Úff, var bara alveg búin á því eftir póst gærdagsins að ég sofnaði næstum undir eins uppí sófa eins og ég er farin að gera vel flest kvöld núorðið :)
Ég ætla að byrja á því að segja frá því leiðinlega og enda á því skemmtilega til að ég geti farið glöð í bragði að lúlla á eftir. Kreppan - þarf maður að segja meira? Jú, því hún er töluvert snúnari ef maður býr erlendis en lifibrauð manns er heima á Frónni að tætast upp. Þetta er nú búið að vera að smá vinda uppá sig hjá okkur Einari hérna úti því eins og kannski margir vita þá erum við að lifa á sparipeningunum okkar hérna eða réttara sagt arfinum sem ég fékk eftir mömmu mína og við ákváðum að nýta í þetta ævintýri hérna. Þegar við vorum að gera okkar fjárhagsáætlanir fyrir danmerkurferðina þá gerðum við ráð fyrir genginu ca.12 og þegar við Daníel fluttum hingað út man ég að ég var að bölva í hljóði því þá hafði DKK tekið snöggann kipp uppávið og var ég þá að skipta á genginu ca.12,6. Síðan þá hefur gengið aðeins farið uppávið og um páskana var gengið komið um og yfir 16. Þetta þýðir auðvitað að kaupmáttur okkar skerðist um 30% og leigan okkar sem var 8000 DKK á mánuði og kostaði okkur við undirskrift leigusamnings rétt tæp 100þ var þá komin uppí 128þ á 3-4 mánuðum.
Staðan hefur auðvitað ekki batnað eftir að allt fór á hvolf og töldum við því best að athuga hvort ég gæti mögulega fengið einhverskonar fjárhagsaðstoð frá kommúnunni. Planið var auðvitað alltaf að Daníel myndi innan 2-3 mánaða fara í leikskóla hérna í DK og ég útá vinnumarkaðinn og myndi þá vinna mér inn réttindi til barneignarfrís. En því miður þá tók það tæpt hálft ár að koma barninu inná dagvistun og ég á þeim tíma komin það langt í meðgöngunni að enginn vildi ráða mig til starfa þó svo að ég verð að viðurkenna að það hafi ekki mikið reynt á það.
Allavegana þegar ég tala við kommúnuna þá kemur í ljós að ég á möguleika á þessari aðstoð þó við höfum enn ekki fengið úrskurð um það, leiðinlegast fannst mér þó viðtalið við ráðgjafann þarna sem sýndi aðstæðum okkar engann skilning enda sennilega enn einn bitur Dani sem finnst þetta bara gott á okkur Íslendinga.
Ég varð að samþykkja það að vera skráð vinnufær fram að 36.viku meðgöngu og þá getur maður löglega afsakað sig frá vinnumarkaði sökum fæðingarorlofs. Ég samþykkti þetta auðvitað og er nú skyldug til að mæta í svona "activeringhús" 26 tíma á viku til þess að maður sé nú ekki bara að slæpast á bótum hérna. Ég greip tækifærið fegin hendi og talaði starfsráðgjafinn minn meðal annars um að þarna gæti ég fengið gott tækifæri til að læra málið betur. Ég mæti semsagt 9-14 alla daga og þarna er fólk látið í hin ýmsu verkefni t.d. er sauma og föndurverkstæði þarna, smíðaversktæði, mötuneyti og auk þess er verið að gera upp húsið þannig að flestir kallarnir eru í því að byggja og mála. Ég var í fyrstu send í grænmetisskurð í eldhúsinu og var í því að útbúa svona grænmetispoka sem maður getur verslað í mötuneytinu. Auk þess var ég líka látin í tilfallandi verkefni eins og að vera tilraunadýr fyrir iðnskólann í nágrenninu þar sem ég fór í fulla andlitsbaðsmeðferð og í annað skipti í plokkun og litun. Þær hafa auðvitað verið í dálitlum vandræðum með að búa til verkefni handa mér þar sem ég get ekki verið að reyna mikið líkamlega á mig og að lokum var ég send á prjónaverkstæðið þar sem ég var búin að kynnast tveim pólskum konum.
