Ristað brauð?

Þegar ég hugsa um ristað brauð þá hugsa ég um smjör og ost og í mesta lagi sultu eða marmelaði. Svo rakst ég á þetta! Hérna eru útlitsaðar 300 leiðir til að útfæra ristað brauð. Ég setti hérna inn fyrstu 20, afganginn má sjá hérna Svo skrítið hvað fólki dettur í hug.

Topped with butter (or a butter substitute)
Topped with your favorite jam
Topped with peanut butter
Topped with butter and sprinkled with a 30/70 mixture of cinnamon and sugar
Broken into bite sized pieces, placed in a bowl and topped with milk and sugar (known as milk toast)
Topped with butter and honey (or just honey)
Topped with gravy (as in Chipped Beef On Toast)
Topped with Vegemite (A thick brown paste made mostly from yeast extract, most commonly used in Australia by spreading thinly on toast or sandwiches.) Breakfast lover J.G. wrote us to say, "Butter or a substitute must be used with Vegemite in nearly every case. It's too salty otherwise. My wife, who had no idea what the stuff was, thought it vile when she first tried it. After I gave her a slice of fresh bread well buttered and spread with a little Vegemite, she was hooked!"
Topped with Marmite - the U.K. equivalent of Vegemite. Richard of Waipukurau, New Zealand wrote in to say, "I prefer my toast spread with Marmite (New Zealand Marmite, not UK Marmite. The UK version is much sweeter). On top of that I like several slices of avocado. On top of the avocado I like several slices of tomato. Freshly ground black pepper tops it off. Variations include an addition of grilled bacon or ham." Thanks Richard. Your comments on Marmite were dyno-mite!
Sprinkled with salt (an unusual variation recently brought to public attention in England by "Marco" a contestant on their version of the "Big Brother" reality television program)
Topped with a combination of cream cheese and your favorite jam
Topped with pineapple-flavored cream cheese and banana slices
Topped with Nutella, a creamy, chocolaty hazelnut spread sold in most grocery stores
Topped with honey butter (either store-bought or homemade)
Topped with a combination of mashed banana and chopped almonds (see recipe)
Topped with butter and dipped into hot cocoa
Topped with butter and dipped into coffee
Topped with Marshmallow Fluff of similar marshmallow spread (also try in combination with melted chocolate or grated chocolate for "s'mores toast")
Topped with cinnamon raisin spread (see recipe)
Topped with butter and slices tomatoes

Jólabloggið

Þá er aðfangadagurinn liðinn með öllu sínu pakkaflóði og upp er runninn hinn ljúfi jóladagur. Enn eitt metið var slegið í ár í pakkafjölda undir jólatrénu og má það að mestu leyti rekja til Daníels.
Við fengum líka heilann helling af jólakortum og ég hafði nánast meira gaman af því að opna og lesa þau en að fylgjast með hverjum pakkanum á fætur öðrum rifnum upp. Mér fannst sérstaklega gaman hvað það voru mörg kort með myndum og einnig voru mörg handgerð. Maður fær alltaf nett samviskubit þegar maður fær kort frá einhverjum sem maður sendi ekki sjálfur. En ef maður hugsar þetta öfugt þá hugsa ég aldrei hvort þeir sem ég sendi, sendi mér líka. Markmiðið með jólakortum er nú einu sinni að láta í ljós væntumþykju og hlýhug ásamt óskum um gleðilega hátíð. Ég vil nú samt óska öllum gleðilegra jóla og farsæls komandi árs.

Jóladagur er í mínum huga alltaf dagur aflöppunar og leti. Daníel var svo góður að lúlla til kl 8 í morgun! Þetta er besta jólagjöfin sem hann hefur getað gefið okkur. Svo erum við bara búin að hanga í leti og leika okkur af nýja dótinu hans Daníels. Veðrir er líka yndislegt þannig að ætli við förum ekki út í göngutúr á eftir og kíkjum svo kannski á jólapúslið. Í kvöld er okkur svo boðið til tengdó á Háaleitisbrautina. Það verður örugglega mjög gaman og er ég nokkuð viss um að Daníel mun vera í aðalhlutverki og þá sérstaklega hjá Öldu frænku sinni.

Jæja þetta er nóg í bili. Ætli ég þufi ekki að fara að koma mér úr náttfötunum og hafa til einhvern hádegismat... Allavegana hafið það gott og njótið samverustundanna.

