Jólabakstur og huggulegheit

Ég er þá loksins byrjuð í fæðingarorlofi ef svo mætti kalla því ég á enn eftir að fá það á hreint hvort ég fái yfir höfuð fæðingarorlof frá þeim eða ekki. Danir elska skriffinsku og ef einhver heldur því fram að það sé erfitt að eiga við Tryggingastofnun þá er það eins og að drekka vatn miðað við völundarhúsið sem er hérna í Frederiksberg ráðhúsinu. Til að byrja með þá er ég að flækjast milli 3gja hæða hérna sem hver hefur sinn opnunartíma! Þriðja hæðin finnst mér síst því þar er bara einn stór salur og ein kona í glerbúri þar sem maður þarf að skýra öll sín mál með a.m.k. 5-10 manns hangangi á bakvið mann, hlustandi hverju sinni. Ég reyni að forðast þessa hæð.
Annars er ég bara að reyna að vera róleg yfir þessum málum enda stoðar það ekkert að vera að stressa sig heldur á maður auðvitað að nýta tímann í að hvíla sig og slappa vel af fyrir komandi átök. Ég er byrjuð að stunda aftur meðgönugjógað þegar ég er ein heima og ekki veitir af því maður hefur heldur betur stirðnað á þessum 4 vikum sem ég er búin að vera að vinna. Í kvöld vorum við Einar síðan að baka piparkökur og næsta verkefni verður sennilega einhver brauðbakstur enda er almennilegt brauð úr bakaríi fráranlega dýrt hérna auk þess sem þeir virðast ekki vera búnir að uppgötva spelt.
Meðgangan gengur bara ágætlega þó ég sé hægt og rólega byrjuð að safna bjúg utan á mig og giftingarhringurinn fór uppá hálskeðjuna fyrir meira en viku síðan. Ég er líka hætt að ganga í venjulegum skóm og finnst mér langbest að nota sumarskóna mína sem eru vel opnir og þægilegir. Jæja CSI er að byrja, best að fara að hugga sig með kallinum.