Heima í dag

Ég er eitthvað svo óheyrilega andlaus þessa dagana. Daníel er búinn að vera veikur um helgina vegna bólusetningar sem hann fékk í 18 mánaða skoðuninni. Hann er búinn að vera mikið á höndum og þá litið út eins og hann væri við það að missa meðvitund á köflum og þess á milli hefur hann verið að hlaupa útum allt voða hress. Skrítið. Ég get nú ekki neitað því að það er nú ansi notalegt að hann vill vera svona mikið hjá manni þegar honum líður illa, manni finnst maður dáldið merkilegur og ómissandi. Auðvitað vildi ég frekar að hann væri frískur en það er gott að finna að hann þarf á manni að halda. Í dag er semsagt þriðji dagurinn sem hann er með hita en hefur engin önnur einkenni. Ætla að bíða til hádegis og hringja síðan í ungbarnaverndina því það er talað um að þetta ástand eigi ekki að vera í lengur en sólarhring. Okkur mun samt ekki leiðast í dag þar sem þetta er ekki svona týpísk veikindi þar sem börnin eru bara hreint út sagt leiðinleg og mjög þreytandi að vera með þau heima. Við erum með ýmislegt planað eins og að taka til hérna og Daníel er alveg einstaklega duglegur í að hjálpa. Í gær fórum við t.d. yfir allar flöskur og dósir og Daníel hjálpaði til samviskusamlega við að flokka og að lokum hjálpaði hann mér meira að segja að halda á þessu útí bíl. Svona er þessi pjakkur duglegur. p.s. Daníel tekst samt að fríkka með hverjum degi, meira að segja þó hann sé veikur ;-)

Í fyrsta skipti - í hvert skipti!

Það hlaut að koma að því... ég hef verið dáldið á móti svonalöguðu, veit ekki afhverju, en nú er þetta orðið að raunveruleika á þessu heimili. Já, það er rétt. Það er komin uppþvottavél inní eldhús! Ég veit ekki afhverju ég hef verið dáldið skeptísk útí uppþvottavélar, ætli það sé ekki bara af því að ég er vön því að vaska... Einar er vanur að vaska upp. Veit ekki hvaða bull þetta er í manni, það er nú svo sem ekkert virðingarvert við að standa á hverjum degi fyrir framan vaskinn og skrúbba leirtau. Kannski hefur mér fundist ég vera svona alvöru húsmóðir að standa sveitt við uppvask á hverjum degi, hver veit. Reyndar finnst mér uppvask með skárri heimilisverkum sem fyrirfinnast og reyndar getur stundum verið ágætt að vaska upp, gefur manni smá tóm til að hugsa, eins og ég hef nú alltaf nóg að hugsa um ;-). En það sem hefur kannski helst farið í mig er að uppvask er ansi tímafrekt og þetta er tími sem mig langar miklu frekar til að eyða í eitthvað skemmtilegt t.d. leika við Daníel. Vélin var allavegana keypt á fimmtudaginn en við vorum í smávægilegum vandræðum með tenginguna í niðurfallið. Við vorum spennt fyrir að prófa vélina og höfðum sérstaklega ekki vaskað upp þannig að það var dáldið í vasknum. Þegar kom í ljós að við gætum ekki komið þessu saman sama dag þá stakk Einar uppá því að við myndum taka uppvaskið í síðasta skiptið uppá gamla mátann. Ég hélt nú ekki! That time has passed sagði ég og þess vegna fékk uppvaskið að liggja áfram í vasknum. Við tengdum svo vélina í dag og auðvitað var keypt Finish uppþvottaefni og fyrsti þvotturinn settur í gang enda veitti ekki af þar sem báðir vaskarnir voru orðnir stútfullir og grunsamleg lykt farin að hreiðra um sig. Meðan að vélin púlaði þá sátum við Einar í makindum uppí sófa að lesa og önnur eins kósýheit. Bæði uppþvottavélin og þvottaduftið (kraftkúlutæknin sko!) stóðust prófið með prýði og allt kom glansandi hreint út, miklu flottara en þegar maður vaskar upp sjálfur og þurrkar. Ég hef því skipt algjörlega um skoðun á þessum blessuðum vélum og er þetta nú orðið að uppáhalds heimilistækinu mínu! Svei mér þá ef ég verð ekki bara að gefa henni nafn, hehe!!

Sólarlandaferð!

Ég var að enda við að panta dýrindis sólarlandaferð til Golden Sands í Búlgaríu. Ég er ekkert smá ánægð og spennt. Mér fannst við ekki geta annað enn að skella okkur í almennilega ferð núna í sumar þar sem við erum búnir að vera fátækir námsmenn svo lengi og erum á leið í þann pakka aftur í haust. Ég get varla beðið eftir að sjá Daníel vera að sprella í sandinum og það verður gott að komast í burtu aðeins. Við förum semsagt 2.júlí og verðum í 2 vikur. Jibbbííííí!

