Summer

Sandra og Pete eignuðust litla prinsessu þann 20. nóv síðastliðinn og fékk hún nafnið Summer Torfhildur Petesdóttir. Hérna er fyrsta myndin litlu rófunni. Innilega til hamingju enn og aftur!

hehehe...góður!

Frétt af mbl.is:

Neytendur hvattir til að taka sér frí frá innkaupum
Frídagur neytenda „Kauptu ekkert dagurinn” er á morgun og hvetja Neytendasamtökin Íslendinga til að taka sér frí frá innkaupum þann dag og nota daginn þess í stað til að íhuga áhrif innkaupa þeirra á eigið líf og umhverfi.

Getur einhver séð fyrir sér tóma Smáralind á laugardegi?

Skíííííííííííííítakuldi og heimsókn

Það er kalt, kaldara, kaldast hérna heima hjá okkur Daníel þessa dagana... eða réttara sagt bara frá því að það fór að kólna svona almennilega í veðri á þessu skítalandiþarsemeraldreigottveður og ég hata, hata, hata hvað það þarf mikið bras til að laga það - sérstaklega þegar maður er einn með barn. Þannig er að stóri ofninn í eldhúsinu virkar ekki og ekki heldur annar ofninn í stofunni og varla ofninn inná baði. Til að bæta gráu ofan á svart þá er svalahurðin orðin svo óþétt að það bókstaflega gustar inn þó að allt sé lokað og harðlæst. Ég hef EKKI góða reynslu af iðnaðarmönnum en kann ekki handtak í þessu sjálf og því miður er ég ekki beint með sæg af laghenntum karlmönnum í kringum mig frekar en vanalega. En þetta verkefni kallar víst á pípara sem aftur kallar á að ég verði annaðhvort enn einn daginn heima eða fari á milli sem er ekki nema korter hvora leið + hálftíma í að finna bílastæði. Ég er svo ekki að nenna þessu gott fólk.....
Að skemmtilegri hlutum. Á sunnudagsmorgun var dinglað á bjölluna hjá mér. Hver getur verið svona snemma á ferð á sunnudegi hugsa ég þar sem ég geng hálf stirð á náttsloppnum til dyra. Þegar ég opna fram í andyrið sé ég einhverja stelpu hoppandi og skælbrosandi fyrir utan og er dálitla stund að fatta að þetta var EBBA vinkona/frænka/fyrrverandi skólasystir og nágranni. Ég fékk SJOKK! Ekki bara af því að Ebba á svona yfirleitt að vera í Danmörku heldur var íbúðin líka í rúst eftir ömurlega viku hjá mér. En hvað um það, Ebba kom færandi hendi með sunnudagsbakkelsi og sitt einstaka góða skap. Ég get ekki lýst því hvað það var gaman að sjá hana svona óvænt. Það er eitthvað við æskuvinkonur sem er alveg einstakt eins og við Ebba vorum að tala um. Jú, auðvitað getur margt annað gott fólk komið til seinna á lífsleiðinni en það hefur enginn tærnar þar sem Ebba, Lára og Sandra hafa hælana og þess vegna finnst mér alltaf svo óendanlega leiðinlegt hvað þær eru allar langt í burtu. Ég held að það sé eitthvað við að kynnast svona ungar þegar maður er í raun bara ennþá autt blað og saman myndar maður sér skoðanir og á sama tíma verður sér út um reynslu sem maður deilir með hinum og verður fyrir áhrifum frá. Ohh... það er svo margt sem skýst uppí huga minn þegar ég hugsa um allt sem maður hefur lent í með þessum skvísum. Ef ég ætti að nefna nokkur dæmi: Samstæðu Lottó-gallarnir, tjaldútilegur útí garði, 17.júní, í ljósum undir skrifborðslampanum, skipt um kjól á miðju MK-balli, Eurovision og Grees dýrkun, Tequila og kippa af bjór, skátarnir, fatapóker, pissustæði með útsýni yfir allan Hafnafjörð, '80-böllin, peningablóm og margt fleira. Ég get ekki beðið eftir að komast út til Danmerkur þó það væri ekki nema bara til að fá að hitta Ebbu og Láru reglulega.
Síðan það var svona kalt hérna þá er ég búin að vera að skoða og lesa aftur bókina "Hot drinks on cold nights" og það eru ekkert smá girnilegir dykkir sem verið er að kynna í þeirri bók. Ætla að fara útí búð á morgun og kaupa kanel stangir, chillie, engifer og anís. Einn af drykkjunum sem ég sá var mjög einfaldur. Bara flóuð mjólk með sykri og smá anís... hljómar vel sem drykkur yfir góðri bók fyrir svefninn. Annar sem ég sá var heitt súkkulaði úr hvítu súkkulaði með smá saffron. Þriðji sem mér finnst reyndar líka mest spennandi eru seiði eða "infusion" þar sem kanill, engifer, chillie og döðlur er soðið sama með smá sykri. Það er allavegana af nótu að taka.
Bráðum kemur sweet helgarfrí en ég hef bara ekki hugmynd um hvað ég eigi að gera af mér/okkur. Ég ætla svo sannarlega ekki að treysta á veðrið frekar en venjulega, er það bara ég eða er virkilega búið að vera skítaveður síðasta mánuðinn? Ég gæti trúað að ég myndi leigja mér það sem ég á eftir að horfa á af Grey´s þar sem ég er búin með alla þættina mína og hef horft á síðsutu tvo í gegnum netið í ömurlegum gæðum (jebb, mjög desperatos).

