28 desember 2008

Tvö börn og jólin


Núna er Lille orðin viku gömul og tíminn hefur verið ótrúlega fljótur að líða. Hún er svo vær og góð og er duglega að drekka og sofa. Það er varla að maður viti af henni þar sem hún sefur í vöggunni sinni annaðhvort inní svefnherbergi eða hérna inní stofunni og rétt lætur smá stunur frá sér þegar hún vill fá meira að drekka eða þá ropa betur. Hún er að drekka á ca. 2-3gja tíma fresti og sefur þar inná milli og á nóttunni vaknar hún einu sinni milli milli 1-3 og svo aftur undir morgun. Núna síðustu 3 daga hefur hún náð að vera aðeins vakandi á kvöldin og er þá að skoða umhverfið í kringum sig en þá er Daníel yfirleitt farinn að sofa þannig að hann hefur misst af þessu hingað til. Maður vonar bara að þetta verði svona áfram því þetta er heldur ólíkt því þegar Daníel kom í heiminn.
Talandi um Daníel þá er hann búinn að vera að dansa eftir ansi þunnri lína hérna undanfarna daga enda kannski ekki við öðru að búast. Hann hefur hins vegar verið hinn allra ljúfasti við systur sína og finnst hún voða spennandi og er alltaf til í að kyssa og knúsa. Við foreldrarnir höfum reynt að taka á ástandinu með stökustu ró en auðvitað eru til takmörk hvað maður leyfir honum að komast upp með en okkur sýnist að það versta sé yfirstaðið.... allavegana í bili og hefur Daníel sýnt og sannað að hann kann líka að vera góður strákur. Í morgun fékk hann að koma uppí rúm til okkar þar sem Lille lá fyrir. Svo er hann voðalega hugsi og ég spyr hvort eitthvað sé að? Hann svara: "Ég er sko bara að reyna að hugsa hvað ég er að gera". Ég var hissa á þessu djúpa svari og spyr áfram og hann segir "Ég vil ekki sparka óvart í litlu systur og meiða hana". Þarna kom hann mér algjörlega í opna skjöldu þannig að ég táraðist alveg en þetta er nú boðskapurinn sem við erum búin að vera að predika yfir honum síðan að Lille kom heim. Hann hefur greinilega verið að melta þetta og vonandi tileinkað sér að einhverju leiti.
Jólin í ár voru þau yndislegustu sem ég man eftir held ég bara. Við vorum bara 4 hérna heima og borðuðum góðan mat við rólega stemmningu á aðfangadag og fórum svo til Öglu og Ragga á jóladag í hangikjöt. Ég get með sanni sagt að ég hafi ekki saknað jólanna heima með öllu tilheyrandi "jólstressi" og tilætlunarsemi. Það eru algjör forréttindi að geta lagt allt til hliðar og sagt að það eru önnur mikilvægari atriði sem hafa forgang á tíma minn og orku. Jólin komu þrátt fyrir að ekki væri búið að skrúbba allt hátt og lágt, baka nokkrar smákökutegundir, stressa sig í jólaumferð og bílastæðaleit fyrir utan verslunarmiðstöðvar og kaupa jólagjafir handa öllum. Reyndar lágu aðrara ástæður að baki því síðasta en það kemur samt útá það sama. Já, jólin komu og voru hugguleg og kærleiksrík hér í faðmi fjölskyldunnar þó svo að við höfum sleppt þessum hefðbundna undirbúningi í ár.
Ég ætla að nýta þenna póst líka til að þakka fyrir öll fallegu jólakortin og gjafirnar sem við höfum fengið send hérna út. Ég hef átt það til að vera dáldið utan við mig í samtölum við vini og ættingja og gjörsamlega steingleymt stundum að þakka fyrir okkur en ég kenni algjörlega "brjóstagleymsku(heimsku)" um þetta allt.

22 desember 2008

Stúlka Einarsdóttir


Loksins kom barnið og það var gullfallega stelpa sem vó 3930 gr og var 53 cm. Hún er mjög ólík bróður sínum þar sem hún er dökkhærð og með dekkri yfirlitum en litli glókollurinn, bróðir hennar. Fæðingin gekk ótrúlega vel en ég ákvað að nýta mér þann lúxus að gista í 2 nætur á spítalanum áður en ég kæmi heim í jólin og orkumikinn stórabróður sem er í 2gja vikna jólafríi!
Læt fylgja með smá mynd og svo setjum við væntnlega inn smá myndaalbúm á næstu dögum.

19 desember 2008

Nýjar myndir

Það eru komnar nýjar myndir fyrir lok nóv og desember. Tengillinn er hérna til vinstri.

17 desember 2008

Lille á að koma í dag!

Svona hljómar áminningin mín í símanum ef ég skyldi hafa gleymt því að settur dagur er í dag ;) En ónei, ég er sko ekki búin að gleyma því enda dáldið erfitt þar sem flest allt er á hold hérna eftir þessum atburði. Lára og Erna eru dottnar út leik í veðbankanum og í dag er dagurinn hennar Unnar. Reyndar er dagurinn í dag "settur" samkvæmt sónar en mínir útreikningar benda enn til 24.des og þegar ég gekk með Daníel var ég færð fram og til baka oft en endaði á mínum "setta degi" og þá fæddist hann.
Annars fór ég á mömmuhitting í gær og það var barasta fín mæting og m.a. 3 nýjar mömmur. Ég fékk líka loksins að sjá og halda á litlu bollunni hennar Lýdíu sem var akkúrat mánaðargömul í gær. Ég lét hana að sjálfsögðu kúra aðeins á bumbunni með góðri von um að hún myndi kalla framtíðarleikfélaga sinn fram í dagsljósið. Við náðum að gleyma okkur örstutta stund og þá fór auðvitað hormónastarfsemin á fullt hjá mér með tilheyrandi losunarviðbrögðum og samdráttum en svo vorum við truflaðar þannig að ekki varð meira úr því. En þessi litla monsa er alveg gullfalleg og það er svo ótrúlega auðvelt að gleyma stað og stund þegar maður horfir á þessi litlu kraftaverk.
Jæja, það þýðir ekkert að hangsa þetta. Ætla að fara að kíkja á uppskriftir fyrir jólamatinn og senda Einar í eina af síðustu verslunarferðunum fyrir jól. Best að gleyma sér bara í jólastússi og þá kemur kannski einn lítill jólasveinn sem vill slást í hópinn.