It will all come with the cold water...

Dagarnir líða og janúar er nú þegar hálfnaður! Ótrúlegt og maður veit ekkert í hvað tíminn fer.
Steina eignaðist litla bjútíbollu í gær. Daman mætti 13:18 í heiminn og mældist 17 merkur og 51 cm. Innilega til hamingju Steina, Tóti og Ísold með nýjustu viðbótina í fjölskylduna.
Útskriftin mín er næsta laugardag og ég er alveg á mörkunum með að nenna að mæta á sjálfa athöfnina. Málið er að maður á að vera mættur kl. 10 og athöfnin á ekki að byrja fyrr en kl 13!!! Þetta er ekki djók. Í póstinum er okkur meira að segja bent á að taka með okkur nesti! Og hvað á síðan að gera í 3 tíma uppí Háskólabíói? Nei, við erum ekki að fara að kíkja á góða ræmu heldur erum við að fara í myndatöku og svo á að fara yfir "praktísk" atriði. Þetta á semsagt að taka 3 tíma! ÓMG! Svo er athöfnin sjálf 2 tímar þannig að við erum að tala um 5 tíma í hangs í Háskólabíói. Ég hef satt að segja ekki hugsað mér að mæta fyrr en svona kannski 12. Hef ekkert að gera í þessar myndatökur þar sem ég þekki aðeins örfáa sem eru að úskrifast með mér. Sjáum til, kannski bugast ég og mæti kl. 10.
Vala ætlar að vera svo góð að hjálpa mér kvöldið áður með veitingarnar því það verður greinilega ekki tími um morguninn ;-) Það verður fínt að slá botinum í þetta eða hitting the bottom in it eins og hægt er að segja líka. Ég er með eitthvað æði fyrir að setja íslenska málshætti yfir á ensku.
Jæja ég er að spá í að skella mér í náttgallan og skríða uppí rúm að lesa eitthvað skemmtilegt. Það er það besta sem ég get ímyndað mér þegar það er svona kalt veður og norðanátt. Ég er reyndar búin að finna eitt neikvætt við snjóinn núna sem ég er tilbúin að viðurkenna. Það er að mér finnst bara ogguponsulítið pirrandi þegar ég er í lágum stígvélum og pilsi og stíg óvart í djúpann snjó þanngi að það hellist gomma af ísköldum snjó beint á og í gegnum nælonsokkabuxurnar. Þetta sama atriði er ennþá meira pirrandi þegar maður er á hraðferð og er að draga Daníel á snjóþotu á eftir sér útí búð! Nóg í bili, góðar stundir!

Snjór, já takk!

Ohhhh... mér finnst svo æðislegt þegar það er svona mikill snjór! Ég bókstaflega eeeeelska snjó! Það verður allt svo hreint og ferskt og hljóðlátt og síðast en ekki síst... stílhreint! Ég bara skil ekki fólk sem kann ekki að meta góða snjókomu og er að pirra sig yfir að umferðin gangi svo hægt. Mér finnst svo kósí að keyra bíl í miklum snjó. Þá er svo kósí í hlýjum bíl og fullt af snjó utan á rúðunum og ég eins og allir aðrir neyðist til að keyra hægt og rólega. Mér finnst þetta frábært, bara eins og góður skammtur af róandi fyrir samfélagið beint frá móðir náttúru og ekki veitir af! Svo er þetta auðvitað alveg frábært fyrir krakkana sem hlaupa út með snjóþotur og fara í snjókast og svo eru auðvitað aðrir sem eru yngri og eru kannski bara að sjá snjó í fyrsta skipti (svo þau muni) og geta bara ekki hætt að undrast á þessu hvíta efni sem þekur göturnar.
Það eru nú ekki allri sammála mér um þessa snjódýrkun t.d. Erna og Tedda vinkonur úr vinnunni. Ég get að vísu skilið þeirra snjónarmið að vissu leyti þar sem þær eru að norðan og eru vanar að vera fenntar inni næstum því á hverjum vetri.
Jæja ég vona bara að það snjói aðeins meira í dag og á morgun og hinn og hinn....

Veik aftur...

Ég játaði mig sigraða í dag og staulaðist heim úr vinnunni áðan með gæsahúð dauðans og hor í nös. Ég er semsat veik aftur, var veik síðast í desember nota bene þannig að það er ekki einu sinni mánuður á milli veikinda hjá mér. Ég gjörsamlega þoli ekki að vera heima veik, finnst það alveg óheyrilega leiðinlegt að hanga ein í tómri íbúð. En ég er búin að koma mér upp smá veikindabæli hérna í hjónarúminu með allt sem ég þyrfti mögulega að nota til að ég þurfi alveg örugglega ekki að stíga framúr og undan heitri sænginni.