Öll að hressast

Las yfir blogg gærdagsins og jæja við skulum bara segja að ég hef gert þau betri. Ætla samt að fylgja kenningu Tullu sem segir að maður eigi ekki að eyða færslum.
Það eru stórframkvæmdir í íbúðinni við hliðna á mér og hávaðinn er ótrúlegur. Daníel er búinn að vera að vakna upp í kvöld vegna hans og nú er klukkan orðin hálf 11 og ég er á leiðinni að fara að tala við þau ef þau byrja aftur að bora. Ekki beint fyrstu samskiptin sem maður vill eiga við nýja nágranna en auðvitað ætti fólk að sýna tillitsemi í fjölbýli og sérstaklega þegar um er að ræða börn.
Afhverju á ég alltaf svona erfitt með að standa á rétti mínum en er roslaega fljót til þegar brotið er á einhverjum öðrum? Á þetta við um fleiri?
Hvenær ætli maður fari svo að byrja á þessum bókum sem ég var búin að hugsa mér að lesa meðan að ég væri ein hérna. Ég sá þetta svo fyrir mér að þegar Daníel yrði farinn að sofa á kvöldin þá myndi ég setjast niður í a.m.k. klukkutíma með kaffi og góða bók og bara slappa af og lesa. Hehe maður getur verið svo barnalegur á stundum og bjartsýnn. Ein vinkona mín ætlaði nú að skrifa skáldsögu í fæðingarorlofinu þannig að kannski voru mín fyrirheit ekki svo út úr kú. Hvað er annars að frétta af skáldsögunni?
Svona í lokin þá ætla ég að segja frá einu af mörgum vandræðalegum mómentum sem ég lendi í.
Ég var semsagt í aðalbútibúinu í Landsbankanum um daginn og þar er númerakerfi eftir því hvort maður ætli að fara til gjaldkera eða þjónustufulltrúa. Útibúið er mjög stórt (fáránlegt skipulag líka) og uppá veggjunum eru skjáir sem segja manni hvaða númer á að fara á hvaða bás. Nema hvað að ég sé þarna mann sem er fatlaður á 2 hækjum og hann lítur út fyrir að vera mjög ráðavilltur og er eitthvað að vafra þarna um horfandi á þjónustufulltrúana spurnaraugum og leit út fyrir að hann vissi ekki alveg hvað hann var að gera. Ég í góðmennsku minni (stupid) náði í miða til þjónustufulltrúa og gekk að honum og sagði að það væri númerakerfi fyrir þá líka og ætlaði að rétta honum miðann. Þvílíkt svakalegt fyrirlitningarlook hef ég aldrei séð á ævinni þegar hann sneri sér að mér og sagði bálreiður "ég veit það!" og í þann mund sá ég skína í miðasnepil í hendinni á honum. ÓTRÚLEGA VANDRÆÐALEGT! Ég sneri mér skömmustulega undan og reyndi forða mér undan augnaráði mannsins eins fljótt og ég gat og óskaði þess heitt að röðin væri komin að mér hjá gjaldkeranum. Hvað getum við lært af þessu? Jú, ALDREI hjálpa fólki og sérstaklega ekki þeim sem líta út fyrir að vera minnimáttar.

