna að gera það upp við mig hvort ég eigi kannski að skella mér bara í sturtu og fara í vinnuna. Mér finnst nefnilega rosalega erfitt að réttlæta veikindadaga heima ef maður er ekki með hita eða getur bara bókstaflega ekki hreyft sig. Ég er búin að vera með hrikalega hálsbólgu undanfarna daga sem er alveg verst á kvöldin því þá leiðir hún útí eyrun þannig að mann kvíðir fyrir því að kyngja! Þessu fylgi síðan mikill hósti og kvef og raddmissir.
Einar þurfti að hafa vit fyrir mér í morgun og sagði mér að vera heima því ég þarf að vera góð um helgina þar sem ég þarf að æfa mig fyrir vörnina sem er á mánudaginn. Ég er svona að spá í hvað ég eigi þá að gera af mér í dag og er komin með nokkrar hugmyndir en enn sem komið er þá get ég ekki hreyft mig undan teppinu af því mér er svo kalt. Sjáum hvað setur, kannski ég fari bara í að skrifa jólakort uppí rúmi og láti það gott heita.
Í gærkvöldi fór ég til Atla litla frænda (8) sem hefur þurft að dveljast síðustu vikuna á barnaspítalanum. Greyið litla lenti í slysi meðan hann var að leika sér í leikkastala og flaug framaf eftir hæð hans og fékk innvortis blæðingar. Litli kallinn minn. Ég fór að heimsækja hann um daginn og þá fékk ég alveg sting um leið og ég kom inn því þarna lá hann eins og skata í rúminu og mátti ekki einu sinni reisa sig upp! Það var nú allt annað að sjá hann í gær þegar ég kom til að sitja aðeins hjá honum meðan að foreldrarnir fóru á jólatónleika hjá eldri stráknum. Í gær mátti hann nefnilega fara framúr í hjólastól. Atli heimtaði því að við færum í leiðangur um ganga spítalans þar sem hann þurfti nú að sýna mér hvern krók og kima. Ég get nú ekki sagt að það sé góð tilfinning að vera þarna og ég sá nokkur veik börn og þreytta og áhyggjusama foreldra. Ekki öfundsverðar aðstæður. Maður finnur að það er kvíði og vorkunn í loftinu þó svo að reynt sé að hressa uppá spítalann með besta móti og allt gert til að létta sjúklingum og aðstandendum lífið. Ég vona að ég þurfi aldrei að fara þangað aftur inn.
Það er hins vegar von á Atla heim núna um helgina en hann má ekki hreyfa sig neitt af viti næstu vikur og ekkert hlaupa eða spila fótbolta (sem er hans ástríða) næstu 2 mánuði!
Jæja ég ætla að hella mér uppá heitt te og reyna svo að leggja mig.
*Húsráð dagsins: Parkódín er mjög gott við hósta og stór skammtur af ibufeni slær hressielga á hálsbólgu tímabundið.
kve... atsjúúúúúúú!!!

ammmælisblogg...

Jæja þá er kellingin bara orðin 26 ára en ég er að sjálfsögðu bara 18 svona í alvörunni!
Frá upphafi sambands okkar Einars höfum við komið okkur upp ákveðinni hefði í sambandi við afmæli. Það byrjaði á því þegar Einar átti fyrst afmæli að ég var svo spennt yfir að gefa honum gjöfina að ég gaf honum hana seint kvöldið áður. Þannig skapaðist þessi hefði hjá okkur og núna í tæp 7 ár höfum við alltaf gefið hvort öðru gjöfina uppí rúmi eða rétt fyrir svefninn :) Þannig erum við alltaf fyrst til að gefa hvort öðru gjöf. Ég fékk semsagt frá Einari í gær fallega silfur eyrnalokka en ég var reyndar búin að fá aðra afmælisgjöf áður frá honum sem var svona meira samkomulag milli okkar. Í vinnunni í dag var síðan haldið afmæliskaffi nema hvað að þá birtist allt í einu sendill með risastóran og gullfallegann blómvönd handa mér! Ég missti næstum því andlitið, þetta var svo flottur blómvöndur með rósum og liljum og glimmeri yfir öllu saman. Þarna voru semsagt elsku vinkonur mínar, Ebba og Lára, að verki. Takk fyrir mig aftur stelpur og takk allir sem hafa sent mér kveðjur og hringt í tilefni dagsins!
Annars er lítið að frétta af mér nema að ég sit hérna uppí sófa og er að drepast úr hálsbólgu sem því miður er farin að leiða uppí eyrun. Ég vona bara að ég verði orðin hress fyrir vörnina sem er á mánudaginn. Annars er ég hrædd um að ég geti lítið kynnt þetta verkefni nema þá kannski helst á táknmáli.
Svona smá pæling hérna í endann. Ég var að heyra það í morgun að Mariah Carey sé að fara að feta í fótspor margra annara stjarna og gefa út sitt eigið ilmvatn, sinn persónulega ilm. Fregnir herma að ekki sé búið að gefa út ákveðna dagsetninu en hún er víst að vinna í þessu öllu saman núna stelpan. Yeah right... einhverra hluta vegna get ég ekki ímyndað mér Marihu (whatever) sitjandi heima hjá sér að blanda saman mismunandi ilmolíum og pæla eitthvað í þessu, fleiri? Þetta var nú bara smá útúrdúr sem fékk mig til að hlægja með sjálfri mér í morgun. og datt í hug að deila því Jæja ég hef ekki kraft í að skrif meira. Ætla að fara að kúra með teppi og heitt te.

Jólabakstur

Dagurinn í dag hefur farið í að leika við Daníel og baka smákökur þess á milli. Daníel er búinn að vera þvílíkt duglegur og stilltur að maður á bara ekki til orð, mætti halda að hann vissi að jólasveinninn væri á næsta leiti...

Allavegana langaði að láta eina ekta piparkökuuppskrift fylgja með. Þetta er ekki þessar týpísku heldur eru þetta sænskar piparkökur og maður sker ekkert úr þeim.

Sænskar piparkökur
½ kg hveiti
½ kg púðursykur
225 g smjörlíki
2 egg
30 g lyftiduft
1 tsk natron
1-2 tsk engifer
1 tsk kanill
11/2 tsk negull

Hrært, rúllað upp í stöngla, kælt, skorið í smáar kökur – sett á plötu og bakað við fremur hægan hita . ( hjá mér 150°C blástur í um 10-12 mín). Það má gjarnan minnka aðeins lyftiduftið, ég slumpa bara ;-) og svo passa sig að vera ekki of örlát á kryddið, ekki gott að hafa þær of sterkar.

Svo er hérna ein til sem er alveg ómissandi.

Kókostoppar
225 gr. strásykur
3 egg.stífþeytt
300 gr kókosmjöl
100 gr súkkulaði brytjað

Baka við 175 gráður í 10 - 15 mínútur. Bræða súkkulaði og setja með teskeið ofan á toppinn á hverri köku.

Jæja það er ekki eftir neinu að bíða, næsti skammtur er að verða tilbúinn í ofninum. Pabbi gamli kemur síðan til okkar í heimsókn í kvöld og þá er sko gaman hjá Daníel. Hann bókstaflega henndir sér utan um hálsin á öllum sem við hittum, jafnvel þó hann hafi aldrei séð viðkomandi áður! Ég er að spá í að hafa grillaðan fisk í kvöldmatinn með sítrónu og engifer, nammi namm.
Góðar stundir!

Kósý kvöld

Þá er ég loksins búin að hátta og leggja Daníel, taka til og ganga frá, setja í vél, vaska upp og sit núna uppí stóra sófanum með kertljós og örlítið rósavín (verðlaun). Einar er veikur og er að leggja sig þannig að það er ekkert sjónvarp í kvöld takk fyrir, bara kósý kvöld uppí sófa með góða bók og rómó tónlist.
Ég er greinileg ekki ennþá búin að venjast því að þurfa ekki að vera í verkefninu allar lausar stundir og satt að segja finnst mér ég bara hafa allt of mikið af lausum tíma. Ætli maður verði ekki fljótur að venjast þessu :) ahhh... var að muna núna að ég gleymdi að fara út með ruslið... humm.. segist bara hafa gleymt því. Bíddu, við hvern á ég að segja það? Sjálfa mig? Það er alveg ótrúlegt hvað ég lýg mikið að sjálfri mér og ég virðirst alltaf komast upp með það!! Veit ekki hvað ég hef oft svindlað í nammibindindum og sleppt því að gera hitt og þetta eins og maður sé alltaf að gera þetta fyrir einhvern annan. Kemur auðvitað niður á manni sjálfum.
Var í klippingu í dag og nú er ég aftur orðin mjög dökkhærð með smá breytingu þar sem ég er komin með þykkann og þungann topp. Fínt að breyta til eftir árstíðum. Ég hef svo sem aldrei verið hrædd við að breyta til í hárgreiðslumálunum. Sannast kannski best á því að ég var með fjólblátt hár í góðann tíma og svo auðvitað leyfði ég Láru að klippa mig eftir henntugleika (það krefst umburðarlyndi!). Man einu sinni eftir því að hún var eitthvað að klippa mig og ég endaði á að vera með því sem næst skallablett en ég meina þetta óx. Svo veit ég til þess að það koma annað eins slys fyrir hjá Láru þegar hún var að klippa einn ónefndann og eitthvað skrikaði höndin með rakvélinni... til að gera langa sögu stutta þá var bletturinn svertur með skósvertu! Ætli það sé ekki best að fara út með þetta rusl og halda svo áfram kósýheitunum...mmmmm..

Frelsið er yndislegt....

Þetta er bara eitt af þeim fáu lögum (um frelsi) sem ég hef verið að raula eftir að ég skilaði ritgerðinni minni inn í gær! Ég er semsagt búin, finíto, fin og THE END með þetta allt!!! I´m freeeeeeeeeeee to do what ever I... (Oasis skiluru) Var samt ekki í alveg eins góðu skapi í gær og í dag þar sem prentunin var dáldið bögg og ég er ekki alveg nógu sátt við hvernig viðaukarnir komu út en þeir voru prentaðir út úr Excell.... já já alltaf auðvelt að vera vitur eftir á en nú er þetta búið og ekkert meira hægt að gera í þessu. Ég var semsagt bara heima eftir vinnu í gær góðum fíling með Daníel og eldaði góðann mat. Einar mætti síðan heim með rósir handa duglega námsmanninum :-) Þegar búið var að leggja Daníel skelltum við okkur uppí sófa að kúra og horfa á tellann. Svo var bara farið snemma í háttinn og ég stillti klukkuna kl.6 af því að ég ætlaði að mæta súpersnemma í vinnuna en eitthvað stillti ég klukkuna vitlaust og Daníel hefur greinilega fundið að mamma sín þurfti að lúlla aðeins lengur þannig að við vöknuðum ekki fyrr en rétt fyrir 7!
Ég er allavegana útsofin og bara alveg ný manneskja í dag. EN! Þetta verður ekki gert aftur! Það er alveg glatað að vera meira að heiman en heima og að barnið manns sé með fráhvarfseinkenni vegna skorts á knúsum! En núna eru jólin framundan og ég ætla að fara að skella mér í smákökubakstur og jólagjafainnkaup þar sem vörnin er 18. desember. Minnir mig á það að það er enn ein eldraun sem maðru á eftir að ganga í gegnum. Fékk sent um daginn upplýsingar um prófdómarann minn og.....SHITT! Ég, eins og nútímamanneskju sæmir, googlaði auðvitað gæjann af því ég hafði aldrei heyrt um hann og.... ja þið getið bara lesið sjálf um hann hérna og dæmt um þetta. Ég nenni ekki að hugsa meira um þetta.
En allavegana þá er ég alveg að komast í jólagírinn og um næstu helgi verður kransinn tekinn fram og á mánudaginn ætla ég að koma með eitthvað skraut til að skreyta hornskrifborðið mitt. Möppur og pennastatíf munu fá að fjúka fyrir einhverju fallegu jólaglingri.... ohhhh hlakka svo til!

Snjókorn falla.....

.. á allt og alla! Vei eeeelska snjó!
Ég nenni ómögulega að rifja upp síðustu tvær vikur þannig að ég hef ákveðið að koma með suttu útgáfuna hérna:

Fréttir

• Alveg orðin útkeyrð eftir alla vinnuna
• Búin að skila rigerðinni til efnislegs yfirlestrar
• Á eftir að ganga frá og fínpússa hana
• Skil eftir 9 daga
• Loksins búin að kaupa sófann sem mig langaði í
• Í leiðinni kom nýtt ljós og sjónvarp inní stofu
• Ekki búin að versla neinar jólagjafir

Ég er semsagt búin að eyða helginni í makindum með strákunum úppí stóra-súper-djúsí sófanum okkar. Ég verð nú að segja að þetta er bara besta frjáfesting sem ég hef gert fyrir utan íbúðina auðvitað sem rúmar þennan sófa :) Mér finnst þetta líka svo gaman af því að mér finnst eins og ég eigi þetta svo skilið eftir allt puðið og fátæktina meðan við vorum í skólanum. Svo ég tali nú ekki um gömlu góðu Guðrúnargötuna og allt það vesen sem fylgdi henni eins og einfalt gler og rafmagnstafla dauðans.