• auka teppi
• dagblöð, tímarit bækur
• auka peysa
• ávaxtasafi
• heitt vatn með hunangi og sítrónu
• strepsils
• snýtipappír
• símar
• tölva

Sjáum til hvað ég endist lengi hérna uppí rúmi áður en ég freistast til að fara framúr og gera eitthvað gagnlegt...

GLEÐILEGT NÝTT ÁR

2007!!!

Þá er nýtt ár loksins runnið upp enda það gamla orðið heldur betur tuskulegt. Það er margt spennandi á dagskrá á þessu ári og má þar helst nefna nýtt krílí hjá Steinu sem er áætlað þann 6.janúar, útskrift hjá mér þann 20. janúar og svo er það auðvitað langþráði draumurinn um nám og flutning til Danmerkur sem verður kannski efst á baugi.

Nýju ári fylgja auðvitað ný áramótaheit en þar sem ég er alltaf litli rebbellinn þá neita ég að strengja ármótaheit heldur setti ég mér raunsæ markmið seint, mjög seint (27.des), á síðasta ári. Þessi markmið eru ekki flókin og geranleg held ég bara.

Það er helst þetta:

• Drekka a.m.k. 1 fullt vatnsglas á dag! Þeir sem þekkja mig vita hvað ég þoli ekki að drekka vatn, verður bara bumbult. En ég er búin að standa mig í þessu og í gær voru þau meira að segja tvö!
• Taka inn fjölvítamín á hverjum degi. Þetta er í þeim tilgangi að vera hressari og orkumeiri og ég hef bara misst út einn dag en þá bætti ég það upp með því að taka Hárkúr, nokkurnveginn það sama - vítmaín eru vítamín!
• Fara í líkamsrækt og setja það inní vikuplanið hjá okkur Einari. Ég held að þetta muni virka ef það er í planinu. En takið eftir að ég segi mæta í líkamsrækt en ekki missa eitthvað x bla bla bla. Ég hef reynt það áður og það hefur aldrei virkað, núna ný nálgun! Ég er allavegana búin að fjárfest í 3gja mánaða korti, raunsæ!
• Borða minna hvítt hveiti og prófa mig áfram í spelti. Ath. minna er lykilorð hérna. Þetta er búið að ganga ágætlega og það er nú enginn svakalegur munur á speltpasta og venjulega nema kannski helst áferðin og svoleiðis.
• Minnka sælgætisát. Þetta helst í hendur með líkamsræktinni eiginlega. Ég hef það allavegana frá fyrri reynslu að þegar ég hef mætt í líkamsrætk þá hef ég ekki tímt að eyðileggja árangurinn eftirá með nammi. Ef ég mæti hins vegar ekki í ræktina... þá hefur maður svo sem engu að tapa ;-)
• Hérna kemur síðasta og er uppáhaldið mitt. Að hugsa betur um sjálfa mig! Já ég er búin að strita á síðasta ári og núna er kominn tími til að verðlauna mig. Þetta felur í sér að leyfa sér að fara í langt og gott bað á kvöldin, láta Einar nudda mig, fara ljós stöku sinnum og kaupa mér fallegar spennur í hárið, föt eða snyrtidót þegar mér dettur það í hug.´

Svona eftir á að hyggja þá er þetta nú bara eins og sniðið að þessum vinsælustu áramótaheitum í gegnum aldirnar. Væri gaman að heyra ef einhver annar hefur sett sér markmið á nýju ári.

Ristað brauð?

Þegar ég hugsa um ristað brauð þá hugsa ég um smjör og ost og í mesta lagi sultu eða marmelaði. Svo rakst ég á þetta! Hérna eru útlitsaðar 300 leiðir til að útfæra ristað brauð. Ég setti hérna inn fyrstu 20, afganginn má sjá hérna Svo skrítið hvað fólki dettur í hug.

Topped with butter (or a butter substitute)
Topped with your favorite jam
Topped with peanut butter
Topped with butter and sprinkled with a 30/70 mixture of cinnamon and sugar
Broken into bite sized pieces, placed in a bowl and topped with milk and sugar (known as milk toast)
Topped with butter and honey (or just honey)
Topped with gravy (as in Chipped Beef On Toast)
Topped with Vegemite (A thick brown paste made mostly from yeast extract, most commonly used in Australia by spreading thinly on toast or sandwiches.) Breakfast lover J.G. wrote us to say, "Butter or a substitute must be used with Vegemite in nearly every case. It's too salty otherwise. My wife, who had no idea what the stuff was, thought it vile when she first tried it. After I gave her a slice of fresh bread well buttered and spread with a little Vegemite, she was hooked!"
Topped with Marmite - the U.K. equivalent of Vegemite. Richard of Waipukurau, New Zealand wrote in to say, "I prefer my toast spread with Marmite (New Zealand Marmite, not UK Marmite. The UK version is much sweeter). On top of that I like several slices of avocado. On top of the avocado I like several slices of tomato. Freshly ground black pepper tops it off. Variations include an addition of grilled bacon or ham." Thanks Richard. Your comments on Marmite were dyno-mite!
Sprinkled with salt (an unusual variation recently brought to public attention in England by "Marco" a contestant on their version of the "Big Brother" reality television program)
Topped with a combination of cream cheese and your favorite jam
Topped with pineapple-flavored cream cheese and banana slices
Topped with Nutella, a creamy, chocolaty hazelnut spread sold in most grocery stores
Topped with honey butter (either store-bought or homemade)
Topped with a combination of mashed banana and chopped almonds (see recipe)
Topped with butter and dipped into hot cocoa
Topped with butter and dipped into coffee
Topped with Marshmallow Fluff of similar marshmallow spread (also try in combination with melted chocolate or grated chocolate for "s'mores toast")
Topped with cinnamon raisin spread (see recipe)
Topped with butter and slices tomatoes