Veðrið hæfir skapinu

Ég verð að viðurkenna að ég hef vissulega haft það betra en akkúrat núna. Finnst ég vera orðin ansi þreytt, þreytt á spurningum um hvernig ég hafi það og hvort það sé ekki erfitt að vera svona ein og hvort ég sakni ekki Einars. En ekki hvað??? Ég veit að fólk vill mér vel en stundum held ég að það haldi að ég hafi virkilega ekki um neitt annað að tala þar sem maður er nú svona mikið heima eins og raun ber vitni. Yeah, skemmtilegt blogg þetta.
Keypti mér stóran poka af lakkrískonfekti og annan af súkkulaðirúsínum í dag. Neyddi síðan samstarfskonur mínar til að borða þetta eftir að ég var búin að hella þessu í skál og byggja skaldborg úr dagatali og pennastatífi til að þurfa ekki að sjá þetta og freistast. Er vit í þessu? Ekki nokkurt en mér finnst gaman að sjá annað fólk fá sér eitthvað gott að borða og nammi færir oftast fram bros á vör og skemmtilegar samræður þannig að það lætur mér líða betur.
Ég er byrjuð smám saman að taka til og skipuleggja í huganum hvað ég ætla að eiga og hverju ég ætla að henda eða gefa þegar við flytjum. Sé eiginlega jólin fyrir mér í galtómri íbúð nema bara sófi og borðstofuborð, hey ég get þá allavegana fengið mér risastórt jólatré! Sem betur fer hef ég ekki verið að sanka neitt mikið að mér og tvennir flutningar á síðastliðnum 3 árum hafa vissulega gert sitt gagn við að halda eignum í skefjum. Ég á svo eftir að sakna íbúðarinnnar okkar því ég get með sanni sagt að mér hefur aldrei liðið eins vel nokkurstaðar eins og hérna. Mig hlakka líka til að taka hana aðeins í gegn þegar við komum heim og skipta um gólfefnið sem ég er búin að vera að halda aftur af mér að gera vegna fyrrnefndra flutninga.
Síðan er ég búin að ákveða eitt! Þegar við komum aftur heim til Íslands þá er ég svoooo að fara að fá mér litla kisu eða jafnvel tvær (sorry, Alda)! Það er ömurlegt að hafa engin dýr á heimilinu og í mínum huga í raun óheilbrigt. Ég hef alltaf átt kisu síðan ég man eftir mér og fyrir það þá fengum við alltaf nágrannaköttinn lánaðann og ég fékk að keyra hann um í dúkkuvagninum mínum! kssss, kssss....
Þetta var póstur 100!

ekkert spes...

Jæja Einar kom heim á laugardaginn og ekkert nema gott um það að segja. Gott og jafnframt dáldið skrítið að fá hann heima eins og ég bjóst svo sem við. Tíminn hefur hins vegar ekki liðið eins og ég átti von á. Strax á sunnudaginn var mig farið að kvíða fyrir því að hann færi aftur út en það stóð ekki lengi. Finnst stundum eins og við eigum að vera að gera eitthvað rosalega spennandi og skemmtilegt meðan að hann er hérna heima en hversdagsleikinn er svo yfirþyrmandi að ekkert annað kemst að, sérstaklega ekki þegar veikindi bætast ofan á (eins og venjulega).
Svo sem lítið að frétta nema að Sandra er ólétt hinu megin á hnettinum og myndavélar virðast vera bannaðar á því heimil. Þeir taka það til sín sem....
Er farin að vera dáldið spennt yfir því að hætt að vinna. Yfirfærsla á verkefnunum mínum er þegar hafin og ég má teljast heppin ef ég hef eitthvað að gera í desember! Það gengur hins vegar ekki eins vel að finna íbúð í Danmörku. Flestar íbúðir á leigumiðlunum eru til leigu í stuttan tíma eða þá að þær eru með sameiginlegu baði eða eldhúsi sem ég er bara engann veginn til í. Sjáum til hvernig fer. Ef einhver veit um íbúð í Kaupmannahöfn þá endilega látið mig vita!!!