Nú sit ég semsagt á prjónaverkstæðinu og er að læra að prjóna á fullu og gengur satta að segja bara mjög vel. Ég er meira að segja búin að prjóna inniskó handa Daníel sem er að fara að þæfa á morgun og ég borga bara fyrir efnið sem fer í skóna. Í dag byrjaði ég síðan á nýju sjali sem er gert úr tvöföldu garni og svokölluðu perluprjóni og þetta gengur bara rosalega vel og leiðbeinandinn minn er mjög ánægð með mig þarna. All sem er síðan framleitt verður selt á jólamarkaði þann 4.des og það er nú ekki leiðinleg tilhugsun að vera að framleiða eitthvað sem einhver mun nota og hvað þá borga peninga fyrir það! Eins og heyra má þá er ég alveg hæðst ánægð með þetta nýja verkefni mitt og finnst meira að segja leiðinlegt til þess að hugsa að ég eigi bara rétt rúmar 2 vikur eftir á þessum stað en Nina sem er yfir prjónaverkstæðinu sagði að ég mætti kíkja til þeirra hvenær sem er ef mig vantaði aðstoð með prjónaverkefni eftir að ég væri hætt og ég held ég muni alveg nýta mér það.
Auk þess er nú ekki leiðinlegt að láta dekra gjörsamlega við sig og allir eru svo huggulegir og næs við mann því ég er nú eftir allt saman yngsta manneskjan á svæðinu og auk þess kasólétt. Eldri konurnar eru alltaf að passa að ég taki mér pásu og svo er einn Kínverji sem var með mér í grænmetisskurðinum sem er alltaf að passa uppá að ég sé búin að borða og í dag kom hann sérstaklega uppá prjónaversktæði með skornar gulrætur og ávexti handa mér. Kokkkurinn í mötuneytinu er búin að spyrja hvort ég hafi dálæti af einhverjum sérstökum mat og á fimmtudögum er alltaf kaka og þá er hann alltaf búinn að bæta einhverju auka á diskinn minn, annaðhvort aukaköku eða vínberjum. Rosalega huggulegt að láta hugsa svona vel um sig sérstaklega þegar fjölskylda manns og nánustu vinir eru dáldið langt í burtu.
Meðgangan gengur mjög vel. Á tímabilil fann ég dáldið til í grindinni og þá sérstaklega í liðböndunum hægra megin og átti bara í stökustu erfiðleikum með að labba smáspöl sem maður kemst ekki svo léttilega hjá hérna úti. Þetta er sem betur fer allt búið að batna og nú líður mér mjög vel og er full af orku eða þ.e.a.s. til klukkan ca.9 á kvöldin og þá allt í einu slokkarn næstum á mér. Enn sem komið er hef ég næstum alveg sloppið við bjúg og þakka ég það fyrst og fremst hjólatúrunum með Daníel í leikskólann daglega fram og til baka. Í síðustu mæðraskoðun sagði Jóhanna ljósmóðir mér að barnið væri í stærra lagi og mætti ég búast við því að Lille yrði í svipaðri fæðingarþyngd og stóri bróðir. Hún áætlaði að barnið væri ca.2200-2300 gr (32vikur) meðan að almenn stærð (í DK) er ca.1700 gr á þessum tíma. Ég get ekki annað en verið mjög sátt við það enda fannst mér Daníel vera fullkominn þegar hann leit dagsins ljós ;-)
Það sem er aðalega að plaga mig þessa dagana er brjóstsviði og þegar Daníel kemur uppí rúm til okkar þannig að ég fæ engann svefnfrið og fer að lokum á fætur helaum í grindinni og bakinu. Við erum hins vegar að vinna í þessu með Daníel og Einar er þá í því hlutverki að fara með hann til baka. Í nótt fór Einar t.d. með Daníel 4 sinnum til baka og ég vaknaði úthvíld og stálslegin í morgun. Annars er litla dýrið bara að hnoðast og hnoðast í mallanum enda ætti það að fara að skorða sig vonandi bráðlega. Það er þegar komið í höfuðstöðu og kenndi ljósan mér hvernig og hvar Einar getur hlustað eftir hjartslættinum hjá barninu sem er algjört æði. Ég vissi ekki einu sinni að þetta væri hægt en það tekst heldur ekki alltaf. Daníel er líka mjög spenntur og er alveg yfir sig hrifinn af þeim ungabörnum sem eru í kringum okkkur hérna og vill helst fá að halda á þeim.
Held að þetta sé bara orðinn ágætur 2.hluti og nú giska ég á að einn svona póstur í viðbót ætti að duga til að vera búin að fylla uppí allar eyður. Næst ætla ég að segja aðeins betur frá nýjum vinum og kunningjum hérna og íslenskum foreldrahóp sem ég og ein önnur höfum komið á fót hérna úti og svo kannski líka smá hvað er framundan hjá Einari hérna á næstunni.
Hilsen,