Já og svo má ekki gleyma því að Einar kom í spurningu dagsins í MetroExpress í dag. Hérna er linkur á blaðið og þetta er á blaðsíðu 13.

14 desember 2008

Jæja.....

14.des mættur á svæðið og enn ekkert barn komið. Þá er það Lára næst með 15. des. Lára hefur nú stundum verið heppin með svona gisk þannig að hver veit og ég er líka búin að fá leyfi frá Öglu að eiga eftir daginn í dag því þá er hún komin í smá jólafrí í vinnunni. Ég held bara fast í vonina að krílið láti sjá sig fyrir jól því það væri nú ofboðslega kósý að geta eytt jólunum heima frekar en á fæðingardeildinni ;) sérstaklega uppá Daníel að gera. Ef að barnið kæmi nú akkúart á aðfangadag þá reikna ég fastlega með að ég myndi bara seinka jólunum að rússneskum sið fyrir litla gaurinn.

12 desember 2008

...og biðin heldur áfram

Nei, ekki varð það 11. des heldur þannig að næst er að sjá hvernig spádómsgáfan hennar Hildar reynist sem hefur veðjað á daginn í dag og blátt hár!
Annars var margt reynt í fyrradag (10.des) og byrjuðum við Einar daginn á því að versla í jólamatinn og jólagjöf handa Daníel. Svo var farið alla leið útá Amager í Íshavsfisk og þar vorum við svo heppin að hitta á að það var verið að bera inn Malt og Appelsín og keyptum við sitthvora kippuna á uppsprengdu verði. Þegar heim var komið var ölinu skellt beint niður í geymslu til að það væri ekki að freista okkar enda rándýr mjöður hér á ferð. Ég á ekki í neinum erfiðleikum með að réttlæta útgjöld uppá 230 DKK fyrir jólagosi enda má líka líta á það þannig að ekki verður rauðvín í boði um þessi jól. Ekki var ég komin með nóg eftir þessar tvær ferðir heldur skellti ég mér Lindu vinkonu hérna í húsinu alla leið útí pólsku búðina þar sem ég kynnti hana fyrir pólskum vörum og við byrgðum okkur upp af Prins Póló. Pólska búðin er hérna í Frederiksberg en það er samt ca. hálftíma labb hvora leið. Ekkert af þessu labbi hafði nein áhrif og koma ég bara hin hressasta heim og endurnærð.
Ég fór síðan í síðasta ljósmóðurtímann minn í gær þar sem það eru engir fleiri tímar lausir fyrir jól. Ég er búin að þyngjast um ca.800 gr milli vikna sem er mjög gott, blóðþrýstingur var 125/75 og hún mat barnið um 3300 gr. Síðast sagði hún að barnið væri fastskorðað og hélt ég að það þýddi að það ætti þá ekki að geta hreyft sig meir en hér er lítill breikari á ferð því það er alveg búið að vera á fleygiferð og er búið að skipta um hlið - enn og aftur. Það mætti nú alveg fara að nota þessa orku í eitthvað gagnlegt og jafnvel aðra átt :D

10 desember 2008

Ekki varð það 9.des

Jæja, ég virðist hafa misst af mínum eigin degi enda kannski fullbjartsýn. En svona erum við bogamenn bjarsýnisskeppnur og einnig dáldið fljótfærar. Mér finnst hálfgert svindl að maður fái að velja sér annan dag til að veðja á þannig að ég er bara dottin úr keppni núna. Næsti dagur er þá 11.des sem Einar veðjaði á en samt er sá dagur eiginlega hálf frátekinn því litli "stóri" frændi minn á þann afmælisdag. Sjáum til.
Annars meðan að krílið situr sem fastast erum við Einar að nýta tímann til að útrétta það sem þarf fyrir jólin og jólamaturinn er kominn í hús. Við ætlum að hafa bara einfaldann og góðann mat á aðfangadag sem verður hamborgarahryggur á íslenskan máta með sinnepsgljáa og góðu meðlæti. Svo erum við svo heppin að vera boðið til Öglu og Ragga á jóladag og á annan í jólum verðum við aftur heima og fyrir það tilefni keypti ég væna kalkúnabringu sem ég á bara eftir að finna góða fyllingu fyrir. Ég skellti í jólaísinn í gær sem er að venju hindberja Semifredo en ég á eftir að finna út hvað verður hinn daginn hjá okkur. Maður stelst alltaf ósjálfrátt að til að hugsa hvað maður myndi hafa ef maður væri heima á Íslandi en það fæst auðvitað ekki helmingurinn af því hérna. Þó er margt svipað eins og norskur graflax og það fæst líka einhverskonar laxasósa sem líkist samt okkar íslensku graflaxasósu ekki mikið. Ég er síðan á leiðinni útí pólsku búðina á eftir, sem er hérna í nágrenninu, að kaupa smá Prins póló og einnig ætlum við að fara alla leið útá Amager í íslensku fiskibúðina og athuga með íslenskar vörur þar eins og graflaxasósu og grænar baunir. Við heyrðum síðan af að það hafi verið til sölu Malt og appelsín á jólamarkaðinum í Jónshúsi en það seldist allt upp á örskotsstundu þó svo að því hafi verið skammtað á hvern viðskiptavin! Allt svona séríslenskt er auðvitað rándýrt en við erum ekki að fara að drekkja okkur í mat eins og er yfirleitt gert heima heldur er bara gaman að fá smá smakk til að minna mann á heimaslóðir.