Veik heima

Það hlaut að koma að því að maður léti bugast af öllum þessum pestum og veikindum sem eru í gangi þessa dagana. Þannig er því komið fyrir mér að ég sit veik heima og er að reyna að gera það upp við mig hvort ég eigi kannski að skella mér bara í sturtu og fara í vinnuna. Mér finnst nefnilega rosalega erfitt að réttlæta veikindadaga heima ef maður er ekki með hita eða getur bara bókstaflega ekki hreyft sig. Ég er búin að vera með hrikalega hálsbólgu undanfarna daga sem er alveg verst á kvöldin því þá leiðir hún útí eyrun þannig að mann kvíðir fyrir því að kyngja! Þessu fylgi síðan mikill hósti og kvef og raddmissir.
Einar þurfti að hafa vit fyrir mér í morgun og sagði mér að vera heima því ég þarf að vera góð um helgina þar sem ég þarf að æfa mig fyrir vörnina sem er á mánudaginn. Ég er svona að spá í hvað ég eigi þá að gera af mér í dag og er komin með nokkrar hugmyndir en enn sem komið er þá get ég ekki hreyft mig undan teppinu af því mér er svo kalt. Sjáum hvað setur, kannski ég fari bara í að skrifa jólakort uppí rúmi og láti það gott heita.
Í gærkvöldi fór ég til Atla litla frænda (8) sem hefur þurft að dveljast síðustu vikuna á barnaspítalanum. Greyið litla lenti í slysi meðan hann var að leika sér í leikkastala og flaug framaf eftir hæð hans og fékk innvortis blæðingar. Litli kallinn minn. Ég fór að heimsækja hann um daginn og þá fékk ég alveg sting um leið og ég kom inn því þarna lá hann eins og skata í rúminu og mátti ekki einu sinni reisa sig upp! Það var nú allt annað að sjá hann í gær þegar ég kom til að sitja aðeins hjá honum meðan að foreldrarnir fóru á jólatónleika hjá eldri stráknum. Í gær mátti hann nefnilega fara framúr í hjólastól. Atli heimtaði því að við færum í leiðangur um ganga spítalans þar sem hann þurfti nú að sýna mér hvern krók og kima. Ég get nú ekki sagt að það sé góð tilfinning að vera þarna og ég sá nokkur veik börn og þreytta og áhyggjusama foreldra. Ekki öfundsverðar aðstæður. Maður finnur að það er kvíði og vorkunn í loftinu þó svo að reynt sé að hressa uppá spítalann með besta móti og allt gert til að létta sjúklingum og aðstandendum lífið. Ég vona að ég þurfi aldrei að fara þangað aftur inn.
Það er hins vegar von á Atla heim núna um helgina en hann má ekki hreyfa sig neitt af viti næstu vikur og ekkert hlaupa eða spila fótbolta (sem er hans ástríða) næstu 2 mánuði!
Jæja ég ætla að hella mér uppá heitt te og reyna svo að leggja mig.
*Húsráð dagsins: Parkódín er mjög gott við hósta og stór skammtur af ibufeni slær hressielga á hálsbólgu tímabundið.
kve... atsjúúúúúúú!!!

ammmælisblogg...

Jæja þá er kellingin bara orðin 26 ára en ég er að sjálfsögðu bara 18 svona í alvörunni!
Frá upphafi sambands okkar Einars höfum við komið okkur upp ákveðinni hefði í sambandi við afmæli. Það byrjaði á því þegar Einar átti fyrst afmæli að ég var svo spennt yfir að gefa honum gjöfina að ég gaf honum hana seint kvöldið áður. Þannig skapaðist þessi hefði hjá okkur og núna í tæp 7 ár höfum við alltaf gefið hvort öðru gjöfina uppí rúmi eða rétt fyrir svefninn :) Þannig erum við alltaf fyrst til að gefa hvort öðru gjöf. Ég fékk semsagt frá Einari í gær fallega silfur eyrnalokka en ég var reyndar búin að fá aðra afmælisgjöf áður frá honum sem var svona meira samkomulag milli okkar. Í vinnunni í dag var síðan haldið afmæliskaffi nema hvað að þá birtist allt í einu sendill með risastóran og gullfallegann blómvönd handa mér! Ég missti næstum því andlitið, þetta var svo flottur blómvöndur með rósum og liljum og glimmeri yfir öllu saman. Þarna voru semsagt elsku vinkonur mínar, Ebba og Lára, að verki. Takk fyrir mig aftur stelpur og takk allir sem hafa sent mér kveðjur og hringt í tilefni dagsins!
Annars er lítið að frétta af mér nema að ég sit hérna uppí sófa og er að drepast úr hálsbólgu sem því miður er farin að leiða uppí eyrun. Ég vona bara að ég verði orðin hress fyrir vörnina sem er á mánudaginn. Annars er ég hrædd um að ég geti lítið kynnt þetta verkefni nema þá kannski helst á táknmáli.
Svona smá pæling hérna í endann. Ég var að heyra það í morgun að Mariah Carey sé að fara að feta í fótspor margra annara stjarna og gefa út sitt eigið ilmvatn, sinn persónulega ilm. Fregnir herma að ekki sé búið að gefa út ákveðna dagsetninu en hún er víst að vinna í þessu öllu saman núna stelpan. Yeah right... einhverra hluta vegna get ég ekki ímyndað mér Marihu (whatever) sitjandi heima hjá sér að blanda saman mismunandi ilmolíum og pæla eitthvað í þessu, fleiri? Þetta var nú bara smá útúrdúr sem fékk mig til að hlægja með sjálfri mér í morgun. og datt í hug að deila því Jæja ég hef ekki kraft í að skrif meira. Ætla að fara að kúra með teppi og heitt te.

Jólabakstur

Dagurinn í dag hefur farið í að leika við Daníel og baka smákökur þess á milli. Daníel er búinn að vera þvílíkt duglegur og stilltur að maður á bara ekki til orð, mætti halda að hann vissi að jólasveinninn væri á næsta leiti...

Allavegana langaði að láta eina ekta piparkökuuppskrift fylgja með. Þetta er ekki þessar týpísku heldur eru þetta sænskar piparkökur og maður sker ekkert úr þeim.

Sænskar piparkökur
½ kg hveiti
½ kg púðursykur
225 g smjörlíki
2 egg
30 g lyftiduft
1 tsk natron
1-2 tsk engifer
1 tsk kanill
11/2 tsk negull

Hrært, rúllað upp í stöngla, kælt, skorið í smáar kökur – sett á plötu og bakað við fremur hægan hita . ( hjá mér 150°C blástur í um 10-12 mín). Það má gjarnan minnka aðeins lyftiduftið, ég slumpa bara ;-) og svo passa sig að vera ekki of örlát á kryddið, ekki gott að hafa þær of sterkar.

Svo er hérna ein til sem er alveg ómissandi.

Kókostoppar
225 gr. strásykur
3 egg.stífþeytt
300 gr kókosmjöl
100 gr súkkulaði brytjað

Baka við 175 gráður í 10 - 15 mínútur. Bræða súkkulaði og setja með teskeið ofan á toppinn á hverri köku.

