Öll að hressast

Las yfir blogg gærdagsins og jæja við skulum bara segja að ég hef gert þau betri. Ætla samt að fylgja kenningu Tullu sem segir að maður eigi ekki að eyða færslum.
Það eru stórframkvæmdir í íbúðinni við hliðna á mér og hávaðinn er ótrúlegur. Daníel er búinn að vera að vakna upp í kvöld vegna hans og nú er klukkan orðin hálf 11 og ég er á leiðinni að fara að tala við þau ef þau byrja aftur að bora. Ekki beint fyrstu samskiptin sem maður vill eiga við nýja nágranna en auðvitað ætti fólk að sýna tillitsemi í fjölbýli og sérstaklega þegar um er að ræða börn.
Afhverju á ég alltaf svona erfitt með að standa á rétti mínum en er roslaega fljót til þegar brotið er á einhverjum öðrum? Á þetta við um fleiri?
Hvenær ætli maður fari svo að byrja á þessum bókum sem ég var búin að hugsa mér að lesa meðan að ég væri ein hérna. Ég sá þetta svo fyrir mér að þegar Daníel yrði farinn að sofa á kvöldin þá myndi ég setjast niður í a.m.k. klukkutíma með kaffi og góða bók og bara slappa af og lesa. Hehe maður getur verið svo barnalegur á stundum og bjartsýnn. Ein vinkona mín ætlaði nú að skrifa skáldsögu í fæðingarorlofinu þannig að kannski voru mín fyrirheit ekki svo út úr kú. Hvað er annars að frétta af skáldsögunni?
Svona í lokin þá ætla ég að segja frá einu af mörgum vandræðalegum mómentum sem ég lendi í.
Ég var semsagt í aðalbútibúinu í Landsbankanum um daginn og þar er númerakerfi eftir því hvort maður ætli að fara til gjaldkera eða þjónustufulltrúa. Útibúið er mjög stórt (fáránlegt skipulag líka) og uppá veggjunum eru skjáir sem segja manni hvaða númer á að fara á hvaða bás. Nema hvað að ég sé þarna mann sem er fatlaður á 2 hækjum og hann lítur út fyrir að vera mjög ráðavilltur og er eitthvað að vafra þarna um horfandi á þjónustufulltrúana spurnaraugum og leit út fyrir að hann vissi ekki alveg hvað hann var að gera. Ég í góðmennsku minni (stupid) náði í miða til þjónustufulltrúa og gekk að honum og sagði að það væri númerakerfi fyrir þá líka og ætlaði að rétta honum miðann. Þvílíkt svakalegt fyrirlitningarlook hef ég aldrei séð á ævinni þegar hann sneri sér að mér og sagði bálreiður "ég veit það!" og í þann mund sá ég skína í miðasnepil í hendinni á honum. ÓTRÚLEGA VANDRÆÐALEGT! Ég sneri mér skömmustulega undan og reyndi forða mér undan augnaráði mannsins eins fljótt og ég gat og óskaði þess heitt að röðin væri komin að mér hjá gjaldkeranum. Hvað getum við lært af þessu? Jú, ALDREI hjálpa fólki og sérstaklega ekki þeim sem líta út fyrir að vera minnimáttar.

Á maður að þora að vona?

Ég er búin að vera að velt mér dáldið uppúr þessu skítaveðri síðustu daga enda sit ég allann daginn við risastórann glugga og sé fólk rigna niður daglega. Alveg ótrúlegt hvað þetta getur verið niðurdrepandi. Ég hinsvegar kíkti á spánna nokkra daga fram í vikuna og ætlaði ekki að trúa mínum eigin augum þegar ég sá þetta:


18 Stiga hiti!!! OG sól! Annað hvort hefur einhverjum tekist að hakka sig inná veðurvefinn hjá mbl eða þá að spáin er gerð af sumarstarfsmanni ;)