Teljari og stórtíðindi!

Jæja, loksins er Einar búinn að koma upp teljara á síðunni minni til að ég geti fylgst með heimsóknarfjöldanum. Ég veit allavegana um 4 af mínu nánasta fólki sem kíkir hérna næstum daglega en skilur aldrei eftir sig merki...you know who you are! ALDA og STEINA fá sérstakt hrós fyrir að kommenta og skammarverðlaunin fær.... nei engin skammarverðlaun, það er ekki gaman.
Það ætti ekki að koma neinum á óvart að Daníel var með hita í kvöld, er eiginlega bara komið í rútínuna á heimilinu að hann sé veikur a.m.k. einn dag í viku. Ég fékk líka gubbupest í fyrsta skipti á ævinni á þriðjudagskvöldið og nóttina. Ahhh... good times!

En að öðrum og mun merkilegri fréttum að mínu mati allvegana. Daníel lét nr.2 flakka í fyrsta skipti í koppinn í kvöld. Afraksturinn var nú ekki mikill enda er aumingja strákurinn eitthvað stíflaður og með magaverki en nóg samt til að það teljist með. Hann er búinn að vera að pissa í kopp og klósett síðan í lok ágúst en nú fyrst er komin alvara í þetta. Þetta er búið að kosta margar hlaupaferðir á koppinn og langsetu inná baði en svo sannarlega þess virði! Jæja, nóg af koppafréttum :D

Svo í lokinn verð ég nú að segja hvað ég er hrikalega ánægð með hann Björn Ingva og framsóknarmenn að standa uppí hárinu á sjálfstæðismönnum og láta ekki vaða endalaust fyrir sig. Nú gengu Vilhjálmur og co. of langt og fengu loks að finna fyrir þér. Mér fannst hann Bogi Ágústsson segja þetta langfyndnast í aukafréttatímanum í dag:
Sjálfstæðismenn höfðu ekki hugmynd um að framsókn og aðrir flokkar væru í viðræðum.
Þeir höfu ekki hugmynd um að eitthvað væri í gangi þegar Björn Ingvi mætti ekki á fund og Vilhjálmur hafði ekki hugmynd um hvað til stæði þegar Björn Ingvi hringdi og sagði honum tíðindin. Svo fannst mér líka gaman að sjá Gísla Martein hundfúlann!

Jæja bóndinn kemur heim á laugardaginn og verður heima í viku!

... enn og aftur veikindi

Það var hringt í mig eldsnemma í morgun í vinnuna frá leikskólanum - Daníel hafði kastað upp yfir allt morgunverðarborðið! Enn einn veikindadagur heima sem þýðir að enn og aftur situr vinnan á hakanum og verkefnin hlaðast bara upp. Stundum vildi ég að ég væri bara að vinna einhverja heilalausa færibandavinnu þar sem biðraðir myndast ekki og það sem maður missir af vegna veikinda bíður ekki eftir manni.
Hvað var ég aftur að tala um? Ó, já, barnið! Þegar heim var komið var hann nú farinn að hressast og fékk var ólmur í að fá sér flatkökur með smjöri (uppáhaldið) og epladjús. Svaf tæpa 2 tíma í hádeginu sem er algjört met og fékk sér meira að segja smá snúð í kaffinu. Hann hefur hins vegar ekki viljað borða neitt í kvöldmat og heimtaði sjálfur að fá að fara að sofa korter í 8!
Ef þetta segir mér ekki að hann sé veikur þá veit ég ekki hvað. Hann er líka kominn vel uppá lagið með sjálfvorkunnina þar sem hann gengur upp að mér (sérstaklega ef ég hef ekki verið að veita honum athygli t.d. elda) og segir "ég er slappur" eða "ég gubba". Þetta fær mig alveg til að tikka sko (en ekki hvað?) og maður hleypur til í hvert skipti og svo er hann oftar en ekki að plata sem mér finnst alveg.....hefur einhver heyrt um "úlfur, úlfur"?
Anyway ætla að fara að leggja mig hjá litlu rófunni minni þar sem hann liggur í hjónarúminu (dem, þetta var akkúrat helgin sem ég ætlaði að endurheimta rúmið) sem er allt yfirbreitt handklæðum. Góða nótt.