Jæja það er ekki eftir neinu að bíða, næsti skammtur er að verða tilbúinn í ofninum. Pabbi gamli kemur síðan til okkar í heimsókn í kvöld og þá er sko gaman hjá Daníel. Hann bókstaflega henndir sér utan um hálsin á öllum sem við hittum, jafnvel þó hann hafi aldrei séð viðkomandi áður! Ég er að spá í að hafa grillaðan fisk í kvöldmatinn með sítrónu og engifer, nammi namm.
Góðar stundir!

Kósý kvöld

Þá er ég loksins búin að hátta og leggja Daníel, taka til og ganga frá, setja í vél, vaska upp og sit núna uppí stóra sófanum með kertljós og örlítið rósavín (verðlaun). Einar er veikur og er að leggja sig þannig að það er ekkert sjónvarp í kvöld takk fyrir, bara kósý kvöld uppí sófa með góða bók og rómó tónlist.
Ég er greinileg ekki ennþá búin að venjast því að þurfa ekki að vera í verkefninu allar lausar stundir og satt að segja finnst mér ég bara hafa allt of mikið af lausum tíma. Ætli maður verði ekki fljótur að venjast þessu :) ahhh... var að muna núna að ég gleymdi að fara út með ruslið... humm.. segist bara hafa gleymt því. Bíddu, við hvern á ég að segja það? Sjálfa mig? Það er alveg ótrúlegt hvað ég lýg mikið að sjálfri mér og ég virðirst alltaf komast upp með það!! Veit ekki hvað ég hef oft svindlað í nammibindindum og sleppt því að gera hitt og þetta eins og maður sé alltaf að gera þetta fyrir einhvern annan. Kemur auðvitað niður á manni sjálfum.
Var í klippingu í dag og nú er ég aftur orðin mjög dökkhærð með smá breytingu þar sem ég er komin með þykkann og þungann topp. Fínt að breyta til eftir árstíðum. Ég hef svo sem aldrei verið hrædd við að breyta til í hárgreiðslumálunum. Sannast kannski best á því að ég var með fjólblátt hár í góðann tíma og svo auðvitað leyfði ég Láru að klippa mig eftir henntugleika (það krefst umburðarlyndi!). Man einu sinni eftir því að hún var eitthvað að klippa mig og ég endaði á að vera með því sem næst skallablett en ég meina þetta óx. Svo veit ég til þess að það koma annað eins slys fyrir hjá Láru þegar hún var að klippa einn ónefndann og eitthvað skrikaði höndin með rakvélinni... til að gera langa sögu stutta þá var bletturinn svertur með skósvertu! Ætli það sé ekki best að fara út með þetta rusl og halda svo áfram kósýheitunum...mmmmm..

Frelsið er yndislegt....

Þetta er bara eitt af þeim fáu lögum (um frelsi) sem ég hef verið að raula eftir að ég skilaði ritgerðinni minni inn í gær! Ég er semsagt búin, finíto, fin og THE END með þetta allt!!! I´m freeeeeeeeeeee to do what ever I... (Oasis skiluru) Var samt ekki í alveg eins góðu skapi í gær og í dag þar sem prentunin var dáldið bögg og ég er ekki alveg nógu sátt við hvernig viðaukarnir komu út en þeir voru prentaðir út úr Excell.... já já alltaf auðvelt að vera vitur eftir á en nú er þetta búið og ekkert meira hægt að gera í þessu. Ég var semsagt bara heima eftir vinnu í gær góðum fíling með Daníel og eldaði góðann mat. Einar mætti síðan heim með rósir handa duglega námsmanninum :-) Þegar búið var að leggja Daníel skelltum við okkur uppí sófa að kúra og horfa á tellann. Svo var bara farið snemma í háttinn og ég stillti klukkuna kl.6 af því að ég ætlaði að mæta súpersnemma í vinnuna en eitthvað stillti ég klukkuna vitlaust og Daníel hefur greinilega fundið að mamma sín þurfti að lúlla aðeins lengur þannig að við vöknuðum ekki fyrr en rétt fyrir 7!
Ég er allavegana útsofin og bara alveg ný manneskja í dag. EN! Þetta verður ekki gert aftur! Það er alveg glatað að vera meira að heiman en heima og að barnið manns sé með fráhvarfseinkenni vegna skorts á knúsum! En núna eru jólin framundan og ég ætla að fara að skella mér í smákökubakstur og jólagjafainnkaup þar sem vörnin er 18. desember. Minnir mig á það að það er enn ein eldraun sem maðru á eftir að ganga í gegnum. Fékk sent um daginn upplýsingar um prófdómarann minn og.....SHITT! Ég, eins og nútímamanneskju sæmir, googlaði auðvitað gæjann af því ég hafði aldrei heyrt um hann og.... ja þið getið bara lesið sjálf um hann hérna og dæmt um þetta. Ég nenni ekki að hugsa meira um þetta.
En allavegana þá er ég alveg að komast í jólagírinn og um næstu helgi verður kransinn tekinn fram og á mánudaginn ætla ég að koma með eitthvað skraut til að skreyta hornskrifborðið mitt. Möppur og pennastatíf munu fá að fjúka fyrir einhverju fallegu jólaglingri.... ohhhh hlakka svo til!

Snjókorn falla.....