Daníel er búin að sakna mín ansi mikið og er komin með mikil fráhvarfseinkenn.i Það lýsir sér í því að hann vill vera mikið á höndum hjá mér og svona fyrst þegar ég er komin heim þá má ég helst ekki hverfa úr augnsýn og ALLS EKKI nálgast útidyrahurðina eða fatahengið!

Það sem er framundan hjá mér núna er að klára þessa blessuðu ritgerð sem er komin uppí tæp 11 þúsund orð og skila henni inn. Taka mér smá frí eftir það og reyna að redda nokkrum jólagjöfum og svo er það bara undirbúningur fyrir vörnina sem fer fram einhverntíma milli 16. og 20 desember.

Jæja best að fara kannski að kíkja út með litlu rófuna mína. Hann er alveg steinhissa á öllu þessu hvíta dóti sem er úti og getur varla slitið sig frá glugganum. Alveg frábært að fylgjast með þessu. Lítur út fyrir að Einar verði að vera heima að vinna í dag þar við komum ekki fjallabílnum einu sinni útaf bílastæðinu. Svona er það að búa í sveitinni kakkar mínir :)

Ég er á lífi....

.... eða rétt svo. 15 dagar í skil....

Brúðkaupsmyndirnar

Loksins, loksins er Einar búinn að skanna inn brúðkaupsmyndirnar og í leiðinni næstum búinn að bræða úr skannanum hjá tengdó. Þær eru semsagt hérna. Kannski ekki bestu gæðin en það er nú heldur ekki beint pointið.
Svo vorum við líka að setja inn fullt af nýjum myndum inná síðuna hans Daníels sem er hérna. Sko okkur, ekki dugleg?

Jahá!

Þetta er semsagt nýjasta orðið mitt og þetta er orðið ansi áberandi. Jahá! Ég fór fyrst að taka eftir þessu hjá mér fyrir svona viku síðan og það hefur ágerst. Ég segi þetta oft þegar einhver hefur sagt mér eitthvað eða bara svona útí loftið í staðinn fyrir jæja eða eitthvað svol. Fór að spá í afhverju ég er að segja þetta og hvaðan það er komið... og ég er búin að fatta það. Ég held að þetta sé bara komið af því að ég er of þreytt til að hlusta á hvað er verið að segja við mig og athyglin er ekki þar sem hún á að vera og ég veit ekki hverju maður á að svara til að koma ekki illa út. Eða þá að ég nenni bara ekki að halda samtalinu áfram þar sem áhugaleysi mitt á málefnum annara er gjörsamlega komið á nýtt plan en þetta líka svínvirkar!
Það nýjasta í verkefninu er það að það er kominn nýr punktur í allt heila klabbið og nú eru bjartari tímar fraundan, vonandi. Það er ekki verra að það er komin aukavika á skilafrestinn vegna mikilla anna hjá þeim sem eru í fullu námi. En við ætlum að halda okkur við fyrr plan. Veit eiginlega ekki hvort mér finnst betra að fá þessa auka viku til að létta á manni (fá frí í kvöd) og þá um leið lengja biðina eftir lokadeginum eða bara hafa allt á 150 og standa á haus síðasta daginn!

Það eru merkilegri hlutir að gerast í heiminum en ég og mitt lokaverkefnisvandamál því að hún Tulla gamla bekkjasystir og Jónas voru að eignst lítinn strák á
fimmtudaginn síðasta. Það er þegar komin heimasíða fyrir litla gaurinn sem hlotið hefur nafnið Aðalsteinn Ingi Jónasson. Jii, hvað það var gaman að skoða síðuna hans Aðalsteins og ekki laust við að maður hafi fengið svona nett flash-back. Man alveg eftir minni fæðingu og þegar ég fékk litla engilinn minn uppá bringu. Man hvað maður var alveg uppgefinn eftir að hafa verið með hríðir í 16 tíma en hvað öll sú þreyta hvarf sem dögg fyrir sólu þegar Daníel var fæddur. Það er ekki laust við að það klingi nú aðeins í manni við að fylgajst með þessu öllu gerast hjá vikonum sínum núna, finnst svo langt síðan að Daníel fæddist (16 mán). En svo kemur ein andvökunóttin enn og þá er maður fljótur að ranka við sér aftur og slá öllum frekari barneignum á frest.
Það er alveg ótrúlegt hvað það eru margir komnir með börn núna eða eiga von á börnum, bara eins og faraldur en þetta er svona aðaltíminn sem barneignir byrja 23-27 ára.

Annars var ég að koma heim af stjórnarfundi hjá LÍfeyrissjóði Tannlækna kl.8 og er dauðþreytt eftir daginn. Hver verður ekki þreyttur eftir að þurfa að sitja undir tveggja og hálfs tíma yfirferð og umræðum um verðbréfamarkaði, gengi og fjárfestingastefnur. Ég var oft komin þarna útí dagdrauma meðan að sjóðstjórinn hélt áfram að babbla um nýmarkaði og spennandi tækifæri í erlendum skuldabréfasjóðum. Svo gat ég ekki einu sinni huggað sjálfa mig fyrir að þurfa að sitja svona "áhugaverða" fundi með því að fá mér nammi. Maður fær sér ekki beint súkkulaðimola með góðri samvisku fyrir framan 5 tannlækna! hehe
Jæja ætla að fara að gera eitthvað skemmtilegt með Einari og nýta þetta eina fríkvöld mitt....Jahá...

hatahatahataþettalokaverkefni!!!!!!

Guð hvað ég er ekki að nenna þessu lokaverkefni. Ég er alveg að fara að gubba mig langar svo innilega ekki til að halda áfram með það enda er ég hundóánægð með það! Verkefnið sem við tókum að okkur leit vel út í fyrst en núna er búið að koma í ljós að þótt að verkefnið útaf fyrir sig sé verðugt að vinna það þá eru bara ýmsar ástæður sem gera manni erfitt fyrir. T.d. hafa tengiliðirnir okkar lítinn sem engann tíma til að sinna okkur eða veita okkur þær upplýingar sem við þurfum og fyrir utan það þá eru upplýsingarnar mjög breytilegar frá degi til dags. Leiðbeinandinn okkar veit ekkert um vörustjórnun enda er hann hagfræðingur. Hann er örugglega mjög klár en hann samþykkti nálgun á verkefninu sem við erum búin að komast að NÚNA að myndi aldrei ganga á þjónustu. GOD ÉG ER ALVEG BRJÁLUÐ! Fyrir utan það þá hefur hann ekkert haft samband við okkur og einu sinni sendum við á hann einhverja klausu til að líta á og við heyrðum ekkert frá honum. Meðan að okkar er svona ganslaus þá er ég að heyra um aðra sem eru að veita þvílílkt aðhald og fara yfir og gagnrýna það sem betur mætti fara! Satt að segja þá veit ég ekkert hvering þetta um fara þar sem það eru ekki nema innan við þrjár vikur í skil til leiðbeinanda. Ég er löngu hætt að stefna á góða einkunn, markmiðið var bara að ná en nú er ég meira að segja farin að efast um að það náist. Það sem fer mest í taugarnar á mér er að ég tel mig engann aula í námi og ég ætti að geta gert gott lokaverkefni en allar þessar slæmu og leiðinlegu aðstæður eru að gera það gjörsamlega ómögulegt. Æ, ég veit ekkert hverju ég ætlaði að koma til skila með þessu... Þurfti bara að pústa, ætli það sé ekki best að fara að reyna að skrifa eitthvað meira í þessa blessuðu ritgerð.

Strætóferðir og fleira

Mér er bara farið að finnast voðalega notalegt að taka strætó. Maður hefur smá tóm til að hugsa og svo er ég farin að taka eftir ýmsum hlutum í umhverfinu sem ég bara hef aldrei tekið eftir áður. Ég hef t.d. tekið eftir því að það hefur risið stórt hús uppá Höfða rétt hjá AGA. Ótrúlegt hvað þessi hús eru fljót að rísa. Maður spáir líka í því hvað það er búið að byggja mikið undanfarin ár og hver býr eiginlega í öllum þessum húsum? Útlendingar? Svo hef ég tekið eftir því að það er einhver sem lætur alltaf blóm á staðinn þar sem var keyrt yfir konuna á Miklubrautinni. Mér finnst voðalega sorglegt að hugsa um hvernig fólkinu hlýtur að líða sem setur þessi blóm þarna regluleg. Það hlýtur að sakna ástvinar síns sárlega. Hvað fleira.... Tjörnin er búin að vera frosin undanfarna daga og endurnar hafa þurft að vanda aðflugið til að lenda á litla þiðnaða blettinum.
Ég hugsa líka oft um fólkið sem er í vagninum og fæ ósjaldan smá nostalgíu. Sá t.d. stelpu um daginn vera að lesa One flew over the cuckoo´s nest. Man eftir því þegar maður var að lesa þessar bækur og um leið uppgötva bókmenntir. Ég man mér fannst ég voðalega vel lesin þegar ég var svona búin að lesa það merkilegast í þessum bókaflokki. Svo er alltaf a.m.k. einn gaur sem er með tónlist í heyrnatólunum á hæsta þannig að næsta fólk í kring fær að njóta tónlistarinnar með honum. En í staðinn fyrir að pirra mig yfir þessa þá er ég frekar farin að hafa áhyggjur af heyrninni hjá þessum greyjum, svona er maður orðinn gamall.
Annars er ég alltaf að komast meira og meira á þá skoðun að það ætti að hætta þessari endalaus byggingu á nýjum hverfum og þétta byggðina. Suðvesturhornið er farið að minna mann á risastóra pönnuköku! Það er alveg ótrúlegt fé sem fer í að halda þessu gangandi. Það þarf t.d. að leggja rafmagns og vatnslagnir í þetta allt svo ekki sé minnst á vegakerfið með tilheyrandi ljósabúnaði og viðhaldi og almenningssamgöngur. Ég sé alveg möguleikana á því að byggja stærri byggingar en við gerum nú þegar og svo eru margir blettir ónýttir. Ég lagði t.d. í Grettisgötu um daginn og þar var alveg heil röð af gömlum og ljótum timburhúsum sem hefði sennilega nægt að blása á og þau hefðu jafnast við jörðu. Svona lagað finnst mér að megi bara jafna við jörðu og byggja þarna kannski 3gja hæða hús eins og hefur verið gert annarstaðar á Grettisgötunni. Svo mætti sko alveg fara að taka til hendinni þarna í Vogahverfinu við sjóinn. Vera bara með fjöldaniðurrif þar! Jæja nú er ég komin svo langt í þessum pælingum að ég er virkilega farin að spá í að sækja um hjá Borgarskipulagsnefnd Reykjavíkurborgar.

Gaggalagúúúúú!!!!!!!!!!!

Já það er rétt, ég er vöknuð, búin að fara í sturtu og klæða mig og klukkan er ekki nema 9 og Daníel er í pössun! Var búin að plana að ég ætlaði að sofa þvílíkt út en svo vaknaði maður bara uppúr 8 og fór að pæla í því hvað Daníel væri að gera.
Ástæðan fyrir því að hann er í pössun er sú að við vorum á árshátíð Landsbankans í gærkvöldi. Hún var haldin í nýju Laugardagshöllinni og vá hvað þetta var stórt og mikið af fólki! Rúmlega 2.000 manns og þar sem við sátum frekar aftarlega þá var það að fara á klóið bara langferð. En þetta var hrikalega flott og skemmtilegt. Skari skrípó og Eva María voru gestgjafar og svo var Vesturport með atriði og meira segja gerð stuttmynd í tilefni dagsins. Ég var ekki alveg að fíla þetta Vesturportdæmi þar sem fólk var að hanga niður úr köðlum og eitthvða svoleiðis. Var bara ekki að ná þessu en stuttmyndin var geðveikt fyndin. Þarna var í aðalhlutverkum svona lykilfólk í bankanum og auðvitað Bjöggi sem lék the godfather hehehe! Maður hefði eiginlega þurft að sjá þetta :)
Svo var maturinn alveg ótrúlega góður. Skil bara ekki hvernig það er hægt að framreiða mat fyrir 2.000 manns í einu og svo var hann geðveikur í þokkabót. Þjónarnir voru með eitthvað kerfið þarna sem var þannig að ef það vantaði disk einhverstaðar þá stóð þjóninn með upprétta hendi og með hvítann borðklút í hendinni. Það var mikið freistandi að rugla þessu kerfi hjá þeim og standa upp mep klútinn ;) En þessi framleiðsla jafnaðist ekkert á við það sem við sáum í Póllandi þegar við vorum á árshátíð TM software. Þar voru þjónarnir undir heraga og algjört show þegar þeir báru fram matinn.
Í stuttu máli sagt þá var þetta frábært kvöld fyrir utan blessaðar sólarsokkabuxurnar mínar sem auðvitað rifnuðu eins og ég vissi að myndi gerast. Algjört drasl og ég veit um 2 aðrar sem þetta kom fyrir. Ég sem keypti meir að segja XL til að reyna að koma í veg fyrir þetta en allt kom fyrir ekki.
Jæja þarf að fara að drífa mig að ná í Daníel heim til tengdó, maður er nú farin að sakna hans!