Hvað er ég að gera?

Klukkan er hálf 2 og ég þarf að vakna eftir 5 tíma til að hefja mína daglegu rútínu. Ástæðan fyrir því að ég er vakandi er sú að ég sofnaði AFTUR með Daníel í kvöld og vaknaði ekki fyrr en kl. hálf 12. Er ótrúlega fúl útí sjálfa mig því ég missti af þætti sem ég ætlaði að horfa á í kvöld. Hvað gerir maður þegar maður lendir í svona og finnst maður hafa verið svikinn um heila kvöldstund friði og "gera það sem ég vill" tíma? Ég byjaði auðvitað á því að fara inní eldhús og fá mér stórt mjólkurglas og súkkulaðikex, en ekki hvað? Síðan er ég búin að þrjóskast við að fara að sofa og horfði á 2 Grey´s þætti í röð. Núna finn ég mér ekkert meira að gera en langar ekki að fara að sofa og þess vegna er ég sennilega að blogga. Mér finnst alveg ótrúlegt ef einhver á eftir að nenna að eyða tíma sínum í að lesa þetta!
Ég sakna Einars alveg ótrúlega. Ég fann sérstaklega fyrir þessu í gær þegar Daníel var fyrst búinn að gubba í Krónunni og svo yfir hálfa stofuna seinna um kvöldið. Ég var dauðuppgefin þegar ég var búin að koma honum í háttinn og þrífa allt og lyktaði sjálf af ælu og svita þegar ég loksins settist niður. Þá fannst mér ég vera virikilega ein þar sen ég sat í hljóðri íbúðinni og hafði engann til að deila þreytunni minni með....

Punktablogg hjá mér líka

Hef annaðhvort ekki haft tíma til að blogga alveg rosalega lengi eða þegar ég loksins fæ smá tíma fyrir sjálf mig þá nenni ég yfirleitt ekki að eyða þeim í þetta.... En einhver verður að punkta mitt viðburðaríka og æsispennandi líf niður!

• Daníel er búinn að vera með þurran hósta í viku. Fáum lítinn svefn á nóttunni vegna hóstakasta. Fór loks með hann til læknis eftir að vera búin að prófa allt annað og læknirinn sagði að það væri ekkert að honum, stálhraustur. Læknirinn sagði að allar hóstamixtúrur væru gagnslausar þar sem nú væri bannað að framleiða þær með kódíni. Skrifaði lyfseðil fyrir parkódín sem ég á að gefa 1/2 fyrir svefn. Á víst að vera mjög hóstastillandi.
• Fengum tilboð um íbúð í síðustu viku í DK. Rosalega fín íbúð 57 fm og leigan um 60.000 kr á mánuði og allt innifalið. Fengum hana ekki því Einar hafði misskilið inntökuskilyrðin. Kannski bara fyrir bestu því hún var frekar langt í burtu eða 45 mín með lest niðrí bæ. Höldum áfram að leita.
• Einar fór með Ebbu og Láru (o.fl.) á djammið í Köben. Pínu abbó út í Einar verð ég að viðurkenna fyrir utan hvað það er skrítið að maðurinn minn er með vikonum mínum án mín. En rosalega fegin að þær drógu hann með sér.
• Fór í sumarbústað um helgina með Völu og Jökli. Mjög fínt. Gott að breyta um umhverfi.
• Er búin að vera að taka til í tæpa 2 tíma í kvöld þar sem ég var að skila sameigninni af mér + drasl eftir sumarbústaðaferðina.
• Gengur ekkert með Grey´s vegna tímaskorts.... humm gæti verið að horfa á það núna...
• Vægur vinnuleiði farinn að láta kræla á sér þar sem einungis 74 dagar eru þangað til ég hætti en hver er að telja? Ég stend sjálfa mig að því að vera hætt að vanda mig og hugsa æ þetta er allt í lagi, verð hvort sem er farin áður en nokkur fer að pæla í þessu....
• Klippikonan mín er hætt að klippa vegna grindagliðnunar og ég er ónýt. Finnst ekkert verra en að leita að nýjum hárgreiðsludúdda og þetta hafa yfirleitt verið verstu tímabil hár-sögu minnar! aarrgggg!
• Mental note I: HÆTTU AÐ BORÐA NAMMI!
• Einar kemur eftir 12 daga og verður þá heima í viku. Mig er farið að hlakka til... held ég. Er eiginlega búin að bæla söknunartilfinningar mínar alltof mikið niður með mikilli vinni og verkefnum því þegar ég fer að hugsa of mikið um aðskilnaðinn þá missi ég algjörlega stjórn á tárakirtlunum.
• Mental note II: HÆTTU AÐ BORÐA NAMMI Í ALVÖRUNNI!
  
