Þetta eru sko orð að sönnu! Ég hef alltaf verið talin fljótfær og skotið fyrst en spurt svo og þetta á sko ekki bara við um mig því Lára vinkona er líka svona og hún er líka bogamaður. Ég segi stundum hluti án umhugsunar og ef maður bætir því ofan á mína óbilandi hreinskilni þá gæti ég svo sem alveg skilið að sumir myndu kjósa að ég myndi þegja meira. Það er kannski bara fínt að geta skellt skuldinni á stjörnumerkið sem maður er fæddur í?
Þetta á samt við fleiri hluti í lífi mínu. Ef mér dettur eitthvað í hug þá vil ég helst gera það strax og taka það með tropmi. T.d. húsgagnainnkaup, lífsháttarbreytingar eða breytingar á heimilinu og önnur verkefni. Það má aldrei neitt bíða, enda yrði sami hluturinn ekki eins spennandi ef maður þyrfti alltaf að bíða heillengi eftir honum og spá endalaust og spekúlera í áhrif hans og svoleiðis, það er bara seinnatíma vandamál (verkefni) og maður tekur á því þá. Ekki má heldur gleyma því hversu bjarsýn ég er alltaf á gott gengi í þessum verkefnum og iðulega reikna ég með minni tíma/fyrirhöfn/peningum en raunin síðan verður.
Það sem kemur síðan í framhaldi af öllum mínum hugdettum og framkvæmdargleði er að fá samþykki Einars. Hann er nú yfirleitt fljótur að gefa undan en stundum þarf hann að fá smá sannfæringu, ætli hann nenni nokkuð að mótmæla mér ;)
Það er svo sem ekkert að þessu, ég allavegana veit af þessu en þetta hefur aldrei komið mér neitt þannig í koll þannig að ég hafi þurft að endurhugsa gerðir mína eða gefið mér ástæðu til að breyta mínu ágæta fyrikomulagi. Annars held ég að ég myndi ekki koma miklu í verk ef ég myndi fara aðra leið.
Jæja nóg komið af pælingum. Helgin hjá okkur var alveg frábær þar sem við fórum í kaffiboði til Friðriks, Unnar og Tómasar á laugardaginn. Tómas var dálitla stund að sætta sig við að Daníel væri kominn í heimsókn og ætlaði virkilega að leika sér með dótið hans... En eftir að Daníel fékk jarðaberjasvala og sykursjokk út frá því þá voru þeir orðnir mestu mátar og sátu glaðir uppí sófa að horfa á Stubbana og leika sér og sprella. Beint eftir kaffiboðið fórum við í matarboð til Völu, Hjalta og Jökuls. Jökull er alveg ófeiminn og tók Daníel vel og var duglegur að sýna honum allt dótið sitt. Mest gaman var hjá strákunum þegar þeir fengu að vera inní svefnherbergi að hoppa á dýnu og ekki má gleyma vasaljósaleiknum skemmtilega sem Hjalti kynnti fyrir þeim.
Mér tókst hins vegar næstum því að höfðukúpubrjóta mig með því að ganga á hillu í barnaherberginu sem hafði verið máluð í felulit, gangandi vegfarendum til gleði. Hillan hafði semsagt verið máluð blá í sama lit og ský sem var á veggnum þar sem hillan hékk, auglóslega gert með ásetningi. Ég var hins vegar fljót að jafna mig enda pizzur með hvítri sósu (já hvítri) á boðstólnum!
Þetta var hin besta helgi í alla staði. Nú fer að styttast í að Ebba og Himmi fara til DK þannig að ég mátti til með að bjóða þeim í mat á miðvikudaginn svona til að fá að sjá þau einu sinni áður en þau sleppa af skerinu. Reikna með að það verði dýrindislæri í matinn enda alltof langt síðan the "grillmaster" hefur fengið að spreyta sig á gasgrillinu.
Jæja nóg í bili.
Hérna má líta dýrðina sem við Einar fjárfestum í í gær nema það að okkar er djúp vínrauður en ég fann enga þannig mynd og okkar er dottinn útaf söluskráinni. Við fórum semsagt á tilboðsdaga hjá Toyota um helgina og féllum alveg fyrir þessum Toyota Corolla Terra árgerð 2005. Það er alveg frábær tilfinning að keyra svona nýjann og fínann bíl þó svo að maður eigi nú minnst í honum. 
skilaboðum til mín, þegar ég er að horfa á sjónvarpið t.d. þá getur maður alltaf bara slökkt þegar maður er búinn að fá nóg eða í það minnsta skipt um stöð. Þegar þú ert úti á götu þá kemstu ekki hjá því að líta í kringum þig þó það sé ekki nema bara til að verða ekki undir næsta bíl!