Fann mynd af sófanum!

Sammála um að vera ósammála?

Nú er komið að því að við ætlum að fara að skipta út litla IKEA sófanum okkar fyrir stórann, djúpann, flottann alvöru sjónvarpssófa. Ég verð að viðurkenna að það hefur alltaf verið draumur hjá mér að eiga góðann sófa þar sem maður getur komið sér almennilega fyrir. Við Einar erum búin að vera að skoða dáldið enda enginn skortu á húsgagnaverslunum hérna. Hefur einhver spáði í hversu margar verslanir með sófa eru á Höfuðborgarsvæðinu? Eigum við að telja?

1.IKEA
2.Húsgagnahöllin
3.Habitat
4.Natuzzi
5.Settið
6.Verona
7.Línan
8.Heima
9.Kósý
10.Öndvegi
11.Hagkaup
12.InnX
13.Ego Dekor
14.Sætir sófar
15.Rúmfatalagerinn
16.Líf og list
17.Listadún
18.Míra
19.Egg
20.Seating Concept
21.Exó
22.Tekk company
23.TM húsgögn
24.Sófi.is

Örugglega einhverjar fleiri sem ég man ekki eftir. Vá, 24 verslanir sem selja sófa í einu eða öðru formi! Ef þetta segir ekki sitt um einkaneysluæði íslendinga þá veit ég ekki hvað. Það mætti kannski hafa sér vísitölu byggða á þessu sem myndi þá fara eftir fjölda, staðsetningu og vöruúrvali hjá hverri verslun. Það mætti kannski fara eftir bíóvísitölunni hans Einars, ætli maður láti hann bara um frekari útfærslu á þessu.
Allavegan þrátt fyrir mikinn fjölda verslana þá getum við ekki fundið sófa sem okkur líst báðum vel á. Reyndar þá erum við búin að finna “The Sofa” en Einar er eitthvað að þrjóskast við þannig að opinber staða okkar er ennþá sú að við erum ekki búin að finna sófa. Annað vandamál er að við getum heldur ekki komið okkur saman um stofuljós. Einari líst ekkert á það sem ég sýni honum en hann getur hins vegar ekki sagt eða lýst því sem hann vill fá. Erfitt.
Ég er alveg búin að sjá það fyrir mér að þegar stóri (3m*1,8m) sófinn, sem ég veit að Einar á eftir að samþykkja, verður kominn inn þá verður þörf á að fá eitthvað stórt og áberandi ljós til að vega á móti flykkinu. Ljósið yrði þá einskonar húsgagn útaf fyrir sig. Það sem ég hafði í huga fyrir stofuljós er IQ – ljós eða eitthvað í þeim stíl en þetta virðist vera einum of fyrir Einar sem er meira fyrir látlausari hluti. Kannski hefur hann bara áhyggjur af því að geta ekki komið ljósinu saman.
Einar hefur reyndar nú þegar viðurkennt að ég hafi ágætis auga fyrir innréttingum sem sannaðist þegar við vorum að setja vinnuherbergið upp. Þannig að ég held að þetta sé bara spurning um þolinmæði og þá mun Einar gefa undann... ég meina sjá að þetta mun passa og verða mjög flott.

Bannað að hlægja!

Nú er komið svo langt síðan ég hef sagt frá Daníel að það er nú heldur betur tími til kominn.
Mér finnst foreldrahlutverkið vera það erfiðasta sem ég hef komist í og þá er ég ekki að meina líkamlega. Ég er að meina uppeldi. Ég veit að ég hef oft litið á illa uppalinn börn og hugsað guð afhverju gera foreldranir ekki þetta eða hitt? Little did I know!!! Börnin eru fljót að læra og ég hef oft oft oft lent í því að vanmeta litla gaurinn minn. Maður heldur alltaf að þau séu ekki að fatta eitthvað, heldur að þau séu ennþá svo miklir óvitar. En þau eru fljót að læra og fljót að læra að nýta sér aðstæður, ójá! Sem dæmi er Daníel búinn að fatta hvar Cheeriosið er geymt og hleypur oft í það. Við gerðum mistök að hlægja að þessu fyrst og fannst það voða sniðugt hvað hann var orðinn klár. Í dag er Cheeriosið komið á nýjann stað, uppí efstu hillu!
Maður má ekki springa úr hlátri þegar þau gera eitthvað sem getur orðið hættulegt eins og að hoppa uppí hjónarúminu. Þá finnst þeim þetta voða sniðugt og halda áfram til að fá athygli og oftar en ekki endar það illa annað hvort að við þurfum að skerast í leikinn (þá um leið erum við ljót og leiðnleg!)og láta hann hætta eða þá að hann meiðir sig.
Ég var líka með voða háleitar hugmyndir um að ég myndi sko ekki láta Daníel komast upp með að borða ekki það sem er á boðstólnum hverju sinni og ég myndi sko aldrei fara að elda eitthvað sér ofaní hann. Guess again! Ég segi nú ekki að ég gangi svo langt að elda sér ofan í hann en ég gef mig oft þegar hann vill ekki borða. Maður hefur svo miklar áhyggjur af því að hann fái engann mat ofan í sig að maður að lokum leyfir honum að fá skyr bara í staðinn fyrir brauðið. Ég veit alveg að hann sveltur ekki en það er hægara sagt en gert að segja: jæja, þá færðu bara ekkert að borða víst þú vilt ekki þetta! Hann er líka búinn að læra það að ef hann neitar að borða brauðið þá fær hann eitthvað annað... að lokum. Óþolandi hvað þessi börn læra!
Það er ekki hægt að segja annað en að ég er algörlega búin að endurskoða afstöðu mína til uppeldis og ég held að höfundar uppeldisbóka muni græða vel á mér. Reyndar held ég að ég og mínir líka séum bara akkúrat markhópurinn fyrir þessa höfunda.

Hitt og þetta + smá dagbókarbrot

Var í allann dag uppí MBL-húsinu í lokaverkefninu. Er orðin dáldið stressið þar sem það er 1 mánuður og 1 vika í lokaskil og við vorum að enda við að breyta algjörlega uppbyggingu verkefnisins. Við erum endandlega búin að komast að því nálgunin sem við ætluðum að nota virkar ekki á þjónustu, aðeins áþreifanlega vöru. Er alveg komin með nóg af þessu verkefni en ég er samt að fara aftur á morgun allann daginn. Great!

Allavegana. Skráði mig um daginn á www.stopp.is. Ég er nú ekki beinn neinn ökuníðingur en það kemur fyrir að maður gleymir sér einfaldlega og áður en maður veit af þá er maður komin langt yfir hámarkshraðann. Allavegana nú held ég mig bara við það sem stendur á skiltunum en ég er samt búin að setja mér smá reglu að maður má fara uppí næsta tug fyrir ofan ef það er lítil umferð og allt er eins og best verður á kosið. Verð að viðurkenna að ég hef nú bara dáldið gaman af þessu þar sem það verða margir mjög pirraðir á þessu aksturslagi mínu. Þetta á sérstaklega við þegar ég er að fara heim upp Ártúnsbrekkuna og yfir Gullinbrúnna. Leyfilegur hámarkshraði er 60 á brúnni þannig að ég er reyni að halda mig á undir 70. Þetta virðist fara alveg óhugnalega mikið í taugarnar á fólki sem auðvitað kyndir bara meira upp í mér og ég hægi frekar á mér frekar en að gefa undan og keyra hraðar. Maður samt spáir í þessum bullum í umferðinni. Þeir keyra alveg ofan í mann þannig að maður bara bíður eftir að þeir banki á gluggann og svo eru sumir svo kaldir að blikka mann með ljósunum. Úúúúú...ég er svo hrædd! Hvað ætlar gaurinn að gera? Hrekja mig útaf Gullinnbrúnni ef ég keyri ekki hraðar??? Kræst, svo þegar þeir loksins komast fammúr manni þá gefa þeir manni svona dauða lúkkið eins og ég sé einhver hálvita fyrir að vera á LÖGLEGUM HRAÐA!
Svona aðeins tengt þessu þá heyrði ég í pólsku fréttunum (sem ég hlusta á á netinu) að tvítugur strákur var að keyra yfir 100 þar sem leyfilegur hraði var 50, var að taka framúr og missti stjórn á bílnum þannig að hann keyrði beint á strætóstoppistöð þar sem fullt af fólki var að bíða. Til að gera langa sögu stutta þá létust 5 manns og 3 eru alvarlega slasaðir og þessi strákur á yfir höfði sér 12 ára fangelsi fyrir manndráp (x5)af gáleysi. Humm... fær mann til að hugsa?

Árshátíðin hjá LÍ er eftir 2 vikur og við Einar ætlum að fara. Ég er nú samt ekkert að deyja úr spennu þar sem að... jæja við skulum bara að segja að hljóðmsveitin sem á að spila er ekki alveg fyrir minn smekk (Brimkló). En ég meina það er fínasti kvöldmatur og skemmtiatriði og kostar ekkert þannig að það er svo sem engin ástæða til að sleppa því að fara, maður getur bara farið heim þegar ballið byrjar. Ég er meira að segja búin að verða mér úti um pössun. Besta besta Lára mín ætlar að vera svo góð að láta fara vel um sig hérna heima og hafa það gott meðan að við verðum að heiman. *Takk sæta mín*

Svona í lokin þá verð ég víst að skrifa inn smá dagbókarfærslu sem ég er búin að lofa svo lengi. Geri þetta nú aðalega fyrir Tullu sem þarf að hafa hægt um sig þar til Stubburinn fæðist. En ég tek þetta bara í brotum og ef það er eitthvað sem er of embarrisíng þá tek ég það út ;)annars er þetta orðrétt....nema kannski smá komment fá mér innan sviga :D

21.04.96

Kæra dagbók

Núna eru aðeins 3 dagar í samræmduprófin og ég er að reyna að læra. Eftir síðasta prófið sem verður í dönsku ætla allir krakkarnir að fara að djamma og djúsa (úúú villt) Fyrst förum ég og Lára á útvarpslóðina að öskra (never happend)og svo förum við til Lýðs að skála. Mamma ætlar meir að segja að kaupa eina kampavínsflösku handa okkur. Síðan um kvöldið förum við á ball í skólanum. Það ætla allir að mæta blindfullir. Síðan eftir ballið ef það verður ekki öllum hent út (úúú) þá förum við niður í bæ og skemmtum okkur fram á rauða nótt (þetta hefur verið aldeilis skipulagt). Ég ætla að ná mér í einhvern gæja (OMG!). Skil það ekki en alltaf þegar ég er full þá gengur svo vel að ná sér í strák (humm...wonder why).

Jæja þetta er komið gott í fyrstu adrennu þar sem að framhaldið er of vandræðalegt þar sem ég er að lýsa mínum fyrri strákamálum. Vona að einhver hafi haft gaman að þessu, mér finnst þetta allavegana stórskemmtilegt!

luv,Karen

p.s.þoli ekki þessa krapp sjónvarpsdagskrá á laugardagskvöldum :(

Ótrúlega óáhugavert líf þessa dagana...