.. á allt og alla! Vei eeeelska snjó!
Ég nenni ómögulega að rifja upp síðustu tvær vikur þannig að ég hef ákveðið að koma með suttu útgáfuna hérna:

Fréttir

• Alveg orðin útkeyrð eftir alla vinnuna
• Búin að skila rigerðinni til efnislegs yfirlestrar
• Á eftir að ganga frá og fínpússa hana
• Skil eftir 9 daga
• Loksins búin að kaupa sófann sem mig langaði í
• Í leiðinni kom nýtt ljós og sjónvarp inní stofu
• Ekki búin að versla neinar jólagjafir

Ég er semsagt búin að eyða helginni í makindum með strákunum úppí stóra-súper-djúsí sófanum okkar. Ég verð nú að segja að þetta er bara besta frjáfesting sem ég hef gert fyrir utan íbúðina auðvitað sem rúmar þennan sófa :) Mér finnst þetta líka svo gaman af því að mér finnst eins og ég eigi þetta svo skilið eftir allt puðið og fátæktina meðan við vorum í skólanum. Svo ég tali nú ekki um gömlu góðu Guðrúnargötuna og allt það vesen sem fylgdi henni eins og einfalt gler og rafmagnstafla dauðans.

Daníel er búin að sakna mín ansi mikið og er komin með mikil fráhvarfseinkenn.i Það lýsir sér í því að hann vill vera mikið á höndum hjá mér og svona fyrst þegar ég er komin heim þá má ég helst ekki hverfa úr augnsýn og ALLS EKKI nálgast útidyrahurðina eða fatahengið!

Það sem er framundan hjá mér núna er að klára þessa blessuðu ritgerð sem er komin uppí tæp 11 þúsund orð og skila henni inn. Taka mér smá frí eftir það og reyna að redda nokkrum jólagjöfum og svo er það bara undirbúningur fyrir vörnina sem fer fram einhverntíma milli 16. og 20 desember.

Jæja best að fara kannski að kíkja út með litlu rófuna mína. Hann er alveg steinhissa á öllu þessu hvíta dóti sem er úti og getur varla slitið sig frá glugganum. Alveg frábært að fylgjast með þessu. Lítur út fyrir að Einar verði að vera heima að vinna í dag þar við komum ekki fjallabílnum einu sinni útaf bílastæðinu. Svona er það að búa í sveitinni kakkar mínir :)

Ég er á lífi....

.... eða rétt svo. 15 dagar í skil....

Brúðkaupsmyndirnar

Loksins, loksins er Einar búinn að skanna inn brúðkaupsmyndirnar og í leiðinni næstum búinn að bræða úr skannanum hjá tengdó. Þær eru semsagt hérna. Kannski ekki bestu gæðin en það er nú heldur ekki beint pointið.
Svo vorum við líka að setja inn fullt af nýjum myndum inná síðuna hans Daníels sem er hérna. Sko okkur, ekki dugleg?

Jahá!

Þetta er semsagt nýjasta orðið mitt og þetta er orðið ansi áberandi. Jahá! Ég fór fyrst að taka eftir þessu hjá mér fyrir svona viku síðan og það hefur ágerst. Ég segi þetta oft þegar einhver hefur sagt mér eitthvað eða bara svona útí loftið í staðinn fyrir jæja eða eitthvað svol. Fór að spá í afhverju ég er að segja þetta og hvaðan það er komið... og ég er búin að fatta það. Ég held að þetta sé bara komið af því að ég er of þreytt til að hlusta á hvað er verið að segja við mig og athyglin er ekki þar sem hún á að vera og ég veit ekki hverju maður á að svara til að koma ekki illa út. Eða þá að ég nenni bara ekki að halda samtalinu áfram þar sem áhugaleysi mitt á málefnum annara er gjörsamlega komið á nýtt plan en þetta líka svínvirkar!
Það nýjasta í verkefninu er það að það er kominn nýr punktur í allt heila klabbið og nú eru bjartari tímar fraundan, vonandi. Það er ekki verra að það er komin aukavika á skilafrestinn vegna mikilla anna hjá þeim sem eru í fullu námi. En við ætlum að halda okkur við fyrr plan. Veit eiginlega ekki hvort mér finnst betra að fá þessa auka viku til að létta á manni (fá frí í kvöd) og þá um leið lengja biðina eftir lokadeginum eða bara hafa allt á 150 og standa á haus síðasta daginn!

Það eru merkilegri hlutir að gerast í heiminum en ég og mitt lokaverkefnisvandamál því að hún Tulla gamla bekkjasystir og Jónas voru að eignst lítinn strák á
fimmtudaginn síðasta. Það er þegar komin heimasíða fyrir litla gaurinn sem hlotið hefur nafnið Aðalsteinn Ingi Jónasson. Jii, hvað það var gaman að skoða síðuna hans Aðalsteins og ekki laust við að maður hafi fengið svona nett flash-back. Man alveg eftir minni fæðingu og þegar ég fékk litla engilinn minn uppá bringu. Man hvað maður var alveg uppgefinn eftir að hafa verið með hríðir í 16 tíma en hvað öll sú þreyta hvarf sem dögg fyrir sólu þegar Daníel var fæddur. Það er ekki laust við að það klingi nú aðeins í manni við að fylgajst með þessu öllu gerast hjá vikonum sínum núna, finnst svo langt síðan að Daníel fæddist (16 mán). En svo kemur ein andvökunóttin enn og þá er maður fljótur að ranka við sér aftur og slá öllum frekari barneignum á frest.
Það er alveg ótrúlegt hvað það eru margir komnir með börn núna eða eiga von á börnum, bara eins og faraldur en þetta er svona aðaltíminn sem barneignir byrja 23-27 ára.