Hvað fleira er framundan? Atli litli frændi minn(stóri frændi Daníels)á afmæli akkúrat 11.júní (spáin er 11.júní) þannig að hann fær prýðisgott veður til að spila fótbolta og annað skemmtilegt. Þetta er enginn smástrákur sko, við erum að tala um að gaurinn er að verða 9 ára takk fyrir! Hlakka til að finna handa honum eitthvað skemmtilegt, maður verður nú að standa sig í frænkuhlutverkinu. Beint á eftir Atla á ekki minni maður en Daníel Máni sjálfur sem á afmæli þann 13.júní og auðvitað langamma Daníels líka. Nóg að gera í afmælisgeiranum. Veit ekki alveg hvernig við höldum uppá afmælið en það væri gaman að geta kannski haldið það utandyra (minna vesen og færri horn í vegi hlaupandi krakka). Ég er hins vegar alveg blankó hvað varðar afmælisgjafir handa stráknum. Væri nú bara skynsamlegast að gefa honum eina bók og leggja inná banka hjá honum en mann langar alltaf til að gera eitthvað meira...
Anyways moving right along! Næst er það 20. júní sem er dagur sem ég er búin að setja á reminder hjá mér. Strax um morguninn á ég að vera að senda út jákvæða strauma út til DK þar sem Lára verður fyrst á svið um morguninn að verja flotta lokaverkefnið sitt. Þetta er svakalega flott hjá þér dúllan mín og þú átt eftir að rúlla þessu upp. gangi þér vel!
29.júní erum við Einar síðan búin að splæsa á okkur miðum á The Wall sem Sinfóníuhljómsveitin mun flytja ásamt Dúndurfréttum í Laugardagshöllinni. Langt síðan við Einar höfum gert eitthvað annað seman en að fara í bíó og ég held að þetta verði þrusustuð. Ég man enn þá eftir þegar maður fór á þetta í uppfærslur Versló þegar ég var í 10.bekk í Hvassó. Ég var ekki alveg með á nótunum þá um hvað var að gerast en fannst bara töff að fara á sýningu hjá Versló. Nú er öldin önnur. Við Einar erum búin að heita okkur því að við ætlum að nýta þessa rúmlega 2 mánuði sem við eigum eftir saman til hins ítrasta þanngi að það er spurning hvað maður gerir næst.

Nú er Erna í vinnunni komin úr 3gja mánaða heimsreisu og alveg að springa af nýrri reynslu og minningum. Við vinkonurnar í vinnunni erum duglega að reyna að spyrja hana spjörunum úr en það er hægra sagt en gert þegar manneskjan hefur ferið hringinn í kringum hnöttinn. Maður spyr ekki bara fékkstu gott veður? Hvar?Hvenær? Stelpan er búin að gera ýmislegt. Fara uppí hæstu hæðir til skoða fornar borgir í Perú, læra tangó í Argentínu, fara á fílsbak í Tælandi og matreiðslunámskeið í Bangkok. Ég horfi á reynslu hennar öfundaraugum og er búin að ákveða að þetta verð ég allt að prófa að upplifa einn daginn.

könnun og þetta venjulega

You Are Most Like Miranda!

While you've had your fair share of romance, men don't come firstGuys are a distant third to your friends and career.And this independence *is* attractive to some men, in measured doses.Remember that if you imagine the best outcome, it might just happen. Romantic prediction: Someone from your past is waiting to reconnect... But you'll have to think of him differently, if you want things to work.

http://www.blogthings.com/whichsexandthecityvixenareyouquiz/">Which Sex and the City Vixen Are You?

Ég sá svipað hjá Steinu og varð að prófa að sjá hvaða Sex and the City gella ég væri. Get nú ekki sagt að ég hafi beint séð mig fyrir mér sem Miröndu en ég get enn síður séð mig sem nokkra af hinum þannig að þetta er fínn millivegur.