Vá hvað þetta er hóflega orðað miðað við að ég hef nákvæmlega ekkert að segja. Veit ekki einu sinni hvort ég muni getað klárað þessa færslu þar sem að Einar er að spila á gítarinn og sjónvarpið er líka í gangi og ég finn ekki fjarsýringuna. Verð að muna kaupa ól á fjarstýringuna eða raddstýringu á sjónvarpið eða kannski bara líma fjarstýringuna við borðið næst þegar ég finn hana...
Allavegana þá gengur verkefnið svona lala en leiðbeinandinn okkar er ekkert að leiðbeina okkur. Ég efast meira að segja um að hann geri sér almennilega grein fyrir um hvað verkefnið er. Fyrir utan það þá er maðurinn HAGFRÆÐINGUR og hefur lítið vit og örugglega enn minni áhuga á vörustjórnun. Við verðum bara að halda okkar striki og vona að við séum á réttri leið þar til við fáum eitthvað svar frá manninum sem er yfir lokaverkefnunum.
Daníel greyið er dáldið lítill í sér þar sem hann er að taka jaxl og þess vegna mjög órólegur. Á fimmtudagsnóttina þurfti ég í fyrsta skipti síðan hann fæddist að ganga um gólf með hann heillengi þar til hann sofnaði. Greyið litla.
Annars gengur "mittisminnkunin" ekkert sérstaklega vel fyrir utan mataræðið. Þannig er að einhvernveginn tókst mér að skadda mig eitthvað í liðþófanum í hægra hné og er ég búin að vera hölt og finna til síðustu 6-7 vikur þó þetta fari nú skánandi. Ég er að fara í segulómun á mánudaginn og þá verður hægt að ákveða hvort það verði eitthvða gert í þessu eða hvort ég verð látin skjögra þar til þetta lagast af sjálfu sér. Veit varla hvort er betra eða kannski verra en ef það verður gerð aðgerð þá er þetta bara pínupons, tvö smágöt sitthvoru megin og allt gert í gegnum þau. Ég bara skil ekki hvernig mér tókst að fara að þessu, þetta flokkast víst til íþróttameiðsla og ég held að við vitum öll´að ég er ekki beint neinn íþróttaálfur.
Ég er byrjuð að taka strætó í og úr vinnunni núna. Ég bara hef það ekki í mér að láta Einar og Daníel hanga í meira en hálftíma í bíl á dag bara til að skutla mér og ná í mig. Það sem ég hef hins vegar tekið eftir síðan ég byrjaði að taka bössinn er hvað það er lítið stoppað fyrir manni á gangbrautum. Ég man þegar ég var að labba með Daníel í vagninum í den og þá var maður ekki einu sinni kominn að gangbrautinni þegar bílarnir fóru að hægja á sér. Núna er maður eiginlega í svona chiken við bílstjórana, hvor gefur undan? Hver gefur í? Ætli maður komist lifandi yfir götuna? Í raun er þetta hápunktur lífs míns þessa dagana.

Verkefnið mitt

Tók þetta úr verkefnalýsingunni sem við skiluðum inn til leiðbeinandans. Þetta hefur tekið einhverjum breytingum eins og búast mátti við. Ég er að vinna í þessu á fullu þessa dagana og þannig verður það næstu 2 mánuðina þar sem verkefnið á að vera 18.000 til 25.000 orð.

Erlenda varslan (custody) er ekki nægilega arðbær og þurfum við að yfirfara gjaldskránna, athuga þjónustustig, yfirfara ferla og finna leiðir til að gera þjónustuna skilvirkari. Annar hluti var að hanna hermilíkan fyrir þjónustuþáttinn (samskiptin) við erlendu aðilana. Þetta er gert til að gera sér betur grein fyrir í hvað tíminn hjá starfsmanni fer þar sem hingað til hefur reynst erfitt að rukka einstaka viðskiptamenn fyrir sértæka þjónustu. Þetta er þjónusta eins og skýrslugerð og sérstök yfirlit og samanburðir t.d. milli markaða.
Við höfum hugsað okkur að taka á þessu vandamáli með flæðisútreikningum og Little´s law þar sem að við teljum að það muni veita LÍ mjög góða heildasýn yfirstarfsemina og kostnaðinn. Með flæðiritum má einnig sjá virðislausar athafnir og tækifæri á breytingum til hagræðingar.

Gellan bara í gettóinu!

Akkúrat núna er ég mikið að spá í að að eyða út síðustu færslu þar sem ég var að segja frá hugleiðinum mínum um að fara útá bílaplan með olíubrúsa......
Þannig er að þegar ég er að keyra inn í götuna mína núna áðan þá sé ég einn og einn krakka skjótast yfir götuna eins og ketti og bíllinn bakvið mig var líka eitthvað að keyra skringilega. Svo þegar ég stíg útúr bílnum heima þá heyri ég bara gelgjuöskur og hróp og köll. Auðvitað fer ég að tékk á þessu....viti menn bakvið húsið mitt, inní miðju hverfinu stendur bíll í ljósum logum! Við fyrstu sýn þá leit þetta út eins og bíldruslan sem ég var að kvarta undan síðast (YESSSSS!!!!) en því miður var þetta ekki hún.... Allavegana þá var eitthvað kallgrey að reyna að slökkva í þessu með heimilisslökkvitæki en það dugði lítið. Ein stelpa þarna sagði mér að þær hefðu séð eitthvað loga undan bílnum svo allt í einu bara SPRENGING og þá varð hann alelda.
Allavegna þá lét ég þetta ekki stoppa mig í að skreppa út í 10-11 (nammidagur er heilagur) og þegar ég kom til baka þá var löggumann kominn og slökkviliðsgæjar að kæfa eldinn.
Það er ekki hægt að segja annað en að þetta hafi heldur betur brotið upp annars mjög döll kvöld hjá flestum hérna í götunni. Bara fínasta fjölskylduskemmtun þar sem heilu stórfjölskyldurnar stóðu út á svölum (ég meðtalin) og ljósablossarnir frá myndavélunum minntu helst á Óskarsverðlaunahátíðina! Sammi á neðri hæðinni klikkaði ekki og tók myndir villt og galið. Hann ætlar síðan að vera svo sætur að senda mér nokkrar og þá skal ég setja þær hérna inn. Sammi var þegar kominn með nokkara góðar fyrirsagnir eins og "Skólinn er byrjaður" eða "Geðveiki í Grafarvogi". Við skulum sjá til hvort blöin ná að gera betur :)
Hverjar ætli séu líkurnar á því að það kvikni í bílhræinu góða á næstu dögum....?


Þessa mynd tók ég í morgun

Annars er ég bara á fullu í lokaverkefninu og get lítið hugsað um annað þessa dagana. Skiladagur er 13 nóv til leiðbeinanda og 20 nóv er lokalokalokaskil. Ég nenni ekki einu sinni að segja ykkur frá því um hvað verkefnið mitt er þar sem ég er í fríi núna, alveg nóg að vera farin að dreyma um þetta dót....

hilsen,
Gettógellna

Veikindi, bíldráttur og Rockstar!

Hvað skal segja....?
Einar er kominn heim frá Svíþjóð okkur Daníel til mikillar ánægju. En gleðin stoppaði stutt því Einar kom heim aðfaranótt mánudags og á mánudagsmorgunn var Daníel kominn með hita og er búinn að vera veikur síðan :( Það er ekkert leiðinlegra en að hanga heima með veikt barn.. humm jú reyndar einn hlutur; að vera sjálf/ur veik/ur heima með veikt barn er horror!
Annars er maður að bralla ýmislegt. Eitt af verkefnunum mínum sem ég bjó til handa sjálfri mér hérna heima á mánudaginn var að hringja í Reykjavíkurborg og reyna að fá þá til að draga í burtu bíldruslu. Það er semsagt klesstur bíll sem einhver er að geyma hérna á bílastæðinu inní hverfinu og mig langaði að vita hvort ég gæti ekki valdið smá usla og látið draga þetta í burtu bara til að sjá hvort maður geti það :) En nei það er hægara sagt en gert að láta draga svona dót í burtu (dem).
Fyrsta spurning, er draslið á einkalóð eða borgarlandi? Svar: Einkalóð
Næsta spurning, er eitthvað húsfélag sem vill leggja fram kvörtun útaf druslunni? Humm...(þarna hugðist ég nota stöðu mína sem formaður húsfélagsins) Já ég vil leggja fram kvörtun! En nei okkar húsfélg hefur bara rétt til að kvarta undan drasli sem er á bílastæðunum sem tilheyra okkar bílastæði sem er hinmegin við húsið.
Þriðja spurning, stafar hætta af bíldruslunni? Lekur olía eða brotið gler? Svar: Nei
Allavegana niðurstaðan var sú að ef það er olía eða brotið gler þá er hægt að hafa samband við Umhverfissvið og þá er hægt að láta draga þetta í burtu. Ég er í þessum töluðu orðum að gera upp við mig hvort ég eigi að skreppa í smá göngutúr með olíubrúsa.....
Svona í lokin þá er ég að ritskoða dagbókina sem ég fann um daginn og vonandi mun ég nenna að slá eitthvað úr henni inn, okkur öllum til skemmtunar ;)
Jæja Rockstar á eftir (er reyndar búin að kíkja hver fer)popp & kók og nóg af sjónvarpsglápi undir teppi með kallinum.
Góðar stundir....

Gamlar dagbækur...

Var að finna gamla dagbók frá unglingsárunum. Þar er ég í 10. bekk og ég skrifa m.a. um djammið eftir samræmduprófin þar sem ég er gelgjutoppnum! Vá, þvílíkt rugl en ógeðslega skemmtilegt að lesa þetta. Humm... hver veit nema ég skelli inn hérna nokkrum færslum :)

Simbi

Hérna í húsinu okkar í Svarthömrunum búa tveir sætir kisar. Annar er útikisi sem heitir Simbi og hinn er innikisi og heitir Líf. Daníel er voðalega hrifin af þeim og þegar þeir verða á vegi okkar þá kemur sko ekkert annað til greina en að stoppa og klappa þeim og strjúka. Simbi er alltaf til í að koma til okkar enda mesti ljúflingur og ótrúlega kelinn. Maður verður samt að passa að Daníel verði ekki of ákafur (sem gerist oft) og rífi í feldinn! Hann kallar alltaf þegar hann sér Simba: Disi! Disi! og bendir með puttanum. Hann minnir mig nú á þegar ég var lítil eða kannski meira á sögurnar sem ég hef heyrt af sjálfri mér. Það var einmitt líka kisi í Háaleitinu þegar ég var lítil sem hét Sveipur.
Hann lét sig sko hafa það að ég var alltaf að kjassast í honum og bera hann frá einum stað á annan og svo til baka. Það eru meira að segja til myndir af honum þar sem ég er búin að troða honum í dúkkukerruna mína og er að keyra hann. Við skulum sjá til hvað Simbi endist lengi, ætli ég þurfi ekki að fara að múta honum með einhverju góðgæti til að hann láti sig ekki hverfa.
Annars held ég að börn hafi mjög gott af því að alast upp í kringum dýr þar sem þau læra að umgangast aðarar lífverur og bera virðingu fyrir þeim. Vonandi fáum við okkur kannski kisu eða eitthvað annað dýr þegar við komum aftur heim frá DK.

Vinnudjamm

Það er búið að vera nóg að gera síðustu tvo daga í vinnunni þó svo að ég sé í sumarfríi og var ekki beint að vinna.
Á fimmtudaginn fórum við í keilu uppfrá hjá Varnarliðinu. Það var mjög skrítið að fara þarna og maður þurfti að skrá sig í ferðina minnst 10 dögum fyrr til að þeir gætu nú örugglega athugað hvort við værum nokkuð tengd einhverjum hryðjuverkasamtökum! En þetta var skrítin upplifun. Strax við hliðið er þvílíkt eftirlit þó svo að það séu næstum allir farnir þarna af svæðinu. Meðan að einn hermaður kom inní rútuna til að tékka á skilríkjum hjá öllum þá stóð annar fyrir utan með RIFFIL í höndunum og BYSSU í slíðri á beltinu! Kræst, maður er svo óvanur að sjá svona vopn að það fór alveg um mann, ætlaði varla að þora að horfa á hann!
Keilan var fín þar sem your´s truely fór á kostum en maður fann alveg að maður var ekki beint á íslandi. Það er allt örðuvísi þarna, klósettin, borðin.... æ, get ekki alveg lýst þessu en það var allavegana allt mjög amerískt. Við spiluðum þrjá leiki og ég var alveg dauð eftir það þar sem við vorum fimm með einn leik í gangi á tveim brautum þannig að maður var stanslaust að gera. Lokatölur verða sem betur fer ekki gerðar opinberar.
Svo í gær var partý hjá Upplýsingatæknisviði sem mín deild tilheyrir. Jamm, það er mjög skrítið að við heyrum undir þessa deild (tölvunörd og svo við) en ekki undir Eignarstýringarsvið eins og við gerðum áður þar sem við erum að vinna bakvinnsluna fyrir eignarstýringu. Anyways.... Það kom rúta að sækja okkur niður í bæ og leiðinn var heitið uppí Hafravatn þar sem einhver innan bankans á bústað. Það fóru tvær rútur með klukkutíma millibili og ég fór með þeirri seinni. Það var búið að gera þvílíkt flott svæði þarna þar sem búið var að koma fyrir risastóru partytjaldi við vatnið með bekkjum og borðum og svo var Grillvagninn fenginn til að grilla ofan í liðið. Á hliðarlínunni við dansflötinn var langborð þar sem í boði voru skot af ýmsum gerðum, Brezzer 4 tegundir, rautt og hvítt og svo auðvitað bjórkútar.
Þegar við mættum á svæðið þá voru allir þeir sem komu með fyrri rútunni komnir á skallann venga einhvers spurningaleiks sem fól í sér mjög óhóflegt magn af skotum. Brynja og Kristín voru á snepplunum þegar ég kom að þeim og Brynja hélst varla á bekknum! Ég var auðvitað strax mönuð uppí að fá mér skot en ég þorði varla þar sem ég var með galtómann maga! Endaði samt með að ég fékk mér tvö skot og þegar kom síðan að matnum þá gat ég varla haldið á hnífapröunum vegna ölvunar! Eftir tvö skot! Vá hvað maður er orðinn mikill hænuhaus! En allt fór vel og maturinn var frábær. Svo var farið út og dansað og spjallað. Ásdís er komin með eitt prik fyrir meinta morðtilraun þar sem við vorum að dansa og hún lét mig óvart hrasa um tjaldsnúru þannig að ég datt killiflöt beint á bringuna! En ég hélt andlitinu þó ég missti andann þarna í smá stund. Ásdís... 1-0 fyrir þér , ég myndi passa mig á næsta djammi ;)
En þetta var mjög skemmtilegt og margir urðu mjög skrautlegir m.a. stakk einn maður sér til sunds í ísköldu vatninu við mjög misjafnar undirtektir!
Mér finnst alveg nauðsynlegt að halda af og til eitthvað svona starfsmannaparty eða eitthvað annað þannig að fólk fái tækifæri til að hittast og kynnast aðeins betur utan starfsumhverfisins. Hlakka til næst! Ég komst síðan að því að leigubíll neðan úr bæ og hingað heim kostar sléttar 2.000 krónur þannig að annaðhvort þarf ég að fara að semja eitthvað við þessa leigara eða kannski bara kynnast fleira fólki hérna uppí Grafarvogi!