• Daníel er byrjaður að syngja á fullu lög sem hann hefur lært í leikskólanum. Þarf að fara að hafa mig alla við ef ég ætla ekki að detta afturúr.
• Fékk að horfa á setningu alþingis í beinni útum gluggann hjá mér í dag. Eeeeelskaaaaa menn í búningum, sérstaklega lögreglu og hermannabúningum! Veit ekki hvað það er sem er svona flott við þá en þeir eru bara svo hraustlegir, snyrtilegir og flottir! Nei, ég er ekki blind þótt ég sé gift!

Helgin

Einar kom á fimmtudagsnóttina og fékk að vera heima með Daníel veikan á föstudaginn. Við vorum síðan öll meira og minna veik alla helgina. Hortissjú og teppi hvert sem var litið hérna heima. Einar fór aftur til DK áðan og ég sit heima fárveik með Daníel líka veikann en hann er vonandi að ná sér. Já og þetta er eigninlega bara helgin í stórum dráttum. Fun...

Skype

Ég gleymdi að minnast á það að ég er aðvitað komin með skype eða öllu heldur búin að virkja það og kíki við flest kvöld. Ég er meira að segja með webcam, endilega addið mér inn hjá ykkur notendanafnið er: karenolgaarsalsdottir

Einar kemur heim...

... á fimmtudaginn. Reyndar lendir vélin hans ekki fyrr en hálf 12 um kvöldið sem þýðir að hann verður sennilega ekki kominn til mín fyrr en að ganga hálf 2 en ég kvarta ekki. Hann verður síðan hérna fram á mánudagsmorgun en þarf að fara eldsnemma um morguninn til að ná í tíma eftir hádegi. Það er dáldið erfitt að útskýra fyrir Daníel að pabbi sé "bráðum" að koma heima. Bráðum hjá honum þýðir kannski eftir 1-2 klukkutíma gerist X. Ég get heldur ekki sagt að eftir 5 daga þá komi pabbi heim því ekki kann hann að telja og enn síður myndi hann skilja hvað ég væri að tala um þegar ég tala um að pabbi komi á fimmtudaginn. Ég hef því haldið mig við bráðum en reynt að tala kannski bara minna um það til að valda honum ekki vonbrigðum þegar hann fattar að nú ætti pabbi að vera kominn.

Í gær var síðan Grafarvogsdagurinn og við Vala fórum með strákana á Korpúlfstaði að skoða vinnustofur og sýningar listamanna sem eru staðsettir þarna. Eftir hádegismat röltum við síðan á Foldabókasafn þar sem við tókum helling af barnabókum og nú eru báðir strákarnir komnir með bókasafnsskírteini. Þegar heim var komið var grenjandi rigning og við Daníel poppuðum og kúrðum síðan uppí sófa með teppi og vorum að lesa saman nýju barnabækurnar sem við höfðum tekið á bókasafninu. Mjög huggulegt að sitja svona saman og hafa það kósý meðan að rigningin glummdi fyrir utan.

p.s. næsta föstudag (14.sept) mun ég afhenda uppsagnarbréfið mitt og þá er opinberlega bara 3 mánuðir eftir af vinnunni!

