Jæja þá er maður kominn heim frá Amsterdam. Þetta var fínasta ferð og ég varð margs vísari t.d. um flughraða. Þannig var að fluginu okkar seinkaði um klukkutíma en áhöfnin fullvissaði okkur um að við myndum halda áætluðum komutíma. Hvernig má það vera? Jú, sagði sæti flugþjónninn við einn áhyggjufullann farþega, "we will fly faster"! Það er semsagt hægt að fljúga þessum flykkjum mun hraðar en er gert. Afhverju er þetta ekki auglýst? Ég sem er oft t.d. flugveik myndi með glöðu geði borga aðeins meira fyrir hraðflug. Ég vildi að ég hefði vitað þetta fyrr!
Einar er nú þegar búinn að skrifa niður það helsta úr ferðalaginu og má lesa það á blogginu hans hérna
Á leiðinni heim vorum við farin að telja niður tímana þar til við myndum hitta litla gaurinn okkar og ég var farin að ímynda mér að hann myndi koma hlaupandi á móti okkur. Þetta var nú ansi langt frá því sem gerðist því þegar Daníel sá okkur þá fannst honum það ekkert merkilegt og forðaði sér frekar en hitt. Það tók hann smá tíma að venjast okkur aftur og taka okkur í sátt, það vorum nú við eftir allt saman sem SKILDUM HANN EFTIR! Við höfðum sem betur fer keypt dáldið af samviskubits-gjöfum og þær hjálpuðu til.
Það er fínt að vera komin heim þó ég geti nú ekki beint glaðst yfir þessu blessaða veðri sem herjar hérna á okkur. Nú er bara að telja niður dagana í næstu ferð.... humm 3 mánuðir mínus 9 dagar! Já, þetta er nú dáldið langt.. jæja... ok... ætli það sé ekki best að gera bara eitthvað af viti í millitíðinni eins og að vinna :)
11 apríl 2007
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
1 ummæli:
Ég get nú ekki neitað því að það var nú alltaf hálfpartinn inní planinu að kíkja á eitt af þessum frægu "coffeeshops". En þegar kom að því þá tímdum við ekki að vera að eyða tíma í þetta því það var bara svo margt annað spennandi sem við vorum með á dagskrá og lítill tími fyrir stafni.
Skrifa ummæli