Er ég kem heim í Búðardal....

Jæja, þá er maður kominn aftur í bæinn úr ferðalagi á Vestfirðina. Maður er úthvíldur eða eins úthvíldur og maður verður eftir 6 tíma akstur í sitthvora áttina. Búðardalslagið var auðvitað sungið hátt og snjallt þegar við renndum þarna í gegn í bæði skiptin. Þetta var ágætis ferðalag og náttúrufegurðin þarna á Vestfjörðum er alveg stórkostleg.
Í dag á hann Einar minn afmæli! Hann er 26 ára húrra, húrra, húrra! Við tókum forskot á sæluna og héldum uppá afmælið um helgina í bústaðnum. Þar fékk Einar frá okkur fjölskyldunni flottann Fender kassagítar. Ég var búin að plana þessa gítargjöf ca. 2 mánuði fram í tímann en þessi hugmynd hefur verið að blunda með mér mun lengur. Mér fannst Einar eiga skilið að fá loksins flotttann gítar þar sem hann á bara einhvern gamlann og lúinn og vegna námsáranna og almennra blankheita höfum við ekki getað endurnýjað hann.Mér datt í hug að fá foreldra okkar beggja með í þetta og svo var ég svo heppinn að kunningi minn ,sem er mjög kunnugur gítörum, hjálpaði mér að finna flottann og góðann gítar. Þegar búið var að versla gítarinn fór ég með hann beinustu leið til tengdó og fékk þau til að taka gripinn í sínum bíl uppí bústað. Svo á laugardagsmorguninn leyfði ég Einari að sofa út eða svona eins lengi og ég hafði þolinmæði til ;)Að lokum fór ég inn til hans þar sem hann var hálfsofandi og rétti honum kort og inní því var blað sem ég var búin að prenta út specifications um gítarinn.... Meðan að Einar var að vakna og átta sig á hvað hann var að lesa fór ég fram þar sem búið var að stilla gítarnum upp í eldhúsinu. Svo allt í einu heyrði maður bara drunur (Einar hafði stokkið fram úr kojunni) og svo kemur Einar inn og veit varla hvað hann á að halda um það fyrr en hann sér gítarinn! "Eruð þið ekki að djóka???" endurtekur hann bara nokkrum sinnum þar sem hann trúir ekki eigin augum! Svo tók hann auðvitað gítarinn úr kassanum og skoðaði í bak og fyrir og fór að prófa hann. Ég veit ekki hvort var skemmtilegra; fyrir hann að fá gítartinn eða mig að sjá hann svona ánægðann!
Hérna er svo mynd af gripnum þó svo að mér finnist hún ekki sýna nógu vel hvað hann er fallegur og nú er ég ekki sérfræðingur.



Fyrir utan þetta fórum við í gönguferðir, reyndum að tína ber en þau voru ekki tilbúin og grilluðum úti marg fleira skemmtilegt. Daníel naut sín mjög vel í sveitinni og lék sér mikið og ærslaðist í grasinu. Jæja segi þetta gott í bili þar sem verið er að kalla á mig, einhver virðist vilja fá hádegismatinn sinn :)

Já og ekki má gleyma að Jóhanna vinkona, Eva gamla bekkjasystir og Ísold litla sæta áttu allar afmæli í gær og þið fáið hérna allar risa knús og kossa frá mér.

Hallærislegar auglýsingar

Aldrei skal mann undra hversu hörmulega-ömurlega-hallærislegar auglýsingar eru framleiddar og virkilega látnar gossa í loftið. Þetta virðist vera sérstaklega áberandi núna þ.e. að það eru alltof margar lélegar auglýsingar í gangi.

1.ORVILLE. Einhver hallæris DJ sem er einhverra hluta vegna með að poppa örbylgjupopp meðan að hann er að spila. Ekki nóg með það heldur er hann í einni þeirra að éta poppið með kínaprjónum. Er einhver heil brú í þessu? Allavegana þegar ég er að djamma þá vil ég frekar fá mér í glas frekar en að fá mér popp! Glatað

2.ORKUVEITAN. Ég fæ smá ælu uppí mig bara við að hugsa um þennan viðbjóð. "pabbi, hvaðan kemur eiginlega rafmagnið?" Svo byrjar einhver svakalegur söngleikur þar sem aðal pointið er "Svona viljum við hafa það, ekkert vesen og allt í góðu lagi". Ekki misskilja mig, auglýsingin er flott en ég sé bara ekki tilganginn með henni. Afhverju í ósköpunum er Orkuveitan að eyða stórfé í gerð greinilega rándýrar auglýsingar, eins og hún geri ekki nóg af því fyrir. Er það þetta sem síðasta orkugjaldshækkun fór í? Ég geri mér grein fyrir því að nú hefur fólk val um að skipt við OR eða RARIK en kommon!Hérna má nálgast auglýsinguna.

3.KFC. Hrikalegar auglýsingar þar sem mismunandi fólk reynir að stama útúr sér að það viti ekkert betra en KFC."Ég verð a..að fá zingerborgarnn..nn minn í háádeginu á sunnudögum". Annars hvað? Ha? Kræst! Hvernig væri að gera þetta almennilega víst að þeir eru að þessu á annað borð og fá sér nokkuð sem kallast LEIKARAR. Það vill svo til að ég veit að það er til nóg af þeim og örugglega nokkrir sem hafa lausan tíma. Plís ekki vera að fá vini og fjölskyldu til að leika í svona drasli.. það er bara sorglegt.

4.Thule. Þeir hafa nú í gegnum tíðina verið með frábærar auglýsingar og mig verkja alveg við að sjá hvað þeir hafa farið illa að ráði sínu. Að horfa á Pétur Jóhann, sem er svo löngu útbrunninn, vera með eitthvað pínlegt grín vekur með mér löngun til að slökkva á sjónvarpinu. Sorry, ekki að virka.

5. SPARISÓÐIRNIR. Þetta er nýjasta lélega auglýsingin sem ég hef tekið eftir. Veit ekki hvort þetta á að vera artí eða hvað. Þarna eru "ungir námsmenn" að gera gott úr því sem þau hafa. Þarna koma ýmsar nýstárlegar aðferðir fyrir þá sem eru fátækir! Já, það er nefnilega hægt að teikna bindi og kraga á hvítann bol í staðinn fyrir að kaupa hlutina. Það er hægt að poppa í potti og fara svo að horfa á stjörnurnar og síðast en ekki síst er hægt að klippa út sjónvarp úr pappakassa og krota eitthvað framan í sig og gera eitthvað sem ég annað hvort náði ekki eða ég var búin að skipta um stöð. Til að toppa allt þá er þetta í svarthvítu og með svona gamaldags-effect. Ef Sparisjóðirnir hafa ekki efni á að nota nútímatækni við gerð auglýsinga þá þurfa þeir virkilega að fara að taka sig á í samkeppninni.

Og svo eru gamlar kellingar að kæra vegagerðamenn fyrir að vera að vinna berir að ofan og særa blygðunarkennd sína. Ég held ég verði bara að fara að taka mig til og fara að kæra eitthvað af þessu markaðs-auglýsingapakki því þessara auglýsinga láta mann alveg fara hjá sér.

Hérna eru nokkrar auglýsingar sem mér finnast góðar.
Hive - hefur þú frá mörgu að segja?
Colgate - 360 gráður tannburstinn
Dominos
IKEA
Pósturinn - allur pakkinn
Landsbankinn - Við elskum fótbolta
KB - námsmenn
Lottó
Flugger litir


Allavegana gaman að heyra ef einhver hefur einhverju við að bæta annan hvorn listann.

Ég eeeelska bunnys!

Mér finnst King kong algjört krapp en hún er ágæt þegar Bunnys taka hana!

Rise and shine syster!!!!

Jebb, klukkan er 06:06 og ég er komin á fætur. Ég er reyndar búin að vera vakandi frá 05:38 en ætli það sé ekki "the price you pay" fyrir að Daníel svaf góðann hádegisblund í gær í rúman 2 og hálfann tíma. Það er svona takmarkað hvað maður getur tekið daginn snemma og hef ég núna t.d. lítið annað að gera en að horfa á litla orminn minn rústa íbúðinni á ógnarhraða.

p.s. Ég er víst ekki morgunhressasta manneskja í heimi lengur eins og ég var...

Fínasta helgi

Á föstudaginn héldum við party og buðum gömlum skólafélögum Einars úr HR. Þetta var mjög fínt og rosalega skemmtilegur hópur sem auðvelt er að falla inní. Partýið var síðan búið kl 2 og allir reknir út, fjórum tímum síðar var ég vöknuð eiturhress með Daníel. EITURHRESSSSSS!
Í gær fengum við svo Atla "litla" frænda hans Einars sem er nú samt að verða stærri en hann btw Einar er 1,87 m! Við grilluðum og tókum svo 40 year old virgin sem er bara geðveikt fyndin mynd. Við vorum í hláturkasti næstum því allann tímann. Eftir myndina vorum við síðan eitthvað að ræða kalla og vaxmeðferðir og hvort að þeir gætu farið í svona brazilian. Þá kom Atli með frábæra setningu: Ef einhver kæmi með vax nálægt pungnum á mér þá myndi sá sami vera skítandi kertum næstu vikurnar!!! Mér finnst þetta alveg brilljant :D Já, það er gaman að fylgjast með þessum litla frænda hans Einars þroskast og verða fullorðinn. Ég man ennþá eftir honum þegar hann var 11 ára tittur (fyrir rúmum 6 árum) að vara mig við að fara ekki illa með frænda hans annars væri honum að mæta ;-)
Ég furða mig stundum ennþá á því hvernig ég hélt út þarna fyrstu vikurnar með Einari. Atli alltaf límdur við okkur eins og frímerki og Alda að springa af öfund þar sem að hún var ekki lengur "eina stelpan" sem Einar veitti athygli :) Ég verð að viðurkenna að það tók sinn tíma að vinna traust Atla og við Alda tókum hvort aðra í sátt eftir einhvern tíma enda mjög góð vinkona mín í dag. En allt var þetta nú þess virði. Úff, komin þokkalega út fyrir efnið!
Back to basics. Í dag vorum við síðan bara í rólegheitum að dúlla okkur heima, fyrir utan uppvasks-maraþonið sem tók alveg hátt í 40 mínútur. Við vorum semsagt ekki búin að vaska upp síðan fyrir partyið og hvert eitt og einasta glas heimilisins var skítugt! Það verður góður dagur þegar við loksins ákveðum að fá okkur uppþvottavél.
Ég ætlaði líka að vera svona súperdugleg í dag og fara að hjóla sem ég og gerði. Nema hvað að í miðjum hjólatúrnum þá fer ég að heyra eitthvað svona hljóð eins og það sé einhver fluga að koma öðru hvoru að mér. Svo stoppa ég og þá HEYRI ég að það er sprungið á dekkinu og það var ekkert smá gat! Hljóðið sem ég heyrði meðan eg var að hjóla var þegar gatið fór fram hjá bremsunni svona fff....ffff...ffff...fff. Þannig að auðvitað þurfti ég að labba alla leiðina til baka og teyma hjólið og það tók sko alveg hátt í hálftíma! En ég fékk samt ágætis æfingu útúr þessu og bíð spennt eftir harðsperrunum á morgun.
Ég veit að þetta er svakalega sundurslitinn texti en ég er að fara að lúlla núna og nenni ómögulega að laga hann samkvæmt aðferðafræði reglum.
Nighty-night...