Annars var ég að koma heim af stjórnarfundi hjá LÍfeyrissjóði Tannlækna kl.8 og er dauðþreytt eftir daginn. Hver verður ekki þreyttur eftir að þurfa að sitja undir tveggja og hálfs tíma yfirferð og umræðum um verðbréfamarkaði, gengi og fjárfestingastefnur. Ég var oft komin þarna útí dagdrauma meðan að sjóðstjórinn hélt áfram að babbla um nýmarkaði og spennandi tækifæri í erlendum skuldabréfasjóðum. Svo gat ég ekki einu sinni huggað sjálfa mig fyrir að þurfa að sitja svona "áhugaverða" fundi með því að fá mér nammi. Maður fær sér ekki beint súkkulaðimola með góðri samvisku fyrir framan 5 tannlækna! hehe
Jæja ætla að fara að gera eitthvað skemmtilegt með Einari og nýta þetta eina fríkvöld mitt....Jahá...

hatahatahataþettalokaverkefni!!!!!!

Guð hvað ég er ekki að nenna þessu lokaverkefni. Ég er alveg að fara að gubba mig langar svo innilega ekki til að halda áfram með það enda er ég hundóánægð með það! Verkefnið sem við tókum að okkur leit vel út í fyrst en núna er búið að koma í ljós að þótt að verkefnið útaf fyrir sig sé verðugt að vinna það þá eru bara ýmsar ástæður sem gera manni erfitt fyrir. T.d. hafa tengiliðirnir okkar lítinn sem engann tíma til að sinna okkur eða veita okkur þær upplýingar sem við þurfum og fyrir utan það þá eru upplýsingarnar mjög breytilegar frá degi til dags. Leiðbeinandinn okkar veit ekkert um vörustjórnun enda er hann hagfræðingur. Hann er örugglega mjög klár en hann samþykkti nálgun á verkefninu sem við erum búin að komast að NÚNA að myndi aldrei ganga á þjónustu. GOD ÉG ER ALVEG BRJÁLUÐ! Fyrir utan það þá hefur hann ekkert haft samband við okkur og einu sinni sendum við á hann einhverja klausu til að líta á og við heyrðum ekkert frá honum. Meðan að okkar er svona ganslaus þá er ég að heyra um aðra sem eru að veita þvílílkt aðhald og fara yfir og gagnrýna það sem betur mætti fara! Satt að segja þá veit ég ekkert hvering þetta um fara þar sem það eru ekki nema innan við þrjár vikur í skil til leiðbeinanda. Ég er löngu hætt að stefna á góða einkunn, markmiðið var bara að ná en nú er ég meira að segja farin að efast um að það náist. Það sem fer mest í taugarnar á mér er að ég tel mig engann aula í námi og ég ætti að geta gert gott lokaverkefni en allar þessar slæmu og leiðinlegu aðstæður eru að gera það gjörsamlega ómögulegt. Æ, ég veit ekkert hverju ég ætlaði að koma til skila með þessu... Þurfti bara að pústa, ætli það sé ekki best að fara að reyna að skrifa eitthvað meira í þessa blessuðu ritgerð.

Strætóferðir og fleira

Mér er bara farið að finnast voðalega notalegt að taka strætó. Maður hefur smá tóm til að hugsa og svo er ég farin að taka eftir ýmsum hlutum í umhverfinu sem ég bara hef aldrei tekið eftir áður. Ég hef t.d. tekið eftir því að það hefur risið stórt hús uppá Höfða rétt hjá AGA. Ótrúlegt hvað þessi hús eru fljót að rísa. Maður spáir líka í því hvað það er búið að byggja mikið undanfarin ár og hver býr eiginlega í öllum þessum húsum? Útlendingar? Svo hef ég tekið eftir því að það er einhver sem lætur alltaf blóm á staðinn þar sem var keyrt yfir konuna á Miklubrautinni. Mér finnst voðalega sorglegt að hugsa um hvernig fólkinu hlýtur að líða sem setur þessi blóm þarna regluleg. Það hlýtur að sakna ástvinar síns sárlega. Hvað fleira.... Tjörnin er búin að vera frosin undanfarna daga og endurnar hafa þurft að vanda aðflugið til að lenda á litla þiðnaða blettinum.
Ég hugsa líka oft um fólkið sem er í vagninum og fæ ósjaldan smá nostalgíu. Sá t.d. stelpu um daginn vera að lesa One flew over the cuckoo´s nest. Man eftir því þegar maður var að lesa þessar bækur og um leið uppgötva bókmenntir. Ég man mér fannst ég voðalega vel lesin þegar ég var svona búin að lesa það merkilegast í þessum bókaflokki. Svo er alltaf a.m.k. einn gaur sem er með tónlist í heyrnatólunum á hæsta þannig að næsta fólk í kring fær að njóta tónlistarinnar með honum. En í staðinn fyrir að pirra mig yfir þessa þá er ég frekar farin að hafa áhyggjur af heyrninni hjá þessum greyjum, svona er maður orðinn gamall.
Annars er ég alltaf að komast meira og meira á þá skoðun að það ætti að hætta þessari endalaus byggingu á nýjum hverfum og þétta byggðina. Suðvesturhornið er farið að minna mann á risastóra pönnuköku! Það er alveg ótrúlegt fé sem fer í að halda þessu gangandi. Það þarf t.d. að leggja rafmagns og vatnslagnir í þetta allt svo ekki sé minnst á vegakerfið með tilheyrandi ljósabúnaði og viðhaldi og almenningssamgöngur. Ég sé alveg möguleikana á því að byggja stærri byggingar en við gerum nú þegar og svo eru margir blettir ónýttir. Ég lagði t.d. í Grettisgötu um daginn og þar var alveg heil röð af gömlum og ljótum timburhúsum sem hefði sennilega nægt að blása á og þau hefðu jafnast við jörðu. Svona lagað finnst mér að megi bara jafna við jörðu og byggja þarna kannski 3gja hæða hús eins og hefur verið gert annarstaðar á Grettisgötunni. Svo mætti sko alveg fara að taka til hendinni þarna í Vogahverfinu við sjóinn. Vera bara með fjöldaniðurrif þar! Jæja nú er ég komin svo langt í þessum pælingum að ég er virkilega farin að spá í að sækja um hjá Borgarskipulagsnefnd Reykjavíkurborgar.