Jólabloggið

Þá er aðfangadagurinn liðinn með öllu sínu pakkaflóði og upp er runninn hinn ljúfi jóladagur. Enn eitt metið var slegið í ár í pakkafjölda undir jólatrénu og má það að mestu leyti rekja til Daníels.
Við fengum líka heilann helling af jólakortum og ég hafði nánast meira gaman af því að opna og lesa þau en að fylgjast með hverjum pakkanum á fætur öðrum rifnum upp. Mér fannst sérstaklega gaman hvað það voru mörg kort með myndum og einnig voru mörg handgerð. Maður fær alltaf nett samviskubit þegar maður fær kort frá einhverjum sem maður sendi ekki sjálfur. En ef maður hugsar þetta öfugt þá hugsa ég aldrei hvort þeir sem ég sendi, sendi mér líka. Markmiðið með jólakortum er nú einu sinni að láta í ljós væntumþykju og hlýhug ásamt óskum um gleðilega hátíð. Ég vil nú samt óska öllum gleðilegra jóla og farsæls komandi árs.

Jóladagur er í mínum huga alltaf dagur aflöppunar og leti. Daníel var svo góður að lúlla til kl 8 í morgun! Þetta er besta jólagjöfin sem hann hefur getað gefið okkur. Svo erum við bara búin að hanga í leti og leika okkur af nýja dótinu hans Daníels. Veðrir er líka yndislegt þannig að ætli við förum ekki út í göngutúr á eftir og kíkjum svo kannski á jólapúslið. Í kvöld er okkur svo boðið til tengdó á Háaleitisbrautina. Það verður örugglega mjög gaman og er ég nokkuð viss um að Daníel mun vera í aðalhlutverki og þá sérstaklega hjá Öldu frænku sinni.

Jæja þetta er nóg í bili. Ætli ég þufi ekki að fara að koma mér úr náttfötunum og hafa til einhvern hádegismat... Allavegana hafið það gott og njótið samverustundanna.

Veik heima

Það hlaut að koma að því að maður léti bugast af öllum þessum pestum og veikindum sem eru í gangi þessa dagana. Þannig er því komið fyrir mér að ég sit veik heima og er að reyna að gera það upp við mig hvort ég eigi kannski að skella mér bara í sturtu og fara í vinnuna. Mér finnst nefnilega rosalega erfitt að réttlæta veikindadaga heima ef maður er ekki með hita eða getur bara bókstaflega ekki hreyft sig. Ég er búin að vera með hrikalega hálsbólgu undanfarna daga sem er alveg verst á kvöldin því þá leiðir hún útí eyrun þannig að mann kvíðir fyrir því að kyngja! Þessu fylgi síðan mikill hósti og kvef og raddmissir.
Einar þurfti að hafa vit fyrir mér í morgun og sagði mér að vera heima því ég þarf að vera góð um helgina þar sem ég þarf að æfa mig fyrir vörnina sem er á mánudaginn. Ég er svona að spá í hvað ég eigi þá að gera af mér í dag og er komin með nokkrar hugmyndir en enn sem komið er þá get ég ekki hreyft mig undan teppinu af því mér er svo kalt. Sjáum hvað setur, kannski ég fari bara í að skrifa jólakort uppí rúmi og láti það gott heita.
Í gærkvöldi fór ég til Atla litla frænda (8) sem hefur þurft að dveljast síðustu vikuna á barnaspítalanum. Greyið litla lenti í slysi meðan hann var að leika sér í leikkastala og flaug framaf eftir hæð hans og fékk innvortis blæðingar. Litli kallinn minn. Ég fór að heimsækja hann um daginn og þá fékk ég alveg sting um leið og ég kom inn því þarna lá hann eins og skata í rúminu og mátti ekki einu sinni reisa sig upp! Það var nú allt annað að sjá hann í gær þegar ég kom til að sitja aðeins hjá honum meðan að foreldrarnir fóru á jólatónleika hjá eldri stráknum. Í gær mátti hann nefnilega fara framúr í hjólastól. Atli heimtaði því að við færum í leiðangur um ganga spítalans þar sem hann þurfti nú að sýna mér hvern krók og kima. Ég get nú ekki sagt að það sé góð tilfinning að vera þarna og ég sá nokkur veik börn og þreytta og áhyggjusama foreldra. Ekki öfundsverðar aðstæður. Maður finnur að það er kvíði og vorkunn í loftinu þó svo að reynt sé að hressa uppá spítalann með besta móti og allt gert til að létta sjúklingum og aðstandendum lífið. Ég vona að ég þurfi aldrei að fara þangað aftur inn.
Það er hins vegar von á Atla heim núna um helgina en hann má ekki hreyfa sig neitt af viti næstu vikur og ekkert hlaupa eða spila fótbolta (sem er hans ástríða) næstu 2 mánuði!
Jæja ég ætla að hella mér uppá heitt te og reyna svo að leggja mig.
*Húsráð dagsins: Parkódín er mjög gott við hósta og stór skammtur af ibufeni slær hressielga á hálsbólgu tímabundið.
kve... atsjúúúúúúú!!!