Best að halda sig bara á malbikinu!

Ég hef nú alltaf talið mig vera svona lala í landafræði okkar stórmerkilega og frábæra lands ;) Kannski ekki súpersleip, veit t.d. ekki hvar Trékillisvík er (man einhver eftir Sigga sæta kennaranema?) en ég kunni þó allar blessuðu sýslurnar utanbókar á sínum tíma. Ég hef farið "Hringinn" nokkrum sinnum og kann að nefna svona flest það sem þykir merkilegt sem er á leiðinni þótt ég hafi oftast setið í bílveikispillu-móki afturí.
Nú ætlaði ég sko að vera heldur betur sniðug og fara í fríinu mínu á Vestfirði. Þetta er eflaust sá staður sem 99,9% ferðalanga sneiðir framhjá. Ég á það stundum til að vera súperbjarsýn og þá á sama tíma lítið raunsæ. Ég hef geinilega verið í einu svona kasti þegar ég pantaði einmitt sumarbústað hjá Landsbankanum, já bara næstum þvi í miðju Ísafjarðardjúpi. Fannst það alveg frábær hugmynd að skreppa þangað með kallinn og strákinn og ég lét ekki þar við sitja heldur bauð ég pabba, tengdó og systur hans Einars með. Jæja og nú fer svo að líða að þessari ferð eða eftir viku og ég er svona að skoða kortin og fatta bara að hvernig í and#*$ á maður að komast þangað??? Það er ekki mikið mál að fara hringveginn þ.e. ef maður ratar útúr bænum og keyrir BEINT AF AUGUM þá endar maður á Akureyri fyrr eða síðar. Það er annað mál með Vestfirðina! Það er hægt að velja úr mörgum leiðum (sennilega útaf færð) og meira að segja er hægt að taka ferju ef maður vill auka við fjölbreytnina í ferðamátum. Ég nefndi þetta vandamál við samstarfskonur mínar sem eru ALLAR utan af landi en þær gátu lítið hjálpað mér. Kommon, ef maður er útaf-landi-lið á maður þá ekki að kunna allt vegakerfið utanbókar? Það hélt ég! Allavegana þá byrjum við að leita að einhverjum innan bankans sem þekkir til þarna og viti menn við finnum hann Snorra sem er í Einkabanka-þjónustunni. Þannig að við hringjum í hann (svona erum við kammmó alltaf í LÍ) og hann er sko til í að hjálpa litla áttavillta borgarbarninu. Gaurinn þylur upp fyrir mig leiðina og meira að segja hvað er skemmtilegt að skoða þarna. Svo kemur í ljós að þessi maður (fæddur ´70) er búinn að kaupa hús í Súðavík og er að gera það upp. Ég sem hélt að það væri svo gott sem "ghost town" eftir hamfarirnar, sýnir hvað maður veit lítið. Hann segist vera 3 tíma að skunda í bæinn. Þorði nú ekki að spyrja meira út í þetta en ég trúi varla að hann ætli að búa þarna, ég meina ég veit að það er farið að tala um Kjarlarnes og Akranes sem nokkurskonar úthverfi höfuðborgarinnar en Súðavík? En það er samt sniðugt örugglega að eiga þetta sem sumarhús, veit að það er hægt að kaupa fínustu íbúðir á slikk (3-4 millur)á svona afskertari stöðum. En ætli ég láti það ekki bíða aðeins, fyrst skulum við sjá hvort ég rati í sumarbústaðinn og heim aftur !

Brúðkaupsafmæli - Pappírsbrúðkaup

Við Einar áttum 1 árs brúðkaupsafmæli í gær. Við vorum ekkert búin að plana þar sem við áttum von á að fara í útilegu en það var hætt við það vegna veðurs. Þannig að á síðustu stundu ákváðum við að slá til og gera eitthvað saman. Við vorum svo heppin að Hrefna og Egill gátu tekið Daníel í næturpössun. Þetta var fyrsta næturpössunin sem við höfum látið Daníel í og hann er nú orðinn næstum 14 mánaða. Maður var svona pínu stressaður (aðalega pössunarpíanna vegna) en að fá smá frí saman var svo sannarlega orðið löngutímabært.
Við skelltum okkur á Austur-India félagið og maturinn þar var geggjaður. Í fordrykk fengum við okkur Mango-Lassi sem er svona unaðslegur jógúrt drykkur og í forrétt fengum við okkur síðan Tandoribakaðann lax með kryddjurtum. Þetta var bæði rosalega gott (fæ alveg vatn í munninn) en það jafnaðist ekkert á við aðalréttinn. Einar fékk sér blöndu af kjöti bökuðu í Tandori ofninum og ég fékk mér risarækjur sem voru allsvakalega kryddaðar. Eftir matinn ákváðum við að rölta aðeins um Laugarveginn í góða veðrinu og það var þvílíkt næs og rómó. Svo fórum við bara heim og áttum rólega stund þar yfir spilum og spjalli. Það var svo alveg GEÐVEIKT að fá að sofa út saman í fyrsta skipti síðan að Daníel fæddist!
Þegar ég er að skrifa þetta hérna þá hljómar þetta dáldið óspennandi en við áttum alveg frábært kvöld bara við tvö ein saman. Það er alveg nauðsynlegt að fá smá, bara pínu, frí frá Daníel a.m.k. einu sinni á ári til að endurhlaða batteríin. Við vorum nú samt strax farin að sakan hans um leið og við vöknuðum. Spurning hvort við semjum ekki bara við Hrefnu og Egill að gera þetta að árlegri brúðkaups-afmælis-gjöf?
p.s. Fann ekki betri brúðkaupsmynd af okkur þar sem við eigum enn eftir að skanna inn pro-myndirnar. Tengdamamma á það til að festast í þessum ská-myndatökum og allar myndirnar sem hún tók af okkur þennan daginn eru svona :D

Aðeins að breyta til

Ég er orðin rauðhærð... eða því sem næst. Ljósu strípurnar fengu að fjúka og rauðar komnar í staðinn. Mér finnst þetta nú kannski ekki mikil viðbrigði enda hef ég oft og mörgum sinnum verið rauðhærð áður og fyrir utan það þá stoppa ég stutt við hvern lit og greiðslu. Humm, nú fékk ég hugmynd. Kannski ég ætti að skanna inn nokkrar myndir sem ég á af mér í gegnum tíðina og bera þær saman hérna. Spurning?
Ég er auðvitað skítfallinn í þessu átaki mínu sem ég þóttist vera í. Ég veit líka alveg hvað varð mér að falli. Það var þessi vitleysis hugmynd í henni Ásdísi að ef maður væri í boði þá mætti maður fá sér pínu flís af svona köku og pínu flís af annari köku, bara svona til að vera með. Ég tók þessu fegins hendi en fyrr en varði var ég búin að teygja skilgreininguna út í að ef manni væri líka boðið nammi þá mætti maður fá einn mola og svo mátti ég fá pínu nammi á laugardögum af því að það eru nammidagar.... Svo er það að kaupa nammi líka svo mikill ávani, alveg ótrúlegt. Ég labba stundum að kassanum þar sem er alltaf troðið af sælgæti og mig langar bara að kaupa eitthvað, bara hvað sem er nánast! ÉG HEF GJÖRSAMELGA ENGA SJÁLFSSTJÓRN! Ætli ég yrði ekki að láta svipta mig fjárræði ef ég ætlaði að standa mig í átakinu. En það þýðir ekkert annað en að byrja uppá nýtt, batnandi manni er best að lifa (grennast). Ég er meira að segja farin að skoða það að fara í líkamsrækt og velta fyrir mér hvað árskort kosta. Ég hata líkamsrækt eða öllu heldur líkamsræktarstöðvar. Mér finnst maður oftar en ekki líta út eins og algjör hálviti hoppandi og skoppandi eins apar í hóp fyrir framan spegil. En ég gæti sætt mig við spinning, var nú einu sinni alveg hreint ágæt í því. Það var þegar ég var 16-17 ára og ég, Eva og Tulla vorum í Erobikk-sport í Faxafeninu. Ahhh.. good times.
Jæja það er á stenfuskránni hjá mér í dag að taka allsvakalega til hérna, fara í Smáralind, kíkja í góðann göngutúr og elda svo eitthvað gott í kvöld kannski.
Í þessum töluðu orðum þá sitja strákarnir mínir hérna hjá mér báðir sofandi. Einar er semsagt sofnaður með Daníel sofandi í fanginu á sér! Ætla að reyna að ná mynd af þessu og ef það tekst þá birti ég hana hérna ef Einar leyfir!
Bæbæ.

Hehehe!!!!

Fann þessa núna rétt áðan. Þarf að segja meira ?!?

Sérviska

Það eru allir með einhverjar sérviskur sama hvort þeir gera sér grein fyrir því og vilja viðurkenna það eða ekki! Ég held að ég sé nú alveg í meðallagi en það væri samt gaman að heyra hvaða sérvisku fólk er með.
Hérna kemur listinn minn:

* Ég borða aldrei endann á brauði, pylsu, hamborgara og fl. - Ég veit ekki afhverju ég geri þetta ekki en yfirleitt finnst mér síðasti bitinn eitthvað svo ólystugur þannig að ég hef bara gert þetta af vana og pæli ekki í þessu.

* Ég geng aldrei yfir holræsi - Þetta er nú kannski frekar hjátrú sem Ebba tróð inn hjá mér þegar ég var yngir. Ég er nú reyndar ekki hjátrúafull en einhvernveginn hef ég bara vanið mig á það að sneiða framhjá holræsum.

* Ég borða alltaf fyrst súkkulaðið utan af frostpinnum og skil marsipanrúllur að - veit ekki afhverju en kannski save the best for the last?

* Ég skoða alltaf bók í bak og fyrir áður en ég byrja að lesa hana - Ég tékk á því hvað hún er löng, hver gaf hana út og æviágrip rithöfundar. Finnst þetta bara skemmtilegt þó ég geri þetta án umhugsunar.

* Ég skil alltaf eftir endann á banananum, þið vitið þar sem er svona stubbur - Einu sinni heyrði ég að það gætu verið pöddur þarna, nóg fyrir mig til að sleppa þessu fyrir lífstíð!

* Ég vil alltaf hafa allt nákvæmt og akkúrat sem ég geri þ.e.a.s. verður að passa innan rammans - Ég smyr alla brauðsneiðina jafnt og líka útí hornin, svo verður osturinn líka að passa akkúrat. Ef osturinn stendur út fyrir þá verð ég að klípa af honum. Ef uppvaskið er meira en kemst fyrir á uppþvottagreindinni þá verður afgangurinn bara að bíða þar til fyrra hollið er búið að þorna!

* Ég passa mig að gleypa aldrei eða sem minnsta mögulega loft þegar ég er að borða - Veit ekki hvaðan þetta kemur en sennilega frá mömmu. Þegar ég drekk gos þá geri ég eitthvað þannig að loftið/gasið aðskilst, get ekki útskýrt betur.


Humm.... eitthvað varð listinn minn styttri en ég átti von á og ég sé líka að þetta tengist mikið mat, hvað segir það um mann? Ætli það sé ekki miklu erfiðara að segja eitthvað um sjálfann sig þar sem maður er svo vanur að gera þetta og finnst þetta eðlilegt. En maður vill hafa sínar sérviskur og það fer stundum meira að segja í taugarnar á mér þegar ég sé annað fólk gera öðruvísis. Ég tek mér bara tíma í að smyrja brauðsneið handa Daníel þótt hann sé hoppandi brjálaður og öskrandi við hliðina á mér. Það gefur mér meira að gera þetta "rétt" en að þagga fyrr niður í Daníel. Svona er þetta sérstakt.

Ha? Er ég ekki töff?

