Keypti mér stóran poka af lakkrískonfekti og annan af súkkulaðirúsínum í dag. Neyddi síðan samstarfskonur mínar til að borða þetta eftir að ég var búin að hella þessu í skál og byggja skaldborg úr dagatali og pennastatífi til að þurfa ekki að sjá þetta og freistast. Er vit í þessu? Ekki nokkurt en mér finnst gaman að sjá annað fólk fá sér eitthvað gott að borða og nammi færir oftast fram bros á vör og skemmtilegar samræður þannig að það lætur mér líða betur.
Ég er byrjuð smám saman að taka til og skipuleggja í huganum hvað ég ætla að eiga og hverju ég ætla að henda eða gefa þegar við flytjum. Sé eiginlega jólin fyrir mér í galtómri íbúð nema bara sófi og borðstofuborð, hey ég get þá allavegana fengið mér risastórt jólatré! Sem betur fer hef ég ekki verið að sanka neitt mikið að mér og tvennir flutningar á síðastliðnum 3 árum hafa vissulega gert sitt gagn við að halda eignum í skefjum. Ég á svo eftir að sakna íbúðarinnnar okkar því ég get með sanni sagt að mér hefur aldrei liðið eins vel nokkurstaðar eins og hérna. Mig hlakka líka til að taka hana aðeins í gegn þegar við komum heim og skipta um gólfefnið sem ég er búin að vera að halda aftur af mér að gera vegna fyrrnefndra flutninga.
Síðan er ég búin að ákveða eitt! Þegar við komum aftur heim til Íslands þá er ég svoooo að fara að fá mér litla kisu eða jafnvel tvær (sorry, Alda)! Það er ömurlegt að hafa engin dýr á heimilinu og í mínum huga í raun óheilbrigt. Ég hef alltaf átt kisu síðan ég man eftir mér og fyrir það þá fengum við alltaf nágrannaköttinn lánaðann og ég fékk að keyra hann um í dúkkuvagninum mínum! kssss, kssss....
Þetta var póstur 100!
Engin ummæli:
Skrifa ummæli