08 desember 2008

Veðbankinn

Jæja, það hlaut að koma að því að vinir og vandamenn færu að veðja um fæðingu barnsins sem er bara gaman.

Þau veðmál sem eru komin:
Ég segi:
Þriðjudagurinn 9.des, stelpa, 14 merkur, dökkhærð

Erna segir:
16. des, stelpa, 15 merkur (var það ekki?)

Einar segir:
11.des, stelpa, 14 merkur, ljóshærð


Þeir sem vilja vera með endilega skráið ykkur í kommentum, gaman að eiga þetta. Ætla síðan að reyna að setja einhverskonar könnun hérna til hliðar með kynin en það eru komnar fjölmargar ástæður fyrir að ég er farin að hallast að því að þetta sé stelpa frekar en strákur þó þær séu auðvitað misgáfulegar.

Ástæður fyrir að þetta er stelpa:
  1. Næstum öll barnafötin (ca.97%) eru blá, grænblá eða bláleit á einn eða anna hátt - þá er þetta auðvitað stelpa!
  2. Næstum allir sem hafa séð bumbuna mína (hún er lítil, mjög framstæð og situr hátt) hafa giskað á að þetta sé strákur - þá er þetta auðvitað stelpa!
  3. Hjartslátturinn er hraður
  4. Daníel skipti skyndilega um skoðun fyrir ca. mánuði síðan og vill núna bara litla systur
  5. Það er stelpufaraldur í kringum mig: Hanna Freyja, Lea Dís og litla hennar Lýdíu
  6. Garnið sem ég keypti í teppið sem ég er að prjóna handa Lille er mun stelpulegra en ég gerði mér grein fyrir
Það verður bara hver að gera upp við sig hvernig hann túlkar ofangreind atriði og hvoru kyninu hann greiðir atkvæði. En auðvitað skiptir kynið ekki máli heldur að barnið fæðist heilbrigt og komi helst sem allra fyrst!

05 desember 2008

Fimmti í hlaupabólu

Þá held ég við séum loksins að fara að sjá fyrir endann á þessu hlaupabóluveseni. Get ekki beðið eftir að senda barnið út, út út! Er eiginlega alveg sama hvort hann fer í leikskólann eða í skóginn bara út úr íbúðinni og út með Einar líka! Út með alla nema sjálfa mig til að ég geti fengið að vera ein með sjálfri mér. Mig langar bara að fá að vera aðeins í friði og hlusta á þögnina eða jólatónlist og ekki þurfa að standa upp á nokkura mín fresti til að gera þetta eða hitt sem umhverfið kallar á. Annars hef ég voða lítinn rétt til að kvarta því Einar er ekkert nema yndislegur og er búinn að reyna að vera heima eins mikið og hann getur til að létta undir hjá mér með veikt barnið og Daníel er líka búinn að vera algjör engill í þessum veikindum þó að honum líði nú sjálfum ekki vel. Mig vantar bara smá pláss til að anda og sleppa við áreiti. Ég get svo svarið að ég er farin að standa sjálfa mig að því að hanga útí búð lengur en ég þarf og bara dóla mér við að skoða vöruúrvalið! En því miður getur maður ekki hangið útí búð endalaust og ég hef takmarkað þol fyrir göngutúra og svoleiðis enda veðrið heldur ekki spennandi. Það sem verra er er að ég geri mér fullkomna grein fyrir hvað ég hljóma fáránlega en mig langar bara að njóta þessara síðustu daga áður en barnið kemur og maður er gjörsamlega hlekkjaður heimavið fyrstu vikurnar. Ekki að það sé ekki yndislegt líka en.... jæja þær/þið sem eigið börn vitið hvað ég meina.

Annars fór ég til ljósunnar í gær og barnið er búið að fastskorða sig en hjartslátturinn hjá því var heldur hraður þannig að hún lét mig liggja í nokkrar mínútur og prófaði svo aftur. Hann var aftur heldur hraður en eftir smá bumbustrokur og rólegt tal þá róaðist barnið. Því hefur örugglega bara ekkert líkað þetta pot og káf enda var Jóhanna að kenna mér að finna hvar hitt og þetta er á barninu og hvar Einar getur lagt eyrað við til að heyra hjartsláttinn. Blóðþrýstingurinn hjá mér var líka fínn en ég er hins vegar lítið að þyngjast (nammi og gos er rándýrt hérna) en hún sagði að það væri eðlilegt að léttast á síðustu metrunum. Að lokum mat Jóhanna að Lille væri í kringum 3000 gr núna þannig að ef það er rétt þá eru ekki miklar líkur á að það nái stóra bróður í fæðingarþyngd. Allt finnst mér þetta benda ótvírætt til að hér sé stelpa á ferðinni.... á maður að þora að vona?