Ég hef oft pælt í því hvað maður er orðinn fullorðinn. Mér finnst ég ekki vera fullorðin heldur er ég á þeirri skoðun að maður er aldrei eldri en manni finnst maður sjálfur vera. Ég er semsagt ennþá 18! En þó að ég lifi í mínum sjálfsblekkingarheimi sæl og glöð þá heldur heimurinn víst áfram að rúlla og í desember verð ég víst 26 ára. 26 ÁRA!!! Kræst!
Það er líka margt í umhverfi mínu sem reynir að vekja mig uppúr mínum 18 ára draumaheimi. Ég á víst mann og barn auk lána og annara skuldbindinga sem þarf að standa í skilum við ef ekki á að fara illa. Stundum ranka ég við mér og hugsa bara; vá, hvernig komst ég frá því að vera kærulaus 18 menntaskólastelpa sem var djammandi allar helgar og þurfti ekki að hugsa um neitt annað en sjálfa mig og í það sem ég er núna. Núna ber maður heljarinnar ábyrgð og síðast en ekki síst þá er fólk í þessum heimi sem treystir á mig og að ég standi mig.
Ég sá einmitt strák fyrir utan Nesti, þar sem ég var að ná í hádegismat (dugleg?), sem sat inní súperflottri Hondu með skyggðum rúðum og auðvitað glansandi álfelgum. Það má líka benda á það að það var óhjákvæmilegt að taka eftir þessum blessaða bíl þar sem að hjartað í mér fór að slá aukaslög um leið og ég kom útúr búðinni vegna tónlistarinnar sem dundi úr bílnum yfir allt bílaplanið. Þið þekkið týpuna. Hann hafði semsagt lagt við hliðina á mér og þar sem ég kem labbandi að bílnum þá fæ ég svona fýlu-killer-lookið á mig. Ég hugsa auðvitað með mér bíddu hvað er þessi að meina? Finnst honum kannski ég ekki töff og vill láta mig vita af því??? Ok, er maður í alvörunni ekki flott á sunnudegi í joggingfötum, ómáluð með hárið útí loftið að safna mat fyrir fjölskylduna? Svo fékk ég það líka á tilfinninguna að honum fyndist bíllinn minn ekki heldur nógu flottur? Bíddu við? Er ´96 árgerð af Nissan Almera ekki það heitasta í dag? Ég held bara að þessi gaur hafi ekki alveg verið með tískuna á hreinu, greyið hann.
Þetta fékk mig nú aðeins til að líta í eigin barm. Ég er búin að komast að því að ég er bara mjög töff! Ég meina ég er í þægilegum fötum á sunnudegi af því að ég er í fríi . Ég er ómáluð og með hárið uppí loftið af því að ég á frábærann mann og ég er komin af kjötmarkaðnum. Ég á stórann og þægilegann bíl sem rúmar fjölskylduna mína og meira en það og síðast en ekki síst þá get ég fengið mér Subway síðasta dag mánaðarins sem er sennilega meira en þessi litil hortittur getur sagt. Vissulega er gaman að vera "ungur" og auðvitað á maður að njóta þess en maður verður að gera sér grein fyrir því að það er líf eftir menntaskóla.
Já, ég er fullorðin og bara mjög stolt af því en síðast en ekki síst... þá er ég mjög töff!

Daníel

Jæja þar sem ég er nú eiginlega hætt að skrifa á síðuna hans Daníel (allavegana í bili) þá verð ég bara að segja aðeins frá honum hérna.
Litli strákurinn minn er ekki lengur svo lítill og ég er alltaf að komast betur og betur að því með hverjum deginum sem líður. Hann tók fyrstu alvöru skrefin sín fyrir nokkrum vikum og er nú labbandi hérna útum allt. Hann vill þó stundum gleyma því að hann kann að labba og þegar honum liggur mikið á eða er mjög æstur þá hendir hann sér á fjóra og þýtur af stað. Svo var hann núna í síðustu viku að mastera listina að standa upp án þess að styðja sig við neitt. Þetta trikk er líka notað núna óspart. Þessum aukna hreyfileika og sjálfstæði fylgir mikið.. mjög mikið af marblettum og eins og þið getið ímyndað ykkur... gráti. En þetta er víst allt partur af þessu, svo ótrúlegt hvað þessi litla mannvera er búin að þroskast mikið á þessu eina ári sem hann er búinn að vera til. Maður getur bara endalaust dáðst að litlu sigrunum hans og afrekum og þegar maður heldur að hann geti bara ekki orðið fallegri þá er fríðleikinn búinn að aukast um 100% þegar maður sér hann næst! Fallegur, fallegir, fallegastur :D

Skriftstofusprell!

Við Einar vorum eitthvað að tala um skrifstofuhrekki í gær. Við minntumst á snilldaratriðið í The Office þar sem skrifstofuáhöld eins og heftarar og gatarar voru settir í Jello! Snilld! Svo er annar hrekkur þar sem fljót-spírandi fræum (t.d. alfa-alfa) er stráð í lyklaborðið og svo fer að koma upp gróður í lyklaborðinu!
Mér datt nú einn í hug þar sem við erum með svo mikið af borðviftum hjá mér í vinnunni. Það er að setja inná milli rimlanna smá blað og tæma síðan úr gataranum ofan á það. Þið getið svo ímyndað ykkur hvað gerist þegar kveikt er á viftunni.
Í morgun var ég svo í miklu hrekkjaskapi. Þið þekkið mig, manneskjan sem læsti Einar nakinn frammi á gagi! Ég mæti semsagt snemma í morgun og ákveð að gera eitthvað. Ég límdi smá límbandsbút fyrir gatið á leisernum á músunum hjá Ásdísi, Teddu og Arney sem er yfir okkur. Það fauk nú dáldið í Ásdísi þegar músin haggaðist ekki en hún var fljót að fatta að eitthvað var í gangi þar sem ég var næstum því orðin fjólublá í framan af því að halda hlátrinum í mér. En gott og saklaust grín. Við sjáum svo til þegar hinar koma úr fríi hvort þær kalli ekki til viðgerðarmenn.
Ég mæli eindregið með með svonalöguðu til að hressa uppá andrúmsloftið á vinnustaðnum og vekja smá kátínu til að bæta sér það upp að vera að vinna inni á svona blíðviðrisdögum. Ef þið eruð hugmyndasnauð þá getið þið fundið hugmyndir hérna og líka hérna.
Gangi ykkur vel og góða skemmtun!

Sól og blíða á Austurvelli

Ohhhhh.... sól....sumar og blíða. Það er alveg geggjað að vinna niðrí bæ þegar það er svona gott veður. Við tókum okkur alveg extra langann matartíma í dag og settumst út á Austurvöll (nema hvað) og nutum veðurblíðunnar. Við Erna vorum meira að segja svo djarfar að skreppa í Ríkið og fá okkur sinnhvorn öllarann til að hafa með út. Ég luma á leyndarmáli í sambandi við Ríkið í Austurstræti. Við urðum nefnilega fyrir vonbrigðum þegar við sáum að það var enginn kælir í búðinn og létum áhyggjur okkar í ljós við starfsfólkið. Gaurinn var ekki lengi að redda því og leiddi okkur rétt á bakvið þar sem var bara svona risastór heimilisískápur stútfullur af alskyns bjór og sulli. Við tókum gleðina og ný í formi ískalds Millers og valhoppuðum glaðar í bragði niður á Austurvöll.
Eins og venjulega var alveg pakkað þarna og það er svo gamana að líta yfir hópinn sem þarna er samankominn því þar er allt frá jakkafata-bissness-köllum til andspyrnu-pönkara og allir eru þarna samankomnir til að njóta þessara örfáu sólargeilsa sem láta sjá sig. Stemmningin er engu lík og litli grasbalinn var pakkaður eins og gerist svo oft á svona sólskynsdögum.
Í kvöld er ég svo að spá í að plata hana Völu mína með mér í hjólatúr inn voginn til að fá eins mikið og ég mögulega get út úr þessum degi. Vonandi heldur þetta svona áfram, humm... ætli sumarið sé þá loksins komið?

I´m to sexy for this blogg!

Það var ein sem sendi mér þetta hérna áðan og við grenjuðum....GRENJUÐUM ÚR HLÁTRI!



Þið getið svo nálgast hinn SúperSexy Emil hérna. Ég mæli eingdregið með að hafa hljóðið á (Hot stuff!) og kíkið á myndaseríuna til hliðar sem heitir Sportwagen... og já hann er berrassaður í strigaskóm þarna einhverstaðar. Svo er væri ekki verra að hafa mannasiðina í lagi og kvitta á fan-club síðuna hjá greyinu!

Mittisminnkun

Jæja, mér datt í hug að ganga bara alla leið og láta vita hérna á veraldarvefnum að ég hef í hyggju að minnka mittismál mitt á næstu mánuðum. Mér fannst ég vera svo fín eftir að ég átti Daníel, alveg 3 kg léttari en áður en ég var ólétt en svo kom þetta smám saman aftur og þá sérstaklega eftir að ég hætti með hann á brjósti. Ætli ég hafi ekki bara verið búin að venjast góða lífinu að þurfa ekki að hugsa hvað ég léti ofan í mig :)
Ég held að það sé ágætis hvatning að láta alla vita þannig að ef mér dettur í hug að gefast upp þá munu vinir mínir vonandi hnippa í mig. Ég er ekki að fara útí neinar drastíkar breytingar eins og að fara í líkamsrækt eða svoleiðis, engar áhyggjur. Enginn atkins eða danskur fyrir mig heldur takk fyrir. Ég ætla bara að nota gamla góða að hætta að borða sætindi og gos og fara út að hjóla nokkrum sinnum í viku. Ég er búin að pumpa í hjólið og fór í einn hjólatúr þó svo að það hafi verið beljandi rignig. Ég myndi ekki hreyfa mig mikið ef ég ætti að fara að bíða eftir góðu veðri.
Ásdís vinkona í vinnunni er líka í átaki og við erum svona að passa uppá hvor aðra og styðja á vinnutíma. Vinnan er nefnilega bara hættulegasti staðurinn skal ég sko segja ykkur, allavegana minn. Það er nefnilega hefð ef einhver kemur að utan að koma með nammi og þegar fólk á ammæli þá eru kökur og svo til að toppa allt þá er morgunkaffi þar sem borið er fram bakkelsi annan hvern föstudag! Í gær höfðu yfirmennirnir auka kaffi og með því að því að það var föstudagur og ömurlegt veður. En ég er stolt að segja frá því að við Ásdís stóðumst freistinguna og erum þvílíkt stoltar.
Ég veit semt ekki alveg með hjólatúr í dag þar sem ég er bara hrædd um að fjúka niður og meiða mig. Göngutúr er kannski bara nær lagi. Jæja, wish me luck!

Diet coke + mentos

Ok, það kannast allir við kókosbollu og kók en þetta er svoooooooooo miklu meira.
The NEW EXTREME WAY To Do the Diet Coke Mentos Reaction Explosion - Google Video
p.s. ekki prófa þetta heima.... humm... mig langar samt til þess :D

Er ég frú?

Fórum í alveg yndislegt brúðkaup í gær hjá Eddu og Michael. Ég er sko algjör sökker þegar kemur að brúkaupum, táraðist og snökti í mínu eigin og ég skal játa það fúslega að ég hef meira að segja fellt tár yfir brúðkaupsþættinum JÁ.
En þar sem ég sat þarna í kirkjunni og var að hlusta á prestinn tala um hjónabandið þá fór ég að hugsa um hjónin sem ég sá þarna í kirkjunni. Ég fór að hugsa um heitin sem þetta fólk hafði gefið hvort öðru og að sumir þarna voru búin að vera saman mikinn meirihluta ævinnar. Þá allt í einu fattaði ég að ég sjálf er gift og búin að vera gift Einari í humm...11 mánuði. Þannig að ég er eins og þetta fólk sem ég var að hugsa um. Við Einar höfum oft verið að undrast þetta, að maður sé semsagt í hjónabandi og búin að lofa að vera alltaf saman og vera góð við hvort annað :) En þarna allt í einu fattaði ég þetta allt saman, bara allt saman svo kristaltært. En þýðir þetta þá að ég er frú? Er frú ekki eldri kona sem er gift? Hvað er ungfrú? Það hlýtur að vera ógift kona... en samt segir rökfræðin mér (ef frú er rétt) að ungfrú sé ung gift kona. Fröken hlýtur þá að vera ógift kona og svo er það piparjónka sem er gömul ógift kona. Er það þá allt? En þetta leiðir þá hugann að öðru. Ég veit ekki hvort margir vita það en öll erum við flokkuð í þjóðskránni eftir hjúskaparstöðu og eru þessir flokkar númeraðir frá 1-10. Fyrstu flokkarnir eru mjög einfaldir eins og einstaklingur (ógift) og svo er gift og í sambúð og svo er ekkja/ekill en svo fara málin að flækjast! Það er til flokkur fyrir þá sem eru skildir og svo sér flokkur fyrir þá sem eru skildir að borð og sæng en ekki lögskildir. Þá er til enn annar flokkur fyrir hjón sem búa í sitthvoru lagi en eru hvorki skilna að borð né sæng eða lögum t.d. fólk í námi. Eitt það skrítnast sem við Ásdís fundum var flokkurinn íslenskur ríkisborgari sem er giftur/í sambúð með erlendum ríkisborgara sem nýtur úrlendisréttar og verður því ekki skráður. Er þetta ekki komið út í dádil smáatriði? Fyrir utan það, hverjum kemur það við hvort maður er skilinn eða giftur? Mér finnst svona opinber flokkun á sambúðarháttum fólks algjör vitleysa og hreint og beint innrás frá hinu opinbera inná manns einkalíf. Auðvitað eru þessar upplýsingar ekki bara inná netinu og öllum aðgengilegar en þær eru samt engu að síður aðgengilegar og það er nóg. Jæja nú er ég komin svo langt, langt út fyrir efnið að það hálfa væri nóg og tími til kominn að fara að gera eitthvað af viti inná þessu heimili.
Frúin kveður í bili!