ammmælisblogg...

Jæja þá er kellingin bara orðin 26 ára en ég er að sjálfsögðu bara 18 svona í alvörunni!
Frá upphafi sambands okkar Einars höfum við komið okkur upp ákveðinni hefði í sambandi við afmæli. Það byrjaði á því þegar Einar átti fyrst afmæli að ég var svo spennt yfir að gefa honum gjöfina að ég gaf honum hana seint kvöldið áður. Þannig skapaðist þessi hefði hjá okkur og núna í tæp 7 ár höfum við alltaf gefið hvort öðru gjöfina uppí rúmi eða rétt fyrir svefninn :) Þannig erum við alltaf fyrst til að gefa hvort öðru gjöf. Ég fékk semsagt frá Einari í gær fallega silfur eyrnalokka en ég var reyndar búin að fá aðra afmælisgjöf áður frá honum sem var svona meira samkomulag milli okkar. Í vinnunni í dag var síðan haldið afmæliskaffi nema hvað að þá birtist allt í einu sendill með risastóran og gullfallegann blómvönd handa mér! Ég missti næstum því andlitið, þetta var svo flottur blómvöndur með rósum og liljum og glimmeri yfir öllu saman. Þarna voru semsagt elsku vinkonur mínar, Ebba og Lára, að verki. Takk fyrir mig aftur stelpur og takk allir sem hafa sent mér kveðjur og hringt í tilefni dagsins!
Annars er lítið að frétta af mér nema að ég sit hérna uppí sófa og er að drepast úr hálsbólgu sem því miður er farin að leiða uppí eyrun. Ég vona bara að ég verði orðin hress fyrir vörnina sem er á mánudaginn. Annars er ég hrædd um að ég geti lítið kynnt þetta verkefni nema þá kannski helst á táknmáli.
Svona smá pæling hérna í endann. Ég var að heyra það í morgun að Mariah Carey sé að fara að feta í fótspor margra annara stjarna og gefa út sitt eigið ilmvatn, sinn persónulega ilm. Fregnir herma að ekki sé búið að gefa út ákveðna dagsetninu en hún er víst að vinna í þessu öllu saman núna stelpan. Yeah right... einhverra hluta vegna get ég ekki ímyndað mér Marihu (whatever) sitjandi heima hjá sér að blanda saman mismunandi ilmolíum og pæla eitthvað í þessu, fleiri? Þetta var nú bara smá útúrdúr sem fékk mig til að hlægja með sjálfri mér í morgun. og datt í hug að deila því Jæja ég hef ekki kraft í að skrif meira. Ætla að fara að kúra með teppi og heitt te.

Jólabakstur

Dagurinn í dag hefur farið í að leika við Daníel og baka smákökur þess á milli. Daníel er búinn að vera þvílíkt duglegur og stilltur að maður á bara ekki til orð, mætti halda að hann vissi að jólasveinninn væri á næsta leiti...

Allavegana langaði að láta eina ekta piparkökuuppskrift fylgja með. Þetta er ekki þessar týpísku heldur eru þetta sænskar piparkökur og maður sker ekkert úr þeim.

Sænskar piparkökur
½ kg hveiti
½ kg púðursykur
225 g smjörlíki
2 egg
30 g lyftiduft
1 tsk natron
1-2 tsk engifer
1 tsk kanill
11/2 tsk negull

Hrært, rúllað upp í stöngla, kælt, skorið í smáar kökur – sett á plötu og bakað við fremur hægan hita . ( hjá mér 150°C blástur í um 10-12 mín). Það má gjarnan minnka aðeins lyftiduftið, ég slumpa bara ;-) og svo passa sig að vera ekki of örlát á kryddið, ekki gott að hafa þær of sterkar.