02 desember 2008

Góðar fréttir og hlaupabóla

Mikið ótrúlega er ég stolt af sjálfri mér að hafa ekki gefist upp í þessu endalausa mótlæti í kommúnunni. Loksins hefur þetta borgað sig ég mér hefur verið "dæmt" fæðingarorlof frá kommúnunni sem eru reyndar smápeningar og duga ekki einu sinni fyrir mánaðarleigu en betra en ekkert. Mér finnst þetta ótrúlegur sigur af minni hálfu og í allri þessari baráttu hefur ekki verið mælt EITT ORÐ á ensku, takk fyrir. Fleiri góðar fréttir eru að Einar sótti um hlutastarf hjá fyrirtæki sem var með kynningu í skólanum um daginn og fékk hana. Það sem meira er þá gaf fyrirtækið undan svívirðilegum launakröfum Einars (munaði 6%) og hann er með réttu mjög stoltur af því. Enn meiri góðar fréttir er að Einar fór í viðtal hjá einum af kennurunum sínum varðandi mastersverkefnið og fékk í framhaldinu góða hugmynd af einu slíku. Hugmyndin gengur semsagt útá að byggja eitthvað tölvumál ofaná annað mál sem á að gera eitthvað við eitthvað annað kerfi - jebb, ég er löngu búin að missa þráðinn í náminu hans. Allavegna, prófessornum leist mjög vel á þessa hugmynd og samþykkti að vera leiðbeinandi hans. Þeir eru þegar búnir að útfæra hugmyndina og senda inn tillöguna til einhverrar nefndar sem þarf að samþykkja hana en það er ekki von á öðru en hún verði samþykkt án vandræða.
Svo eru það ekki svo góðu fréttirnar. Daníel vaknaði í gærmorgun með 3 litlar bólur, sem ég tók auðvitað strax eftir, og ég vissi strax að þetta var hlaupabóla. Ég hef sem betur fer fengið hlaupabólu því annars gæti þetta verið mjög hættulegt fyrir mig og Lille. En þó þetta sé hættulaust þá er ekki þar með sagt að ég hafi gaman af því að hanga heima KASÓLÉTT með veikann strák. Enn sem komið er eru þetta ekki margar bólur og allar frekar litlar og hitinn hefur ekki farið mikið upp fyrir 39 stig en svo veit maður aldrei hvernig þetta þróast. Ég vona bara að Daníel sleppi betur en Jökull sem var alþakinn bólum og Ísold sem fékk himinn háann hita í marga, marga daga.
Við erum annars bara búin að hafa það huggulegt í dag og vera að föndra smá jólaföndur og skreyta smá þó aðalega herbergið hans Daníels sem er nú með músastiga hangandi yfir allt loft. Hann er að sjálfsögðu himinlifandi yfir þessum skreytingum þó það sé nú álitamál hversu jólalegt þetta allt er. En Daníel er ánægður og það er það sem skiptir máli.

23 nóvember 2008

Nóvembermyndir

Nýjar myndir komnar fyrir nóvember


Og hérna er ein bumbumynd síðan í dag - tæpar 37 vikur!

20 nóvember 2008

Jólabakstur og huggulegheit

Ég er þá loksins byrjuð í fæðingarorlofi ef svo mætti kalla því ég á enn eftir að fá það á hreint hvort ég fái yfir höfuð fæðingarorlof frá þeim eða ekki. Danir elska skriffinsku og ef einhver heldur því fram að það sé erfitt að eiga við Tryggingastofnun þá er það eins og að drekka vatn miðað við völundarhúsið sem er hérna í Frederiksberg ráðhúsinu. Til að byrja með þá er ég að flækjast milli 3gja hæða hérna sem hver hefur sinn opnunartíma! Þriðja hæðin finnst mér síst því þar er bara einn stór salur og ein kona í glerbúri þar sem maður þarf að skýra öll sín mál með a.m.k. 5-10 manns hangangi á bakvið mann, hlustandi hverju sinni. Ég reyni að forðast þessa hæð.
Annars er ég bara að reyna að vera róleg yfir þessum málum enda stoðar það ekkert að vera að stressa sig heldur á maður auðvitað að nýta tímann í að hvíla sig og slappa vel af fyrir komandi átök. Ég er byrjuð að stunda aftur meðgönugjógað þegar ég er ein heima og ekki veitir af því maður hefur heldur betur stirðnað á þessum 4 vikum sem ég er búin að vera að vinna. Í kvöld vorum við Einar síðan að baka piparkökur og næsta verkefni verður sennilega einhver brauðbakstur enda er almennilegt brauð úr bakaríi fráranlega dýrt hérna auk þess sem þeir virðast ekki vera búnir að uppgötva spelt.
Meðgangan gengur bara ágætlega þó ég sé hægt og rólega byrjuð að safna bjúg utan á mig og giftingarhringurinn fór uppá hálskeðjuna fyrir meira en viku síðan. Ég er líka hætt að ganga í venjulegum skóm og finnst mér langbest að nota sumarskóna mína sem eru vel opnir og þægilegir. Jæja CSI er að byrja, best að fara að hugga sig með kallinum.

14 nóvember 2008

Ég er tilbúin!

Ég er alltíeinu komin með nett ógeð á þessari meðgöngu. Mig langar í gamla kroppinn minn aftur og vera nett og ekki þurfa að biðja fólk alltaf um að færa sig þegar ég er að reynan að smokra mér bakvið það. Ég er þreytt á spurningum eins og hvernig mér gangi og á bröndurunum hjá köllunum í vinnunni um að ég hafi gleypt bolta eða þurfi aðeins að minnka átið. Ég er þreytt á að brosa alltaf til baka þegar konur brosa til mín því þeim finnst ég svo mikil "dúlla" t.d. þegar ég er að klöngrast uppí strætó eða samúðarsvip þegar ég er að beygja mig eftir einhverju á klaufskann hátt. Ég er þreytt á að geta ekki sinnt Daníel almennilega og vera alltaf að biðja Einar um eitthvað og hlaða á hann auka heimilisverkum. Mér finnst 40 vikur alltof langur tími til að bíða eftir barni og ég legg til að þessi tími verði styttur niður í 30 vikur sem væri svona akkúrat passlegt. Ég er semsagt búin að fá nóg af þessu vaggi og þreytu og endalausu bið og nú má þetta litla kríli bara fara að láta sjá sig eftir kannski ca. viku eða svo því ég er tilbúin!