Gaggalagúúúúú!!!!!!!!!!!

Já það er rétt, ég er vöknuð, búin að fara í sturtu og klæða mig og klukkan er ekki nema 9 og Daníel er í pössun! Var búin að plana að ég ætlaði að sofa þvílíkt út en svo vaknaði maður bara uppúr 8 og fór að pæla í því hvað Daníel væri að gera.
Ástæðan fyrir því að hann er í pössun er sú að við vorum á árshátíð Landsbankans í gærkvöldi. Hún var haldin í nýju Laugardagshöllinni og vá hvað þetta var stórt og mikið af fólki! Rúmlega 2.000 manns og þar sem við sátum frekar aftarlega þá var það að fara á klóið bara langferð. En þetta var hrikalega flott og skemmtilegt. Skari skrípó og Eva María voru gestgjafar og svo var Vesturport með atriði og meira segja gerð stuttmynd í tilefni dagsins. Ég var ekki alveg að fíla þetta Vesturportdæmi þar sem fólk var að hanga niður úr köðlum og eitthvða svoleiðis. Var bara ekki að ná þessu en stuttmyndin var geðveikt fyndin. Þarna var í aðalhlutverkum svona lykilfólk í bankanum og auðvitað Bjöggi sem lék the godfather hehehe! Maður hefði eiginlega þurft að sjá þetta :)
Svo var maturinn alveg ótrúlega góður. Skil bara ekki hvernig það er hægt að framreiða mat fyrir 2.000 manns í einu og svo var hann geðveikur í þokkabót. Þjónarnir voru með eitthvað kerfið þarna sem var þannig að ef það vantaði disk einhverstaðar þá stóð þjóninn með upprétta hendi og með hvítann borðklút í hendinni. Það var mikið freistandi að rugla þessu kerfi hjá þeim og standa upp mep klútinn ;) En þessi framleiðsla jafnaðist ekkert á við það sem við sáum í Póllandi þegar við vorum á árshátíð TM software. Þar voru þjónarnir undir heraga og algjört show þegar þeir báru fram matinn.
Í stuttu máli sagt þá var þetta frábært kvöld fyrir utan blessaðar sólarsokkabuxurnar mínar sem auðvitað rifnuðu eins og ég vissi að myndi gerast. Algjört drasl og ég veit um 2 aðrar sem þetta kom fyrir. Ég sem keypti meir að segja XL til að reyna að koma í veg fyrir þetta en allt kom fyrir ekki.
Jæja þarf að fara að drífa mig að ná í Daníel heim til tengdó, maður er nú farin að sakna hans!

Fann mynd af sófanum!

Sammála um að vera ósammála?

Nú er komið að því að við ætlum að fara að skipta út litla IKEA sófanum okkar fyrir stórann, djúpann, flottann alvöru sjónvarpssófa. Ég verð að viðurkenna að það hefur alltaf verið draumur hjá mér að eiga góðann sófa þar sem maður getur komið sér almennilega fyrir. Við Einar erum búin að vera að skoða dáldið enda enginn skortu á húsgagnaverslunum hérna. Hefur einhver spáði í hversu margar verslanir með sófa eru á Höfuðborgarsvæðinu? Eigum við að telja?

1.IKEA
2.Húsgagnahöllin
3.Habitat
4.Natuzzi
5.Settið
6.Verona
7.Línan
8.Heima
9.Kósý
10.Öndvegi
11.Hagkaup
12.InnX
13.Ego Dekor
14.Sætir sófar
15.Rúmfatalagerinn
16.Líf og list
17.Listadún
18.Míra
19.Egg
20.Seating Concept
21.Exó
22.Tekk company
23.TM húsgögn
24.Sófi.is

Örugglega einhverjar fleiri sem ég man ekki eftir. Vá, 24 verslanir sem selja sófa í einu eða öðru formi! Ef þetta segir ekki sitt um einkaneysluæði íslendinga þá veit ég ekki hvað. Það mætti kannski hafa sér vísitölu byggða á þessu sem myndi þá fara eftir fjölda, staðsetningu og vöruúrvali hjá hverri verslun. Það mætti kannski fara eftir bíóvísitölunni hans Einars, ætli maður láti hann bara um frekari útfærslu á þessu.
Allavegan þrátt fyrir mikinn fjölda verslana þá getum við ekki fundið sófa sem okkur líst báðum vel á. Reyndar þá erum við búin að finna “The Sofa” en Einar er eitthvað að þrjóskast við þannig að opinber staða okkar er ennþá sú að við erum ekki búin að finna sófa. Annað vandamál er að við getum heldur ekki komið okkur saman um stofuljós. Einari líst ekkert á það sem ég sýni honum en hann getur hins vegar ekki sagt eða lýst því sem hann vill fá. Erfitt.
Ég er alveg búin að sjá það fyrir mér að þegar stóri (3m*1,8m) sófinn, sem ég veit að Einar á eftir að samþykkja, verður kominn inn þá verður þörf á að fá eitthvað stórt og áberandi ljós til að vega á móti flykkinu. Ljósið yrði þá einskonar húsgagn útaf fyrir sig. Það sem ég hafði í huga fyrir stofuljós er IQ – ljós eða eitthvað í þeim stíl en þetta virðist vera einum of fyrir Einar sem er meira fyrir látlausari hluti. Kannski hefur hann bara áhyggjur af því að geta ekki komið ljósinu saman.
Einar hefur reyndar nú þegar viðurkennt að ég hafi ágætis auga fyrir innréttingum sem sannaðist þegar við vorum að setja vinnuherbergið upp. Þannig að ég held að þetta sé bara spurning um þolinmæði og þá mun Einar gefa undann... ég meina sjá að þetta mun passa og verða mjög flott.