Svo er hérna ein til sem er alveg ómissandi.

Kókostoppar
225 gr. strásykur
3 egg.stífþeytt
300 gr kókosmjöl
100 gr súkkulaði brytjað

Baka við 175 gráður í 10 - 15 mínútur. Bræða súkkulaði og setja með teskeið ofan á toppinn á hverri köku.

Jæja það er ekki eftir neinu að bíða, næsti skammtur er að verða tilbúinn í ofninum. Pabbi gamli kemur síðan til okkar í heimsókn í kvöld og þá er sko gaman hjá Daníel. Hann bókstaflega henndir sér utan um hálsin á öllum sem við hittum, jafnvel þó hann hafi aldrei séð viðkomandi áður! Ég er að spá í að hafa grillaðan fisk í kvöldmatinn með sítrónu og engifer, nammi namm.
Góðar stundir!

Kósý kvöld

Þá er ég loksins búin að hátta og leggja Daníel, taka til og ganga frá, setja í vél, vaska upp og sit núna uppí stóra sófanum með kertljós og örlítið rósavín (verðlaun). Einar er veikur og er að leggja sig þannig að það er ekkert sjónvarp í kvöld takk fyrir, bara kósý kvöld uppí sófa með góða bók og rómó tónlist.
Ég er greinileg ekki ennþá búin að venjast því að þurfa ekki að vera í verkefninu allar lausar stundir og satt að segja finnst mér ég bara hafa allt of mikið af lausum tíma. Ætli maður verði ekki fljótur að venjast þessu :) ahhh... var að muna núna að ég gleymdi að fara út með ruslið... humm.. segist bara hafa gleymt því. Bíddu, við hvern á ég að segja það? Sjálfa mig? Það er alveg ótrúlegt hvað ég lýg mikið að sjálfri mér og ég virðirst alltaf komast upp með það!! Veit ekki hvað ég hef oft svindlað í nammibindindum og sleppt því að gera hitt og þetta eins og maður sé alltaf að gera þetta fyrir einhvern annan. Kemur auðvitað niður á manni sjálfum.
Var í klippingu í dag og nú er ég aftur orðin mjög dökkhærð með smá breytingu þar sem ég er komin með þykkann og þungann topp. Fínt að breyta til eftir árstíðum. Ég hef svo sem aldrei verið hrædd við að breyta til í hárgreiðslumálunum. Sannast kannski best á því að ég var með fjólblátt hár í góðann tíma og svo auðvitað leyfði ég Láru að klippa mig eftir henntugleika (það krefst umburðarlyndi!). Man einu sinni eftir því að hún var eitthvað að klippa mig og ég endaði á að vera með því sem næst skallablett en ég meina þetta óx. Svo veit ég til þess að það koma annað eins slys fyrir hjá Láru þegar hún var að klippa einn ónefndann og eitthvað skrikaði höndin með rakvélinni... til að gera langa sögu stutta þá var bletturinn svertur með skósvertu! Ætli það sé ekki best að fara út með þetta rusl og halda svo áfram kósýheitunum...mmmmm..

Frelsið er yndislegt....

Þetta er bara eitt af þeim fáu lögum (um frelsi) sem ég hef verið að raula eftir að ég skilaði ritgerðinni minni inn í gær! Ég er semsagt búin, finíto, fin og THE END með þetta allt!!! I´m freeeeeeeeeeee to do what ever I... (Oasis skiluru) Var samt ekki í alveg eins góðu skapi í gær og í dag þar sem prentunin var dáldið bögg og ég er ekki alveg nógu sátt við hvernig viðaukarnir komu út en þeir voru prentaðir út úr Excell.... já já alltaf auðvelt að vera vitur eftir á en nú er þetta búið og ekkert meira hægt að gera í þessu. Ég var semsagt bara heima eftir vinnu í gær góðum fíling með Daníel og eldaði góðann mat. Einar mætti síðan heim með rósir handa duglega námsmanninum :-) Þegar búið var að leggja Daníel skelltum við okkur uppí sófa að kúra og horfa á tellann. Svo var bara farið snemma í háttinn og ég stillti klukkuna kl.6 af því að ég ætlaði að mæta súpersnemma í vinnuna en eitthvað stillti ég klukkuna vitlaust og Daníel hefur greinilega fundið að mamma sín þurfti að lúlla aðeins lengur þannig að við vöknuðum ekki fyrr en rétt fyrir 7!
Ég er allavegana útsofin og bara alveg ný manneskja í dag. EN! Þetta verður ekki gert aftur! Það er alveg glatað að vera meira að heiman en heima og að barnið manns sé með fráhvarfseinkenni vegna skorts á knúsum! En núna eru jólin framundan og ég ætla að fara að skella mér í smákökubakstur og jólagjafainnkaup þar sem vörnin er 18. desember. Minnir mig á það að það er enn ein eldraun sem maðru á eftir að ganga í gegnum. Fékk sent um daginn upplýsingar um prófdómarann minn og.....SHITT! Ég, eins og nútímamanneskju sæmir, googlaði auðvitað gæjann af því ég hafði aldrei heyrt um hann og.... ja þið getið bara lesið sjálf um hann hérna og dæmt um þetta. Ég nenni ekki að hugsa meira um þetta.
En allavegana þá er ég alveg að komast í jólagírinn og um næstu helgi verður kransinn tekinn fram og á mánudaginn ætla ég að koma með eitthvað skraut til að skreyta hornskrifborðið mitt. Möppur og pennastatíf munu fá að fjúka fyrir einhverju fallegu jólaglingri.... ohhhh hlakka svo til!