10 nóvember 2008

Skype tímar

Við erum að spara og ákváðum því að setja fasta skype tíma þar sem hægt verður að ná á okkur. Annar tíminn er meðan Daníel er vakandi og hress og hinn svona hugsaður þegar maður vill fá að spjalla við vini og fjölskyldu í friði fyrir truflunum.

  • Laugardagar 11:00-12:00 ( ísl. 10:00-11:00 )
  • Miðvikudagar 21:00-22:00 (ísl. 20:00-21:00)
Svo má auðvitað bara alltaf hringja eða senda sms og þá getum við tengst.
Notendanafnið hjá Einari sem við munum nota á þessum tíma er einaregilsson . Mitt er karenolgaarsalsdottir en ég er mun sjaldnar inná því.

kv,
prjónakonan

07 nóvember 2008

Lofurðu skulu standa - síðasti hluti!

Þá fer loksins að sjá fyrir endann á þessu en ég er líka að skrifa þetta bara niður því það er oft svo gaman að rifja gamla pósta upp.
Ég er núna búin að vera í 2 vikur hjá Aktiveringshúsinu og líkar það bara alveg rosalega vel. Man ekki hvort ég var búin að segja það en ég er á prjónaverkstæðinu og er að prjóna alveg eins og vindurinn. Þau verkefni sem ég hef lokið við nú þegar eru: Þævðir inniskór á Daníel, risastórt "poncho" úr perlestrik og einn strokkur með munstri! Maður er voðalega stoltur af þessu og ekki síst af því að þetta fer allt á jólamarkaðinn sem verður settur á stokk í húsinu 4.des n.k.. Ég hefði aldrei trúað ég gæti prjónað nokkuð annað en trefla en þetta er fljótt að koma og hjálpar auðvitað svakalega að hafa leiðbeinanda alltaf við höndina ;) Verst að maður á bara 2 vikur eftir þarna áður en ég fer á barsel því það er voðalega gaman að kynnast nýju fólki þarna og ég læri enn meira í dönsku. Fyrir utan þetta þá erum ég og Lýdía vinkona mín hérna búnar að stofna íslenskan foreldrahóp (lesist mömmugrúbba) og fengum við aðstöðu hjá Íslendingafélaginu í Kaupmannahöfn í Jónshúsi. Við erum með vikulega hittinga og auk þess erum við búnar að koma upp spjallborði á netinu sem við erum u.þ.b. að fara að hleypa í loftið. Ég er mjög ánægð með þetta litla verkefni og ég verð svo sannarlega ekki einmanna í barneignarfríinu þar þessum hóp til heyra einnig verðandi mæður hérna á svæðinu. Núna er bara spurning um að vera duglegur að vikja hópmeðlimina og halda þessu gangandi.
Við erum búin að ákveða að Einar fái sér hlutavinnu núna og eitthvað fram á næsta ár. Eins og staðan er í dag þá tekur það sig ekki fyrir Einar að nýta sér þennan 6 mánaða fæðingarstyrk námsmanna frá Íslandi þar sem hann myndi þéna meira með hlutastarfi hérna í DK en að flytja fæðingarstyrkinn yfir í DKK. Hann er semsagt að fara í viðtal hjá fyrirtæki núna á mánudaginn og mun þá væntanlega starfa sem verktaki. Hann verður þá í þessu starfi eða öðru sem hann fær næstu 5-6 mánuðina og tekur svo fæðingarorlofið með seinnihluta mastersritgerðarinnar sem hann áætlar að skila næsta sumar. Vonandi gengur þetta allt eftir en áætlanir standast nú ekki alltaf eins og maður er búinn að sjá og læra.
Húsið sem við búum í heitir Borups Have og er ansi merkilegt fyrir þær sakir að hérna búa ansi margir Íslendingar. Við erum búin að kynnast öllum held ég og er m.a. búið að halda eitt kalla og eitt konukvöld síðan við fluttum inn þannig að félagslífið er í góðu lagi. Þetta er mikill munur fyrir okkur frá því sem var á Amager og nú erum við líka mun nær öðru vinafólki okkar en við vorum. Ég er helst í sambandi við Hildi sem ég kynntist fljótlega eftir að ég flutti hingað en mig grunaði ekki þá að við yrðum nokkurntíma nágrannar. Svo er það Hildigunnur sem á strák sem heitir Grímur og er með Daníel á leikskólanum. Hildigunnur er mjög félagslynd og næs manneskja og þar að auki er hún í fæðingarorlofi þannig við erum stundum samferða með strákana heim af leikskólanum fyrir utan að hittast hérna útí garði með þá. Maður getur svo sannarlega ekki kvartað og við höfum verið meðtekinn inní þennan hóp hérna eins og við höfum aldrei átt heima annarstaðar.

Við erum að vinna í finna fasta skype tíma sem ég set inn hérna ásamt notendanöfnunum okkar fljótlega.
Annars væri gaman að heyra smá fréttir að heiman frá vinum og vandamönnum og þá megið þið gjarnan senda mér póst á kareno@ru.is og myndir eru svo sannarlega vel þegnar!

