Nú er komið svo langt síðan ég hef sagt frá Daníel að það er nú heldur betur tími til kominn.
Mér finnst foreldrahlutverkið vera það erfiðasta sem ég hef komist í og þá er ég ekki að meina líkamlega. Ég er að meina uppeldi. Ég veit að ég hef oft litið á illa uppalinn börn og hugsað guð afhverju gera foreldranir ekki þetta eða hitt? Little did I know!!! Börnin eru fljót að læra og ég hef oft oft oft lent í því að vanmeta litla gaurinn minn. Maður heldur alltaf að þau séu ekki að fatta eitthvað, heldur að þau séu ennþá svo miklir óvitar. En þau eru fljót að læra og fljót að læra að nýta sér aðstæður, ójá! Sem dæmi er Daníel búinn að fatta hvar Cheeriosið er geymt og hleypur oft í það. Við gerðum mistök að hlægja að þessu fyrst og fannst það voða sniðugt hvað hann var orðinn klár. Í dag er Cheeriosið komið á nýjann stað, uppí efstu hillu!
Maður má ekki springa úr hlátri þegar þau gera eitthvað sem getur orðið hættulegt eins og að hoppa uppí hjónarúminu. Þá finnst þeim þetta voða sniðugt og halda áfram til að fá athygli og oftar en ekki endar það illa annað hvort að við þurfum að skerast í leikinn (þá um leið erum við ljót og leiðnleg!)og láta hann hætta eða þá að hann meiðir sig.
Ég var líka með voða háleitar hugmyndir um að ég myndi sko ekki láta Daníel komast upp með að borða ekki það sem er á boðstólnum hverju sinni og ég myndi sko aldrei fara að elda eitthvað sér ofaní hann. Guess again! Ég segi nú ekki að ég gangi svo langt að elda sér ofan í hann en ég gef mig oft þegar hann vill ekki borða. Maður hefur svo miklar áhyggjur af því að hann fái engann mat ofan í sig að maður að lokum leyfir honum að fá skyr bara í staðinn fyrir brauðið. Ég veit alveg að hann sveltur ekki en það er hægara sagt en gert að segja: jæja, þá færðu bara ekkert að borða víst þú vilt ekki þetta! Hann er líka búinn að læra það að ef hann neitar að borða brauðið þá fær hann eitthvað annað... að lokum. Óþolandi hvað þessi börn læra!
Það er ekki hægt að segja annað en að ég er algörlega búin að endurskoða afstöðu mína til uppeldis og ég held að höfundar uppeldisbóka muni græða vel á mér. Reyndar held ég að ég og mínir líka séum bara akkúrat markhópurinn fyrir þessa höfunda.
12 október 2006
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
3 ummæli:
Já einmitt, ég er með svakalega plön alveg.... hehe.
Ég man einmitt þegar ég var að vinna á leikskólanum, þá vorum við með frekar strangar reglur, og það var yfirleitt ekkert mál.
Ef börn vildu ekki e-h þá kláruðu þau kannski bara kartöflurnar, og vildu nátturlega meira af þeim, en við létum þau ekkert fá það fyrr en annað væri komið í munninn. Stundum gáfu þau sig ekkert og þá var maður bara "ohhh what the hell"... "þá færðu ekkert meira".
Svo lærði maður svo fljótt inn á hvaða börn voru bara með tímabundið attitjúd, þ.e. að testa mann, og hvaða börn bara gátu ekki borðað e-h ákveðinn mat, þá nátturlega gaf maður þeim séns.
En eins og ég segi þá er það kannski auðveldara með fullt af börnum sem maður á ekkert í.
Æi ég veit ekkert hvað ég er að reyna að koma á framfæri hérna....hehehe
hahaha! Ég náði þessu nú samt!
Já, þetta hljómar líka mjög auðvelt þegar maður er að lesa þessar bækur en svo þegar kemur að því þá....jæja en þetta er nú allt að koma.
Guð það er nú svo stutt í litla stubbinn þinn Tulla mín... ohh hlakka til. Kíkti einmitt á litla hennar Önnu Lilju um daginn á netinu, ekkert smá sætur!
Já ég skal skrifa sérstaka uppeldisbók eftir ca. 20 og byggja á reynslusögum okkar, þá fyrst fer að koma í ljós held ég hvernig okkur tókst til...
Ótrúlega vandasamt verkefni, hef enn ekki rekist á erfiðara starf
Skrifa ummæli