Annars er lítið búið að vera í gangi hjá mér þar sem ég er búin að vera að vinna í húsinu hans pabba á hverjum einasta degi eftir vinnu í þessari viku. Held ég sé komin með ofnæmi fyrir ryki eða einhverju örðu þar sem ég er sí hnerrandi (jamm, meira en venjulega) og í morgun var ég með tárvot augu án ástæðu.
Í gær fór ég með Daníel og pabba að sækja um vegabréf. Ég sá strax þegar ég sótti Daníel að þetta yrði erfið myndataka en ákvað samt að láta slag standa. Þegar við mættum niðureftir þá var nokkuð mikið af fólki þarna og Daníel varð strax órólegur. Þegar var komið að myndatökunni sjálfri þá var Daníel orðinn vel pirraður og byrjaður að væla og varð alveg brjálaður ef ég ætlaði að láta hann niður. Ég þurfti semsagt að halda á honum vælandi meðan að ég sagði pabba til og aðstoðaði hann, þarna voru hendurnar byrjaðar að detta af mér. Myndatakan hans pabba tókst vel eftir nokkrar tilraunir og þá var röðin komin að Daníel. Það var ekki séns að Daníel væri til í að sitja eða standa á stólnum og öskrin í honum bergmáluðu yfir alla skrifstofuna! Stelpurnar í myndatökunni reynda hvað þær gátu til að friða strákinn t.d. með vatnsglasi, vínberjum og tuskudýrum en allt kom fyrir ekki. Það endaði á því að við þurftum frá að hverfa og nú þarf að fara aftur ef Daníel á að fá nýtt vegbréf fyrir ferðina okkar. Ég er búin að tilkynna það að ég ætli ekki að fara aftur með hann þar sem upphandleggsvöðvarnir mínir eru enn að jafna sig eftir hamfarirnar í gær. Það fellur því í hlut Einars að fara í töku 2!

Ég fékk reydnar smá gleði fréttir í dag. Ég fékk smá kauphækkun í dag og auðvitað brunaði ég beint niður í Kringlu og keypti mér skó... tvö pör! Nei, nei ég ætlaði nú að fara að endurnýja skódruslurnar mínar en nú gat ég bara gert það með aðeins betri samvisku. Í leiðinni kom ég líka við í frönsku búðinni og keypti sundskýlu á Daníel fyrir ferðina. Já, ég veit að það er langt í þetta en ég bara gat ekki haldið í mér. Það var komið fullt af nýjum vörum í búðina og ég varð alveg sjúk en því miður á Daníel nóg af fötum í bili þannig að ég gat ekki réttlætt að kaupa neitt meira á hann.

Átakið er enn í fullum gangi þó ég hafi ekki haft tíma til að mæta í ræktina síðustu vikuna vegna anna. Þetta stendur þó allt til bóta og ég stefni á að mæta í tíma á morgun eldhress. Ég er fyrir miklum vonbrigðum með veðrið þar sem ég var að stefna á að fara í lengri hjólatúr um helgina með Daníel en ég nenni því ómögulega í rigningarsudda og roki. Verður bara að bíða betri tíma.

Syndir dagins: pizza í kvöldmatinn (ekki mín hugmynd!)
afrek dagsins: ekkert sem mér dettur í hug.... :(

luv,

Köttur í sekk og fleira...

Það er alltaf eitthvað. Maður hefði haldið að maður vissi allt um maka sinn og manninn sem maður er búinn að þekkja, eða hélt ég, best af öllum síðast liðin 7 ár. En svo virðist ekki vera. Ég var að komast að staðreynd um Einar sem ég þori bara varla að segja hérna. Ég var svo hissa og gáttuð að ég kom bara varla upp orði yfir undrun og jafnvel.... smá hræðslu? Mér finnst nú ekkert skrítið að karlgreyið hafi ekki verið að flagga þessu enda kemur þetta umræðuefni ekki oft upp en nú finnst mér ég vera knúin til að upplýsa fólk um þetta til að það viti að hverju það gengur, ég vildi að ég hefði vitað það á sínum tíma.... maðurinn KANN EKKI AÐ FLAUTA! Já, það er rétt! Mér finnst það alveg stórfuðulegt að ég hafi ekki vitað þetta áður en ég get nú ekki sagt að þetta hafi eitthvað verið að hrindra okkur í daglegum samskiptum enda er hann Einar gríðarlega fjölhæfur á mörgum öðrum sviðum. Ég reikna með að í framhaldinu munum við fara í einhverskonar flautukennslu og kannski hjónabandsráðgjöf en umfram allt munum við vinna í því að láta þetta ekki, endurtek EKKI, hafa áhrif á samband okkar. Ég held við munum líka bíða með að segja Daníel frá þessu, hann er of ungur enn.