03 nóvember 2008

Loforð skulu standa - 2.hluti

Úff, var bara alveg búin á því eftir póst gærdagsins að ég sofnaði næstum undir eins uppí sófa eins og ég er farin að gera vel flest kvöld núorðið :)
Ég ætla að byrja á því að segja frá því leiðinlega og enda á því skemmtilega til að ég geti farið glöð í bragði að lúlla á eftir. Kreppan - þarf maður að segja meira? Jú, því hún er töluvert snúnari ef maður býr erlendis en lifibrauð manns er heima á Frónni að tætast upp. Þetta er nú búið að vera að smá vinda uppá sig hjá okkur Einari hérna úti því eins og kannski margir vita þá erum við að lifa á sparipeningunum okkar hérna eða réttara sagt arfinum sem ég fékk eftir mömmu mína og við ákváðum að nýta í þetta ævintýri hérna. Þegar við vorum að gera okkar fjárhagsáætlanir fyrir danmerkurferðina þá gerðum við ráð fyrir genginu ca.12 og þegar við Daníel fluttum hingað út man ég að ég var að bölva í hljóði því þá hafði DKK tekið snöggann kipp uppávið og var ég þá að skipta á genginu ca.12,6. Síðan þá hefur gengið aðeins farið uppávið og um páskana var gengið komið um og yfir 16. Þetta þýðir auðvitað að kaupmáttur okkar skerðist um 30% og leigan okkar sem var 8000 DKK á mánuði og kostaði okkur við undirskrift leigusamnings rétt tæp 100þ var þá komin uppí 128þ á 3-4 mánuðum.
Staðan hefur auðvitað ekki batnað eftir að allt fór á hvolf og töldum við því best að athuga hvort ég gæti mögulega fengið einhverskonar fjárhagsaðstoð frá kommúnunni. Planið var auðvitað alltaf að Daníel myndi innan 2-3 mánaða fara í leikskóla hérna í DK og ég útá vinnumarkaðinn og myndi þá vinna mér inn réttindi til barneignarfrís. En því miður þá tók það tæpt hálft ár að koma barninu inná dagvistun og ég á þeim tíma komin það langt í meðgöngunni að enginn vildi ráða mig til starfa þó svo að ég verð að viðurkenna að það hafi ekki mikið reynt á það.
Allavegana þegar ég tala við kommúnuna þá kemur í ljós að ég á möguleika á þessari aðstoð þó við höfum enn ekki fengið úrskurð um það, leiðinlegast fannst mér þó viðtalið við ráðgjafann þarna sem sýndi aðstæðum okkar engann skilning enda sennilega enn einn bitur Dani sem finnst þetta bara gott á okkur Íslendinga.
Ég varð að samþykkja það að vera skráð vinnufær fram að 36.viku meðgöngu og þá getur maður löglega afsakað sig frá vinnumarkaði sökum fæðingarorlofs. Ég samþykkti þetta auðvitað og er nú skyldug til að mæta í svona "activeringhús" 26 tíma á viku til þess að maður sé nú ekki bara að slæpast á bótum hérna. Ég greip tækifærið fegin hendi og talaði starfsráðgjafinn minn meðal annars um að þarna gæti ég fengið gott tækifæri til að læra málið betur. Ég mæti semsagt 9-14 alla daga og þarna er fólk látið í hin ýmsu verkefni t.d. er sauma og föndurverkstæði þarna, smíðaversktæði, mötuneyti og auk þess er verið að gera upp húsið þannig að flestir kallarnir eru í því að byggja og mála. Ég var í fyrstu send í grænmetisskurð í eldhúsinu og var í því að útbúa svona grænmetispoka sem maður getur verslað í mötuneytinu. Auk þess var ég líka látin í tilfallandi verkefni eins og að vera tilraunadýr fyrir iðnskólann í nágrenninu þar sem ég fór í fulla andlitsbaðsmeðferð og í annað skipti í plokkun og litun. Þær hafa auðvitað verið í dálitlum vandræðum með að búa til verkefni handa mér þar sem ég get ekki verið að reyna mikið líkamlega á mig og að lokum var ég send á prjónaverkstæðið þar sem ég var búin að kynnast tveim pólskum konum.
