Haust og íbúðarleit

Nú eru að koma tvær vikur síðan við komum heim til Danmerkur aftur og nú fer lífið bráðum að færast í eðlilegt horf þar sem Einar er að fara að byrja aftur í skólanum. Við erum búin að nýta sumarfríið okkar saman hérna mjög vel og búin að þvælast um bæinn og gera alskonar skemmtilega hluti. Mesta furða að við séum ekki komin með leið á hvort öðru eftir að vera búin að hanga saman 24/7 síðustu tvo mánuði en kannski eigum við bara svona vel saman, mætti halda að við værum hjón! En nú fer líka alvaran að taka við þar sem við þurfum að fara að leita okkur að annari íbúð þar sem við erum endanlega búin að fá svar um að við komumst ekki að á Kagså kolligí þrátt fyrir að vera búin að vera nr.13 í mánuð núna. Við þurfum helst 3gja herbergja áður en Lille kemur og erum búin að segja þessari upp og missum hana 1.okt næst komandi. Við erum hins vegar mun bjarsýnni á íbúðarleitina núna þó svo að við séum kannski ekki í eftirsóttum markhóp (barnafólk, námsmenn, útlendingar, utan vinnumarkaðar) því nú höfum við það á bakvið okkur að við erum búin að búa í landinu í 1 ár, tölum dönsku og höfum góð meðmæli frá núverandi leigusala. Það er bara meira spurning um hvar við ætlum að vera því eins og þetta er í dag er Einar tæpan klukkutíma á leiðinni uppí DTU með 3 samgöngum. Best væri að flytja eitthvert nær góðum lestarsamgöngum eða einfaldlega alla leið uppí Lyngby. En þá er aftur spurning um hvernig maðru á að koma Daníel í leikskóla daglega en ætli ég myndi ekki taka það bara á mig þar sem ég er nú hvort sem er í heimavinnandi.
Af meðgöngunni er það helst að frétta að við fórum í fyrsta ljósmóður (jordmor) tímann í síðustu viku (23.vikur). Við biðum spennt á biðstofunni eftir að vera kölluð upp og vorum með eyrun sperrt til að ná því sem sem þær gaula útúr sér þarna. Svo kemur ein og kallar nafnið mitt bara skýrt og ég elti hana inn og ég heilsa henni á dönsku og hún segir "já sæl, ég heiti Jóhanna"!!! Ég vissi ekki hvert ég ætlaði og kallaði bara til Einars sem var eitthvað að drolla "hún talar ÍSLENSKU!!!" Ég ætlaði bara ekki að trúa þessu og átti í raun í smá vandræðum með að byrja viðtalið þar sem ég var búin að undirbúa allt það sem ég ætlaði að spyrja um á dönsku. En mikið ótrúlega vorum við ánægð enda er hún eina íslenska ljósmóðirin í Kaupmannahöfn og hún starfar akkúrat á hverfisstöðinni minni! Annars er ég farin að finna dáldið fyrir óléttunni núna og farin að fá dálitla verki í grindina og er líka dáldið þreytt og langt frá því að vera eins lipur og ég var á hinni meðgöngunni. Daníel er líka mjög spenntur og talar mikið við bumbuna og er búin að plana alskonar skemmtilegt þegar litla barnið kemur. Þannig að þetta er allt mjög spennandi en líka rosalega erfitt að sjá þetta fyrir sér því maður þekkir bara það að Daníel sé miðpunktur athyglinnar og ekkert annað. Hvernig ætli það verði að þurfa að deila tíma sínum og athygli niður á tvo einstaklinga og hvernig getur manni þótt jafn vænt um annað barn og manni þykir um Daníel sem maður er búin að venjast í 3 ár. Allt svo skrítið,spennandi og nýtt. En ég get allavegana sagt að ég er dauðfegin að hafa Öglu og Ragga hérna til taks ef á þarf að halda og ég held bara að ég hafi aldrei áður hlakkað svona mikið til jólanna :-)