Snjókorn falla.....

.. á allt og alla! Vei eeeelska snjó!
Ég nenni ómögulega að rifja upp síðustu tvær vikur þannig að ég hef ákveðið að koma með suttu útgáfuna hérna:

Fréttir

• Alveg orðin útkeyrð eftir alla vinnuna
• Búin að skila rigerðinni til efnislegs yfirlestrar
• Á eftir að ganga frá og fínpússa hana
• Skil eftir 9 daga
• Loksins búin að kaupa sófann sem mig langaði í
• Í leiðinni kom nýtt ljós og sjónvarp inní stofu
• Ekki búin að versla neinar jólagjafir

Ég er semsagt búin að eyða helginni í makindum með strákunum úppí stóra-súper-djúsí sófanum okkar. Ég verð nú að segja að þetta er bara besta frjáfesting sem ég hef gert fyrir utan íbúðina auðvitað sem rúmar þennan sófa :) Mér finnst þetta líka svo gaman af því að mér finnst eins og ég eigi þetta svo skilið eftir allt puðið og fátæktina meðan við vorum í skólanum. Svo ég tali nú ekki um gömlu góðu Guðrúnargötuna og allt það vesen sem fylgdi henni eins og einfalt gler og rafmagnstafla dauðans.

Daníel er búin að sakna mín ansi mikið og er komin með mikil fráhvarfseinkenn.i Það lýsir sér í því að hann vill vera mikið á höndum hjá mér og svona fyrst þegar ég er komin heim þá má ég helst ekki hverfa úr augnsýn og ALLS EKKI nálgast útidyrahurðina eða fatahengið!

Það sem er framundan hjá mér núna er að klára þessa blessuðu ritgerð sem er komin uppí tæp 11 þúsund orð og skila henni inn. Taka mér smá frí eftir það og reyna að redda nokkrum jólagjöfum og svo er það bara undirbúningur fyrir vörnina sem fer fram einhverntíma milli 16. og 20 desember.

Jæja best að fara kannski að kíkja út með litlu rófuna mína. Hann er alveg steinhissa á öllu þessu hvíta dóti sem er úti og getur varla slitið sig frá glugganum. Alveg frábært að fylgjast með þessu. Lítur út fyrir að Einar verði að vera heima að vinna í dag þar við komum ekki fjallabílnum einu sinni útaf bílastæðinu. Svona er það að búa í sveitinni kakkar mínir :)

Ég er á lífi....

.... eða rétt svo. 15 dagar í skil....

Brúðkaupsmyndirnar

Loksins, loksins er Einar búinn að skanna inn brúðkaupsmyndirnar og í leiðinni næstum búinn að bræða úr skannanum hjá tengdó. Þær eru semsagt hérna. Kannski ekki bestu gæðin en það er nú heldur ekki beint pointið.
Svo vorum við líka að setja inn fullt af nýjum myndum inná síðuna hans Daníels sem er hérna. Sko okkur, ekki dugleg?

Jahá!

Þetta er semsagt nýjasta orðið mitt og þetta er orðið ansi áberandi. Jahá! Ég fór fyrst að taka eftir þessu hjá mér fyrir svona viku síðan og það hefur ágerst. Ég segi þetta oft þegar einhver hefur sagt mér eitthvað eða bara svona útí loftið í staðinn fyrir jæja eða eitthvað svol. Fór að spá í afhverju ég er að segja þetta og hvaðan það er komið... og ég er búin að fatta það. Ég held að þetta sé bara komið af því að ég er of þreytt til að hlusta á hvað er verið að segja við mig og athyglin er ekki þar sem hún á að vera og ég veit ekki hverju maður á að svara til að koma ekki illa út. Eða þá að ég nenni bara ekki að halda samtalinu áfram þar sem áhugaleysi mitt á málefnum annara er gjörsamlega komið á nýtt plan en þetta líka svínvirkar!
Það nýjasta í verkefninu er það að það er kominn nýr punktur í allt heila klabbið og nú eru bjartari tímar fraundan, vonandi. Það er ekki verra að það er komin aukavika á skilafrestinn vegna mikilla anna hjá þeim sem eru í fullu námi. En við ætlum að halda okkur við fyrr plan. Veit eiginlega ekki hvort mér finnst betra að fá þessa auka viku til að létta á manni (fá frí í kvöd) og þá um leið lengja biðina eftir lokadeginum eða bara hafa allt á 150 og standa á haus síðasta daginn!