Nú sit ég semsagt á prjónaverkstæðinu og er að læra að prjóna á fullu og gengur satta að segja bara mjög vel. Ég er meira að segja búin að prjóna inniskó handa Daníel sem er að fara að þæfa á morgun og ég borga bara fyrir efnið sem fer í skóna. Í dag byrjaði ég síðan á nýju sjali sem er gert úr tvöföldu garni og svokölluðu perluprjóni og þetta gengur bara rosalega vel og leiðbeinandinn minn er mjög ánægð með mig þarna. All sem er síðan framleitt verður selt á jólamarkaði þann 4.des og það er nú ekki leiðinleg tilhugsun að vera að framleiða eitthvað sem einhver mun nota og hvað þá borga peninga fyrir það! Eins og heyra má þá er ég alveg hæðst ánægð með þetta nýja verkefni mitt og finnst meira að segja leiðinlegt til þess að hugsa að ég eigi bara rétt rúmar 2 vikur eftir á þessum stað en Nina sem er yfir prjónaverkstæðinu sagði að ég mætti kíkja til þeirra hvenær sem er ef mig vantaði aðstoð með prjónaverkefni eftir að ég væri hætt og ég held ég muni alveg nýta mér það.
Auk þess er nú ekki leiðinlegt að láta dekra gjörsamlega við sig og allir eru svo huggulegir og næs við mann því ég er nú eftir allt saman yngsta manneskjan á svæðinu og auk þess kasólétt. Eldri konurnar eru alltaf að passa að ég taki mér pásu og svo er einn Kínverji sem var með mér í grænmetisskurðinum sem er alltaf að passa uppá að ég sé búin að borða og í dag kom hann sérstaklega uppá prjónaversktæði með skornar gulrætur og ávexti handa mér. Kokkkurinn í mötuneytinu er búin að spyrja hvort ég hafi dálæti af einhverjum sérstökum mat og á fimmtudögum er alltaf kaka og þá er hann alltaf búinn að bæta einhverju auka á diskinn minn, annaðhvort aukaköku eða vínberjum. Rosalega huggulegt að láta hugsa svona vel um sig sérstaklega þegar fjölskylda manns og nánustu vinir eru dáldið langt í burtu.
Meðgangan gengur mjög vel. Á tímabilil fann ég dáldið til í grindinni og þá sérstaklega í liðböndunum hægra megin og átti bara í stökustu erfiðleikum með að labba smáspöl sem maður kemst ekki svo léttilega hjá hérna úti. Þetta er sem betur fer allt búið að batna og nú líður mér mjög vel og er full af orku eða þ.e.a.s. til klukkan ca.9 á kvöldin og þá allt í einu slokkarn næstum á mér. Enn sem komið er hef ég næstum alveg sloppið við bjúg og þakka ég það fyrst og fremst hjólatúrunum með Daníel í leikskólann daglega fram og til baka. Í síðustu mæðraskoðun sagði Jóhanna ljósmóðir mér að barnið væri í stærra lagi og mætti ég búast við því að Lille yrði í svipaðri fæðingarþyngd og stóri bróðir. Hún áætlaði að barnið væri ca.2200-2300 gr (32vikur) meðan að almenn stærð (í DK) er ca.1700 gr á þessum tíma. Ég get ekki annað en verið mjög sátt við það enda fannst mér Daníel vera fullkominn þegar hann leit dagsins ljós ;-)
Það sem er aðalega að plaga mig þessa dagana er brjóstsviði og þegar Daníel kemur uppí rúm til okkar þannig að ég fæ engann svefnfrið og fer að lokum á fætur helaum í grindinni og bakinu. Við erum hins vegar að vinna í þessu með Daníel og Einar er þá í því hlutverki að fara með hann til baka. Í nótt fór Einar t.d. með Daníel 4 sinnum til baka og ég vaknaði úthvíld og stálslegin í morgun. Annars er litla dýrið bara að hnoðast og hnoðast í mallanum enda ætti það að fara að skorða sig vonandi bráðlega. Það er þegar komið í höfuðstöðu og kenndi ljósan mér hvernig og hvar Einar getur hlustað eftir hjartslættinum hjá barninu sem er algjört æði. Ég vissi ekki einu sinni að þetta væri hægt en það tekst heldur ekki alltaf. Daníel er líka mjög spenntur og er alveg yfir sig hrifinn af þeim ungabörnum sem eru í kringum okkkur hérna og vill helst fá að halda á þeim.