ÞAÐ GERÐIST Í DAG!

DANÍEL TÓK FYRSTU SKREFIN SÍN Í KVÖLD! Við erum búin að vera að bíða eftir þessu lengi. Hann hefur verið að "detta" svona 2-4 skref en svo í dag þá var pabbi hans að lokka hann með skonsu og minn bara labbaði af stað ná í hana! Það er ekki eins og hann hafi ekki verið lokkaður áður með óteljandi hlutum, hann hefur bara greinilega ekki verið tilbúinn fyrr en núna í kvöld :) Við foreldrarnir trylltumst auðvitað af gleði en Daníel litli skildi ekkert lætin í okkur og kjammsaði bara rólega á bitanum sem hann fékk að launum. Hann lætur eins og þetta sé ekkert merkilegt og kippir sér ekkert upp við þetta þótt hann sé að gera eitthvað glænýtt, bara eins og hann hafi aldrei gert neitt annað!
Jæja ég verð víst að hætta núna, kallinn bíður eftir að klippingu frá mér og svo þarf ég líka eitthvað að smá snyrta mig fyrir brúðkauðið á morgunn.

Dáldið sérstakt

Einu sinni fyrir langa löngu þá rakst ég á þessa síðu og gat bara ekki slitið mig frá henni fyrr en ég var búin að skoða allt. Þetta er um stelpu sem fer inná Chernobyl svæðið og er að taka myndir og segja frá þessu slysi í leiðinni. Þetta eru alveg ótrúlegar myndir og það er ekki laust við að maður fái óhugnahroll um kroppinn við að sjá heilann bæ auðann og yfirgefinn. Ég geri mér grein fyrir að þetta nær ekki inná áhugasvið allra en endilega þið sem eruð eins og ég (sem er búin að skoða þetta oft) seifið þetta í favorites því þetta er langur lestur. Góða skemmtun.

Kallar í eldhúsum

Þetta hljómar eins og vatn og olía ekki satt? Afhverju?
Ég man það þegar ég var lítil þá var eldhúsið staður mömmu minnar. Hún "átti" eldhúsið enda meistarakokkur. Það voru hins vegar vissir réttir sem aðeins pabbi eldaði og mamma lét honum eftir völdin í eldhúsinu en aðeins þá. Það sem pabbi sá um að elda var íslensk kjötsúpa, fiskisúpa, plokkfiskur, kjöt í karrý og pönnsur. Ég var ekkert sérstaklega hrifin af neinum af þessum réttum nema pönnsunum. Pabbi steikti bestu pönnsur í heimi. Sama hvað mamma reyndi þá sló hún honum aldrei við. Það besta var líka þegar ég fékk að vera með í pönnukökugerðinni, ég man ennþá eftir því þegar ég fékk í fyrsta skipti að setjá á pönnuna :) Ég veit líka til þess að tengdapabbi minn kemur aðeins nálægt eldavél einu sinni á ári og það er á jóladag þegar hann sér um að steikja dýrindisnautasteikur. Þetta hlýtur að vera eitthvað sem tengist frummanninum: kjöt - eldur - borða.
Á mínu heimil hafa hlutirnir hins vegar þróast öðruvísi. Þegar við Einar byrjuðum að búa saman þá stóðum við nokkuð jöfnum fótum með tilliti til matargerðar. Ég kunni rétt að sjóða egg og baka pizzu og það eina sem Einar kunni var að búa til eggjabrauð. Jú, svo reyndar kunnum við bæði að rista brauð! Þá var ákveðið að við myndum skiptast á að elda og vaska upp. Þetta gekk ágætlega þar til ég fór að gera meiri kröfur til Einars, semsagt að elda eitthvað annað en pylsur, og fór smám saman að taka völdin af honum í eldhúsinu. Guð, hvað ég sé eftir þessu núna 6 árum seinna. Elskulegur eiginmaður minn getur ekki einu sinni eldað pakkasúpu án þess að brenna hana á botninum. Hvað hef ég gert? Jú, ég gerði hann algjörlega háðann mér með alla eldamennsku og ég get engum um kennt nema sjálfum mér.
Ég hef stundum reynt að kenna honum en ég er fljót að missa þolinmæðina yfir hamförunum hjá honum Einari og enda oftast á að ákveða að ég myndi sjálf gera þetta hraðar og betur. Hvað á maðru að gera? Ætti ég að láta mig hafa það að þola eldamenskuna hans í x-langann tíma þar til hann fer að ná tökum á þessu? Ætli maður geri ekki bara eins og 90% kvenna í heiminum sem biður kallana vinsamlegast um að halda sig fjarri eldhúsinu!

PAKKI!

Mér er boðið í ammælisveislu í dag, ja mér og öllum landsmönnum þar sem að Landsbankinn á 120 ára afmæli. Í boði er 120 fm afmæliskaka, hoppukastali og eitthvað fleira. En það besta er að ÉG FÆ PAKKA! Semsagt við starfsfólkið í LÍ fáum "ammælisgjöf" á mánudaginn. Ég frétti af þessu aðeins á undan öðrum þar sem Ásdís við hliðina á mér er í stjórn FSLÍ. Ég hugsaði mér gott til glóðarinnar og datt í hug að senda eins og eitt meil á Bjögga og segja honum frá eyrnalokkunum sem ég sá í Accessioris sem hann gæti þá gefið mér í "ammælisgjöf". En nei,nei. Bjöggi er bara ekkert listaður í adrssbókinni minni! Það er bara Bankastjórn og ég held að meira að segja þeir fá sorteiraðann póst. Ég verð víst bara að sætta mig við það sem hann velur, enda smekkmaður :)
Í hádeginu í dag á ég von á Steinu og Völu ásamt fylgdarliði í hádegismat svo held ég að maður verði aðeins að kíkja á ústsölurnar. Maður á víst aldrei nóg af neinu en svo er maður að bölva lélegri hagstjórn á meðan að enginn í landinu getur hamið sig í einkaneyslunni. Hvað um það, mig vantar meira og það strax!
Lázann mín ætlar að kíkja til mín í kvöld og svo á morgun ætlar Jóhanna fluggella að kíkja til mín í morgunkaffi. Þess á milli þarf ég víst líka að fara í Neðstaleitið að ganga frá íbúðinni þannig að það er nóg að gera þessa helgina og svo á mánudaginn er ég "officially" komin í viku sumarfrí.
Ta,ta.

Einn tvöfaldann, takk!

Þá er ég að meina kaffi en ekki romm í kók. Ég get svo svarið það ef ég kæmist í áfengi núna þá myndi ég bara steindrepast á staðnum. Þið getið sennilega giskað á hversvegna ég er svona þreytt, jebb Daníel. Hann var vaknaður uppúr hálf 5 í morgun, takk fyrir.
Allavegana þá var ég að reyna að sannfæra Einar um að tilkynna okkur veik í dag því í alvöru talað þá leið mér bara mjög skringilega. Ég held að öllum líði skringilega og bara hreint illa þegar maður fær svona lítinn svefn en Einar, eins og hann er nú samvikusamur, sannfærði mig um um að mæta. Ég er strax farin að sjá eftir því :( En ég hugga mig við það að það eru bara 2 dagar í sweet sumarfrí. Ég er kannski með dáldið ýktar hugmyndir um þetta sumarfrí akkúart núna þar sem ég er hálfsofandi hérna við tölvuna. Það sem ég sé fyrir mér er sólarströnd og ég undir sólhlíf með með margarítu í hendi og pálmatré í baksýn. En ef við færum okkur örlítið nær raunveruleikanum þá held ég að ég verði frekar að skýla mér undir REGNHLÍF með kaffi í hendi og grámyglað fólk í baksýn. Ég held ég láti þetta duga í bili eða allavegana þar til verð búin að hrista morgunfýluna af mér.

Svona væri ég til í að hafa það....

En ekki ólíklegt að það verði svona....

Grilleríííííí!!!!

Ég hef stundum verið kölluð fljótfær. Ég er ekki að segja að ég sé það ég er bara að segja að sumir hafa kallað mig það. Aðrir hafa líka sagt að ég sé oft alltof bjarsýn og áætla yfirleitt alltofa lítinn tíma fyrir verkefni sem ég hef sett mér t.d. málningarvinna, flutningar o.fl.. Hver er farinn að tengja? Jamm, ég blandaði þessu tvennu saman og ákvað (ásamt Einari) að skjótast útíbúð kl.hálf 6 að kvöldi til að kaupa ósamsett gasgrill. Grillinu ætluðum við að skella saman (er þetta ekki bara eins og IKEA?) og grilla síðan kvöldmatinn á þessu ca. um hálf 8! Klukkan er núna að ganga hálf 10 og Einar er búinn að eyða öllu kvöldinu í að setja saman grillið. En við gefumst ekki upp! Grillið er farið að tolla saman (smá tonnatak og þá er þetta komið) og við ætlum sko í það minnst að sitja úti í kvöldsólinni og grilla sykurpúða (það er ca.5 stig hita as we speak) og hana nú. Jæja, Einar er að kalla. Tími til kominn að prófa græjuna, vonandi lifum við þetta af. Ef það heyrist ekkert í mér næstu daga þá endilga kíkið við og bjargið barninu!

P.S. Alltaf að fá sent samsett grill heim, það var í boði að senda það þannig til okkar bara á morgun en við gátum ekki beðið :)

Tapaði Ástralía???

Ég bara ætlaði ekki að trúa eigin augum þegar ég sá Ítali skora á lokamínútunum í leiknum í dag. Ég hef reyndar ákveðið að þetta bara gerðist ekki yfir höfuð og Ástralía er að fara að mæta Sviss einhverntíma eftir nokkra daga. Það hefur komið mörgum mjög á óvart hversu áhugasöm ég er um HM enda ekki beint mikil íþróttatípa. Sannleikurinn er sá að ég hef bara als engann áhuga á fótbolta og kann ekki einu sinni reglurnar nema það að hvor hálfleikur er 40 mínútur og þetta var ég bara að frétta um daginn. Málið er það að ég var í vinnupartýi um daginn rétt áður en HM byrjaði. Þar var einhver landa-leikur og ég dró Ástralíu. Það var ákveðið að við myndum halda með löndunum sem við dróum þannig að ég ákvað að standa við það. Nema hvað að ég fylgdist með fyrsta leiknum í vinnunni (jamm við erum með fótboltann í beinni í tölvunni í Lí) og áhuginn bara kviknaði þvílíkt við að halda með einhverjum. Það var ekki verra að Ásralía vann fyrsta leikinn :) En nú er víst sælan á enda og ég þarf víst að fara að vinna í vinnunni.
Annars er hugurinn allur hjá henni Láru minni sem er að bíða eftir niðurstöðum út lokaverkefninu. Ég veit alveg að hún er búin að ná þessu með glæsibrag en litla mín neitar að sannfærast fyrr en hún fær að sjá þetta svart á hvítu á morgun. Svo kemur hún loksins heim á miðvikudaginn og verður heima alveg fram yfir áramót. Hlakka svo til að fá þig heim sæta mín. Ein vinkona mín sem er stödd hinu megin á hnettinum mætti gjarnan taka sér þetta til fyrirmyndar! Lára þú manst að við eigum re-match í sköfuslag. Ég ætla að bæta við gamalli ilmtásu við rúðupissið í verðlaun fyrir sigurvegarann!!! Ef fleiri hafa áhuga á að taka þátt í sköfu-slag þá bara láta vita í commentunum.

Nýtt útlit

Einar var svo góður (eins og alltaf) að hjálpa mér að setja nýtt útlit á síðuna. Gott að eiga klárann mann þegar maður þarf á tölvuhjálp að halda. Ég er bara rosalega ánægð með árangurinn enda eins gott að hafa þetta huggulegt ef maður á að nenna að skrifa hérna inn og fá heimsóknir :)
Jæja það bíða manns mörg verkefni í dag m.a. eitt barnaafmæli sem ég kvart sko ekki yfir.

Einn, tveir og BYRJA!

Dáldið fyndið að ég skuli hafa látið verða af því að búa til mitt eigið blogg. Mér hefur alltaf fundist þetta svo skrítið að vera að viðra skoðanir sínar svona og segja frá daginum og veginum og búast við því að aðrir hafi áhuga á að lesa það. Ég geri nú samt mikið af því að lesa um aðra og ég verða að viðurkenna að þetta er fínast tæki til að fylgjast með sínum nánustu án mikillar fyrirhafnar. Ég hef ekki áhuga á að hver sem er sé að kíkja hérna inn (veit að það er ekki hægt að komast hjá því) og þess vegna myndi ég helst vilja að ef einhver ætla að setja link á þessa síðu að láta mig vita :)