Bannað að hlægja!

Nú er komið svo langt síðan ég hef sagt frá Daníel að það er nú heldur betur tími til kominn.
Mér finnst foreldrahlutverkið vera það erfiðasta sem ég hef komist í og þá er ég ekki að meina líkamlega. Ég er að meina uppeldi. Ég veit að ég hef oft litið á illa uppalinn börn og hugsað guð afhverju gera foreldranir ekki þetta eða hitt? Little did I know!!! Börnin eru fljót að læra og ég hef oft oft oft lent í því að vanmeta litla gaurinn minn. Maður heldur alltaf að þau séu ekki að fatta eitthvað, heldur að þau séu ennþá svo miklir óvitar. En þau eru fljót að læra og fljót að læra að nýta sér aðstæður, ójá! Sem dæmi er Daníel búinn að fatta hvar Cheeriosið er geymt og hleypur oft í það. Við gerðum mistök að hlægja að þessu fyrst og fannst það voða sniðugt hvað hann var orðinn klár. Í dag er Cheeriosið komið á nýjann stað, uppí efstu hillu!
Maður má ekki springa úr hlátri þegar þau gera eitthvað sem getur orðið hættulegt eins og að hoppa uppí hjónarúminu. Þá finnst þeim þetta voða sniðugt og halda áfram til að fá athygli og oftar en ekki endar það illa annað hvort að við þurfum að skerast í leikinn (þá um leið erum við ljót og leiðnleg!)og láta hann hætta eða þá að hann meiðir sig.
Ég var líka með voða háleitar hugmyndir um að ég myndi sko ekki láta Daníel komast upp með að borða ekki það sem er á boðstólnum hverju sinni og ég myndi sko aldrei fara að elda eitthvað sér ofaní hann. Guess again! Ég segi nú ekki að ég gangi svo langt að elda sér ofan í hann en ég gef mig oft þegar hann vill ekki borða. Maður hefur svo miklar áhyggjur af því að hann fái engann mat ofan í sig að maður að lokum leyfir honum að fá skyr bara í staðinn fyrir brauðið. Ég veit alveg að hann sveltur ekki en það er hægara sagt en gert að segja: jæja, þá færðu bara ekkert að borða víst þú vilt ekki þetta! Hann er líka búinn að læra það að ef hann neitar að borða brauðið þá fær hann eitthvað annað... að lokum. Óþolandi hvað þessi börn læra!
Það er ekki hægt að segja annað en að ég er algörlega búin að endurskoða afstöðu mína til uppeldis og ég held að höfundar uppeldisbóka muni græða vel á mér. Reyndar held ég að ég og mínir líka séum bara akkúrat markhópurinn fyrir þessa höfunda.

Hitt og þetta + smá dagbókarbrot

Var í allann dag uppí MBL-húsinu í lokaverkefninu. Er orðin dáldið stressið þar sem það er 1 mánuður og 1 vika í lokaskil og við vorum að enda við að breyta algjörlega uppbyggingu verkefnisins. Við erum endandlega búin að komast að því nálgunin sem við ætluðum að nota virkar ekki á þjónustu, aðeins áþreifanlega vöru. Er alveg komin með nóg af þessu verkefni en ég er samt að fara aftur á morgun allann daginn. Great!

Allavegana. Skráði mig um daginn á www.stopp.is. Ég er nú ekki beinn neinn ökuníðingur en það kemur fyrir að maður gleymir sér einfaldlega og áður en maður veit af þá er maður komin langt yfir hámarkshraðann. Allavegana nú held ég mig bara við það sem stendur á skiltunum en ég er samt búin að setja mér smá reglu að maður má fara uppí næsta tug fyrir ofan ef það er lítil umferð og allt er eins og best verður á kosið. Verð að viðurkenna að ég hef nú bara dáldið gaman af þessu þar sem það verða margir mjög pirraðir á þessu aksturslagi mínu. Þetta á sérstaklega við þegar ég er að fara heim upp Ártúnsbrekkuna og yfir Gullinbrúnna. Leyfilegur hámarkshraði er 60 á brúnni þannig að ég er reyni að halda mig á undir 70. Þetta virðist fara alveg óhugnalega mikið í taugarnar á fólki sem auðvitað kyndir bara meira upp í mér og ég hægi frekar á mér frekar en að gefa undan og keyra hraðar. Maður samt spáir í þessum bullum í umferðinni. Þeir keyra alveg ofan í mann þannig að maður bara bíður eftir að þeir banki á gluggann og svo eru sumir svo kaldir að blikka mann með ljósunum. Úúúúú...ég er svo hrædd! Hvað ætlar gaurinn að gera? Hrekja mig útaf Gullinnbrúnni ef ég keyri ekki hraðar??? Kræst, svo þegar þeir loksins komast fammúr manni þá gefa þeir manni svona dauða lúkkið eins og ég sé einhver hálvita fyrir að vera á LÖGLEGUM HRAÐA!
Svona aðeins tengt þessu þá heyrði ég í pólsku fréttunum (sem ég hlusta á á netinu) að tvítugur strákur var að keyra yfir 100 þar sem leyfilegur hraði var 50, var að taka framúr og missti stjórn á bílnum þannig að hann keyrði beint á strætóstoppistöð þar sem fullt af fólki var að bíða. Til að gera langa sögu stutta þá létust 5 manns og 3 eru alvarlega slasaðir og þessi strákur á yfir höfði sér 12 ára fangelsi fyrir manndráp (x5)af gáleysi. Humm... fær mann til að hugsa?