Held að þetta sé bara orðinn ágætur 2.hluti og nú giska ég á að einn svona póstur í viðbót ætti að duga til að vera búin að fylla uppí allar eyður. Næst ætla ég að segja aðeins betur frá nýjum vinum og kunningjum hérna og íslenskum foreldrahóp sem ég og ein önnur höfum komið á fót hérna úti og svo kannski líka smá hvað er framundan hjá Einari hérna á næstunni.

Hilsen,

02 nóvember 2008

Loforð skulu standa - 1.hluti

Jæja þá er komið að því að opna fyrir munnræpuna sem hefur ekki fengið að heyrast í hátt í mánuð. Hvað höfum við verið að gera þennan síðastliðinn mánuð? Humm... það er svo margt að ég á í mestu vandræðum með að skipuleggja hugsanirnar. Best að byrja bara á byrjuninni og svo vonandi kemur þetta nokkurnveginn allt án þess að vera í belg og biðu og síðast en ekki síst óskiljanlegt.
Við fluttum semsagt í Borups Allé 126A, 3th þann 30.sept síðast liðinn og leigðum sendibíl í sólarhring við flutningana og fengum góða hjálp frá Öglu og Ragga. Íbúðin er mjög hugguleg og það fer svo miklu betur um okkur hérna en í Birketinget fyrir utan það hvað hverfið og kommúnan hérna eru skemmtileg/t. Þetta er semsagt 4.hæða (5 ísl.) blokk sem er eins og U í laginu og í miðjunni er stór og fallegur, lokaður garður með leikvelli og mörgum bekkjum. Hérna í húsinu búa margir Íslendingar með börn og við teljum það vægast sagt góðann kost. Við erum búin að kynnast flestum ágætlega og það er voðalega huggulegt að geta hitt oftast einhvern hérna útí garði sem maður getur spjallað við án vandræða. Daníel er líka búin að eignast nýja leikfélaga; Skarphéðinn, Grímur og Móna. Grímur og Skarphéðinn eru báðir 3gja ára en Móna er 2gja. Grímur var líka einmitt að byrja á leikskólanum hans Daníels (Melita) og við foreldrarnir fengum það í gegn að þeir fengju að vera saman á deild. Það er gott að vita af því að Daníel á a.m.k. einn félga á leikskólanum sem hann getur tjáð sig vandræðalaust við.
Þá er það næsta mál og það er nýji leikskólinn hans Daníels. Um leið og við fluttum til Frederiksberg fór ég í það mál að sækja um nýjann leikskóla handa Daníel og áttum við auðvitað von á margra mánaða bið eins og í fyrra skiptið. Í Frederiksberg ráðhúsinu tók á móti mér yndisleg kona sem aðstoðaði mig eftir besta megni enda útskýrði ég fyrir henni að það væri ansi þreytandi að ferðast með barnið í tæpar 45 mín hvora leið svona kasólétt. Þar að auki fer ég síðan beint heim aftur og sækii síðan aftur og svo heim þannig að ég var u.þ.b. 3 tíma á ferðinni daglega útaf þessu. Við ákváðum að finna leikskólann með stysta biðlistann í Frederiksberg því hvar svo sem hann væri að finna þá væri það alltaf styttra en að fara alla leið út á Amager. Svo 2 dögum seinna fæ ég tilboð í póstinum um leikskólapláss í 10 mín hjólafjærlægð frá okkur!!!! Ég var algjörlega steinhissa en ákvað að spyrjast aðeins fyrir um þennan leikskóla ef einhver þekkti til hans hérna í húsinu. Fyrsta manneskjan sem ég hitti síðan útí garði (Helga mamma Mónu) er einmitt búin að kynna sér þennan leikskóla ágætlega því hún var að spá í honum sjálf og svo er Angela (mamma Oliver) sem býr hérna líka, í foreldraráðinu í leikskólanum. Allavegana þá heyrði ég svo góða hluti um Melita að ég hringdi strax í leikskólastjórann og þáði plássið. Ég var þá að sjálfsögðu ekki búin að segja upp plássinu á Amager og maður á að gera það 2gja mánaða fyrirvara en þetta reddaðist með því að við erum látin greiða mismun á leikskólagjaldi milli kommúna fyrir hálfann mánuð ca.1500 DKK sem er auðvitað stór biti en getum svo sem unað sátt við það þar sem við erum með frípláss og greiðum ekki annan kostnað við leikskólagöngu Daníels. Daníel byrjaði semsagt 21.okt á Melita og þetta er að hluta til skógarleikskóli sem þýðir að börnin eru 2 vikur í leikskólanum í bænum og 2 vikur útí skógi þar sem öll helsta aðstaða er fyrir hendi. Daníel náði að vera eina viku í bænum í aðlögun áður en hann byrjaði í skóginum og aðlögunin gekk furðu vel og á 3ja degi var hann alveg orðinn sáttur. Hann er núna búinn að vera eina viku útí skógi og líkar það mjög vel. Við foreldrarnir vorum ekki alveg viss með þetta skógardæmi en Daníel kemur heim alveg himinlifandi og búinn að vera útí góða loftinu allann daginn þannig að maður getur ekki verið annað en ánægður. Grímur byrjaði síðan núna á miðvikudaginn og þeir félagar leiðast hönd í hönd úr fataklefanum og inní rútu daglega.

Ætla að láta þetta duga í bili og halda áfram á morgun með næsta kafla þar sem ég ætla m.a. segja frá nýjum verkefnum hjá mér, kreppunni og meðgöngunni.

Nýjar myndir

Bloggið er ekki komið en það er allt í undirbúningi og verður vonandi póstað í kvöld. Í millitíðinni er hægt að kíkja á nýjar myndir hérna http://einaregilsson.com/birketinget/Album10/

30 október 2008

Komin aftur!

Jejj, loksins loksins kom einhver tæknimaður frá TDC og lagaði netið hjá okkur! Og vá vá vá ég get ekki hugsað mér verri tíma til að vera netlaus og sambandslaus við umheiminni en akkúrat síðastliðinn mánuð!
Hjá okkur er allt gott að frétta eða þ.e.a.s. við erum hraust og okkur líður öllum vel en fjármálin eru auðvitað ekkert betri en hjá öðrum íslendingum og jafnvel verri ef eitthvað er en það er verið að vinna í þessu öllu og maður er bara bjartsýnn. Hef því miður ekki tíma núna til að skrifa allt sem á daga okkar hefur drifið síðasta mánuðinn en það kemur vonandi á morgun eða í það minnsta mjög fljótlega súperbloggfærsla sem margir munu sennilega ekki einu sinni að nenna að lesa til enda.....
Jæja læt þetta stutta innlit duga í bili því ég þarf að fara fá mér kríu, er nebbnilega að fara út að hitta nokkrar stelpur í kvöld.

Hilsen,

30 september 2008

Síðasti póstur í bili

Þá er flutningsdagurinn runninn upp og Einar er farinn að sækja flutningabílinn og maður vonar bara að hann skil sér heill heim og keyri ekki niður einhverja hólamenn. Svo sem ekki mikið að segja en að við erum búin að vera súperdugleg í gær og það er allt orðið hreint nema nokkur smáatrið eins og vaskur og klósett og svona sem maður þrífur ekki fyrr en á síðasta. Ég reyndi aðeins of mikið á mig og fékk að gjalda fyrir það um kvöldið en er fín núna. Ætla að passa mig mikið núna enda fáum við meiri hjálp en við þurfum við flutningana þannig að það er mjög gaman.

Skellti einni mynd af mér hérna inn þar sem ég er nú ekki búin að vera sérstaklega dugleg að taka bumbumyndir á þessari meðgöngu. Þetta er í síðustu viku þannig að þarna er maður kominn rúmar 28.vikur.

Við settum síðan "nýjar" myndir inná http://einaregilsson.com/birketinget . Þetta eru reyndar allt símamyndir þar sem við týndum myndavélinni okkar í Íslandsferðinni og getum ekki alveg keypt nýja eins og ástandið er núna en þetta dugar alveg. Það er síðan eitthvað þangað til heyrist frá okkur næst því við eigum eftir að panta nýja nettengingu og svona í Borups Allé.