Ég ætla ekki einu sinni að byrja að tala um þessar kosningar. Bara eitt orð: kosningasvindl!


Annars gengur lífið sinn vana gang hérna og við erum búin að vera dugleg að njóta veðurblíðunnar síðustu daga. Það er alveg yndislegt að vakna á hverjum morgni og líta á gluggann þar sem gluggatjöldin eru alveg að springa undan sjólargeislunum sem eru að reyna að komast inn. Við erum búin að mála gólfið á svölunum... humm eða helminginn þar sem við þurftum að færa draslið til en svo þegar við ætluðum að mála hinn helminginn þá var pensillinn orðinn ónýtur. Spurning hvenær við drífum okkur að kaupa annan pensil til að klára verkið. Svo er húsmóðirin búin að kaupa fallega blómapotta til að hengja á svalarhanriðið og til að toppa allt þá var keypt borð og tveir stólar. Mmmm.. ég sé alveg fyrir mér dýrindis sumar úti á svölum með kaldann drykk í annari til að dreypa á jafnvel:)

Baðherbergið hefur líka hlotið smávægilega andslitslyftingu þar sem við erum loksins búin að mála það og ljóti spegillinn og áhöldin hafa vikið fyrir nýjustu tísku frá IKEA. Nú eigum við bara eftir að kaupa nýtt ljós inná baðið og nokkrar flísar til að skella utan á baðkarið og þá er þetta fínt. Alveg ótrúlegur kraftur sem hleypur í mann á vorinn :)

Matarvenjur Daníels eru alltaf að verða sértækari og sértækari. Á fimmtudaginn var grill hjá okkur og ég var sérstaklega með kjöt sem ég veit að Daníel myndi rífa í sig en allt kom fyrir ekki. Hann vildi ekki snerta á kjötinu, kartöflunum eða grænmetinu, það eina sem hann vildi var að borða eintómt smjör með skeið uppúr dollunni! Þetta bætist þá ofna á tómatsósu- og fetaostaátið sem við höfum furðað okkur á hingað til. Eins vill hann ekki hafa neitt ofaná brauðinu heldur aðeins og eingöngu þurrt brauð og kanntarnir finnast honum bestir. Hvað á maður að gera (nei við leyfum honum ekki að borða eintómt smjör) þegar barnið vill ekkert borða við matarborðið? Jæja við sjáum til. Um helgina vorum við síðan að læra litin og Daníel er kominn með gulan, rauðann, grænann og bláann ásamt svörtum og hvítum. Hann var mjög snöggur að ná þess en hann er þegar farinn að stríða mér með því að láta mig fá annan lit en ég bið um en viðurkennir svo alveg að þetta var t.d. ekki rauður eins og ég bað um og fer að skellihlægja og hleypur í burtu. Algjör pjakkur.

Here we go again!

Jæja það kemur víst engum á óvart ég er aðeins búin að gefa eftir í átakinu góða og sérstaklega eftir að námskeiðinu lauk. But no more! Í dag er fyrsti dagurinn í nýja átakinu mínu eða réttara sagt framhaldsátakinu. Ég er búin að fá nokkrar stelpur sem voru í átaksnámskeiðinu með mér í þetta og við ætlum að reyna að halda hópinn og svona... humm hljómar dáldið eins og AA fundir fyrir alkahólista en hvað með það ef það hjálpar manni.



Díses kræst hvað ég vildi að ég gæti verið þessi heilbrigða manneskja sem lítur ekki við sælgæti og nartar bara í sellerí yfir sjónvarpinu og finnst alltaf svo ótrúlega gaman í líkamsrækt og að labba á fjöll. Því miður þá er ég bara ekki þannig úr garði gerð og mér finnst þetta bara drulluerfitt og því miður léttast lítið. En þá er gott að vera með svona bloggsíðu þar sem maður getur sett fram fögur fyrirheit og smá heilaþvott í von um að vinir manns reki mann áfram og láti mann standa við þetta allt saman.



Afrek gærdagsins: 6 km sokk/labb við Ægissíðuna

Syndir gærdagsins: pizza í verðlaun fyrir erfiðið.... jæja 1-1=0 maður kemur allavegana út á sléttu!