Árshátíðin hjá LÍ er eftir 2 vikur og við Einar ætlum að fara. Ég er nú samt ekkert að deyja úr spennu þar sem að... jæja við skulum bara að segja að hljóðmsveitin sem á að spila er ekki alveg fyrir minn smekk (Brimkló). En ég meina það er fínasti kvöldmatur og skemmtiatriði og kostar ekkert þannig að það er svo sem engin ástæða til að sleppa því að fara, maður getur bara farið heim þegar ballið byrjar. Ég er meira að segja búin að verða mér úti um pössun. Besta besta Lára mín ætlar að vera svo góð að láta fara vel um sig hérna heima og hafa það gott meðan að við verðum að heiman. *Takk sæta mín*

Svona í lokin þá verð ég víst að skrifa inn smá dagbókarfærslu sem ég er búin að lofa svo lengi. Geri þetta nú aðalega fyrir Tullu sem þarf að hafa hægt um sig þar til Stubburinn fæðist. En ég tek þetta bara í brotum og ef það er eitthvað sem er of embarrisíng þá tek ég það út ;)annars er þetta orðrétt....nema kannski smá komment fá mér innan sviga :D

21.04.96

Kæra dagbók

Núna eru aðeins 3 dagar í samræmduprófin og ég er að reyna að læra. Eftir síðasta prófið sem verður í dönsku ætla allir krakkarnir að fara að djamma og djúsa (úúú villt) Fyrst förum ég og Lára á útvarpslóðina að öskra (never happend)og svo förum við til Lýðs að skála. Mamma ætlar meir að segja að kaupa eina kampavínsflösku handa okkur. Síðan um kvöldið förum við á ball í skólanum. Það ætla allir að mæta blindfullir. Síðan eftir ballið ef það verður ekki öllum hent út (úúú) þá förum við niður í bæ og skemmtum okkur fram á rauða nótt (þetta hefur verið aldeilis skipulagt). Ég ætla að ná mér í einhvern gæja (OMG!). Skil það ekki en alltaf þegar ég er full þá gengur svo vel að ná sér í strák (humm...wonder why).

Jæja þetta er komið gott í fyrstu adrennu þar sem að framhaldið er of vandræðalegt þar sem ég er að lýsa mínum fyrri strákamálum. Vona að einhver hafi haft gaman að þessu, mér finnst þetta allavegana stórskemmtilegt!

luv,Karen

p.s.þoli ekki þessa krapp sjónvarpsdagskrá á laugardagskvöldum :(

Ótrúlega óáhugavert líf þessa dagana...

Vá hvað þetta er hóflega orðað miðað við að ég hef nákvæmlega ekkert að segja. Veit ekki einu sinni hvort ég muni getað klárað þessa færslu þar sem að Einar er að spila á gítarinn og sjónvarpið er líka í gangi og ég finn ekki fjarsýringuna. Verð að muna kaupa ól á fjarstýringuna eða raddstýringu á sjónvarpið eða kannski bara líma fjarstýringuna við borðið næst þegar ég finn hana...
Allavegana þá gengur verkefnið svona lala en leiðbeinandinn okkar er ekkert að leiðbeina okkur. Ég efast meira að segja um að hann geri sér almennilega grein fyrir um hvað verkefnið er. Fyrir utan það þá er maðurinn HAGFRÆÐINGUR og hefur lítið vit og örugglega enn minni áhuga á vörustjórnun. Við verðum bara að halda okkar striki og vona að við séum á réttri leið þar til við fáum eitthvað svar frá manninum sem er yfir lokaverkefnunum.
Daníel greyið er dáldið lítill í sér þar sem hann er að taka jaxl og þess vegna mjög órólegur. Á fimmtudagsnóttina þurfti ég í fyrsta skipti síðan hann fæddist að ganga um gólf með hann heillengi þar til hann sofnaði. Greyið litla.
Annars gengur "mittisminnkunin" ekkert sérstaklega vel fyrir utan mataræðið. Þannig er að einhvernveginn tókst mér að skadda mig eitthvað í liðþófanum í hægra hné og er ég búin að vera hölt og finna til síðustu 6-7 vikur þó þetta fari nú skánandi. Ég er að fara í segulómun á mánudaginn og þá verður hægt að ákveða hvort það verði eitthvða gert í þessu eða hvort ég verð látin skjögra þar til þetta lagast af sjálfu sér. Veit varla hvort er betra eða kannski verra en ef það verður gerð aðgerð þá er þetta bara pínupons, tvö smágöt sitthvoru megin og allt gert í gegnum þau. Ég bara skil ekki hvernig mér tókst að fara að þessu, þetta flokkast víst til íþróttameiðsla og ég held að við vitum öll´að ég er ekki beint neinn íþróttaálfur.
Ég er byrjuð að taka strætó í og úr vinnunni núna. Ég bara hef það ekki í mér að láta Einar og Daníel hanga í meira en hálftíma í bíl á dag bara til að skutla mér og ná í mig. Það sem ég hef hins vegar tekið eftir síðan ég byrjaði að taka bössinn er hvað það er lítið stoppað fyrir manni á gangbrautum. Ég man þegar ég var að labba með Daníel í vagninum í den og þá var maður ekki einu sinni kominn að gangbrautinni þegar bílarnir fóru að hægja á sér. Núna er maður eiginlega í svona chiken við bílstjórana, hvor gefur undan? Hver gefur í? Ætli maður komist lifandi yfir götuna? Í raun er þetta hápunktur lífs míns þessa dagana.