Það eru merkilegri hlutir að gerast í heiminum en ég og mitt lokaverkefnisvandamál því að hún Tulla gamla bekkjasystir og Jónas voru að eignst lítinn strák á
fimmtudaginn síðasta. Það er þegar komin heimasíða fyrir litla gaurinn sem hlotið hefur nafnið Aðalsteinn Ingi Jónasson. Jii, hvað það var gaman að skoða síðuna hans Aðalsteins og ekki laust við að maður hafi fengið svona nett flash-back. Man alveg eftir minni fæðingu og þegar ég fékk litla engilinn minn uppá bringu. Man hvað maður var alveg uppgefinn eftir að hafa verið með hríðir í 16 tíma en hvað öll sú þreyta hvarf sem dögg fyrir sólu þegar Daníel var fæddur. Það er ekki laust við að það klingi nú aðeins í manni við að fylgajst með þessu öllu gerast hjá vikonum sínum núna, finnst svo langt síðan að Daníel fæddist (16 mán). En svo kemur ein andvökunóttin enn og þá er maður fljótur að ranka við sér aftur og slá öllum frekari barneignum á frest.
Það er alveg ótrúlegt hvað það eru margir komnir með börn núna eða eiga von á börnum, bara eins og faraldur en þetta er svona aðaltíminn sem barneignir byrja 23-27 ára.

Annars var ég að koma heim af stjórnarfundi hjá LÍfeyrissjóði Tannlækna kl.8 og er dauðþreytt eftir daginn. Hver verður ekki þreyttur eftir að þurfa að sitja undir tveggja og hálfs tíma yfirferð og umræðum um verðbréfamarkaði, gengi og fjárfestingastefnur. Ég var oft komin þarna útí dagdrauma meðan að sjóðstjórinn hélt áfram að babbla um nýmarkaði og spennandi tækifæri í erlendum skuldabréfasjóðum. Svo gat ég ekki einu sinni huggað sjálfa mig fyrir að þurfa að sitja svona "áhugaverða" fundi með því að fá mér nammi. Maður fær sér ekki beint súkkulaðimola með góðri samvisku fyrir framan 5 tannlækna! hehe
Jæja ætla að fara að gera eitthvað skemmtilegt með Einari og nýta þetta eina fríkvöld mitt....Jahá...

hatahatahataþettalokaverkefni!!!!!!

Guð hvað ég er ekki að nenna þessu lokaverkefni. Ég er alveg að fara að gubba mig langar svo innilega ekki til að halda áfram með það enda er ég hundóánægð með það! Verkefnið sem við tókum að okkur leit vel út í fyrst en núna er búið að koma í ljós að þótt að verkefnið útaf fyrir sig sé verðugt að vinna það þá eru bara ýmsar ástæður sem gera manni erfitt fyrir. T.d. hafa tengiliðirnir okkar lítinn sem engann tíma til að sinna okkur eða veita okkur þær upplýingar sem við þurfum og fyrir utan það þá eru upplýsingarnar mjög breytilegar frá degi til dags. Leiðbeinandinn okkar veit ekkert um vörustjórnun enda er hann hagfræðingur. Hann er örugglega mjög klár en hann samþykkti nálgun á verkefninu sem við erum búin að komast að NÚNA að myndi aldrei ganga á þjónustu. GOD ÉG ER ALVEG BRJÁLUÐ! Fyrir utan það þá hefur hann ekkert haft samband við okkur og einu sinni sendum við á hann einhverja klausu til að líta á og við heyrðum ekkert frá honum. Meðan að okkar er svona ganslaus þá er ég að heyra um aðra sem eru að veita þvílílkt aðhald og fara yfir og gagnrýna það sem betur mætti fara! Satt að segja þá veit ég ekkert hvering þetta um fara þar sem það eru ekki nema innan við þrjár vikur í skil til leiðbeinanda. Ég er löngu hætt að stefna á góða einkunn, markmiðið var bara að ná en nú er ég meira að segja farin að efast um að það náist. Það sem fer mest í taugarnar á mér er að ég tel mig engann aula í námi og ég ætti að geta gert gott lokaverkefni en allar þessar slæmu og leiðinlegu aðstæður eru að gera það gjörsamlega ómögulegt. Æ, ég veit ekkert hverju ég ætlaði að koma til skila með þessu... Þurfti bara að pústa, ætli það sé ekki best að fara að reyna að skrifa eitthvað meira í þessa blessuðu ritgerð.