Traffík

Þar sem ég er að leggja af stað með Daníel á svo hræðilegum tíma í leikskólann meðan að hann er í aðlögun þá lendi ég í fáránlegum umferðarteppum. Ég eyði á gríns svona 20-25 mínútum á hverjum degi við að keyra að heiman og uppí Grænuhlíð rétt hjá Suðurveri. Mér er ósjálfrátt hugsað til hvernig hægt er að leysa þennan hnút meðan að ég bíð í bílnum á morgnana. Þegar við vorum úti í Póllandi þá vorum við fljót að læra það að nota ekki strætisvagna á háannatímum í borginni heldur notast þá við sporvagnana. Þannig að mér datt í hug: hvernig væri að leggja teina eftir Miklubrautinni endilangri t.d. byrja í Mosó eða Kjalarnesi og niður í bæ. Svo nálægt stoppistöðvum yrðu bílastæði t.d. hjá Grafarholti og fleiri stöðum þannig að maður myndi bara keyra að stoppistöð og taka næstu lest niðureftir. Lestir myndu auðvitað ganga bara með 10 mín millibili á háannatíma. Ég geri mér fullkomnlega grein fyrir að þetta myndi ekki hennta öllum en ég reikna fastlega með að a.m.k. 30% af ferðalöngum úr úthverfum borgarinnar gæti nýtt sér þetta.
Ef þetta myndi ganga vel þá væri hægt að gera það sama fyrir sunnan. Leggja t.d. teina frá Keflavík og niður í bæ. Kannski eruð þetta bara draumórara en eitt er víst; mér er svo sannarlega farið að leiðast útsýnið frá Miklubrautinni á morgnana!

Lífsins gangur

Óumflýjanlega er lífið að færast í eðlilegt horf eftir "brotthvarf" húsbóndans af heimilinu. Við Daníel erum að spjara okkur ágætlega verð ég að segja og þessi aukna vinna og álag er búið að venjast og ekki lengur álag þannig að ég finni fyrir því. Ég er ánægð með sjálfa mig að geta séð um hlutina sjálf og haldið heimilinu eðlilega gangandi fyrir mig og strákinn minn. Ég er búin að taka flest allt til nema að skúra þar sem ég sofnaði óvart í kvöld í rúminu hans Daníels í staðinn fyrir að taka til eins og ég geri venjulega á kvöldin eftir daginn. Já, ég er farin að vera allt í öllu hérna og fjarlægði meira að segja eina stærstu óléttu kóngulóarhlussu sem ég hef séð. Hún var hafði skriðið inn um gluggann og hékk makindalega fyrir ofan náttborðið hjá mér. Þurfti aðeins að tala við sjálfa mig og róa áður en ég réðst á hana með krukkuna en tókst verkið samt og nú getum við Daníel sofið róleg. Eftir á að hyggja þá hefði ég auðvitað átt að nota ryksuguna á hel%&$ið eins og maður gerði við hrossaflugurnar í gamla daga á Guðrúnargötunni.
Það er margt skrítið við að búa allt í einu ein eftir svona mörg ár í sambúð. Mér líður hálfpartinn eins og ég sé skilin... En það eru hins vegar margir kostir í stöðunni líka.

1. Ég er t.d. búin að skipta hjónarúminu í þrennt þar sem ég er með sitthvorn koddann á hverjum stað og ég færi mig síðan á milli eftir því með hvaða kodda ég er í stuði til að sofa með.
2. Ég þarf ALDREI að bíða eftir klósetinu eða sturtunni þó að ég geti því miður ekki lengur leyft mér að fara í sturtu á morgnana vegna Daníels.
3. Ég get breytt íbúðinni eins og mér sýnist og er t.d. búin að færa allt tölvudót inní vinnuherbergi þar sem það á heima.
4. oooooog mér dettur ekki meira í hug! Fyndið var alveg búin að finna fullt um daginn.

Ég finn líka að vinir og vandamenn láta aðstæður mína sig miklu varða. Ég er mjög þakklát öllum en í raun er ástandið ekki eins slæmt og ég hélt að það yrði og ég er alveg að bjarga mér ágætlega. Heimsóknir og símtölu eru hins vegar áfram vel þegin þar sem það eru takmörk sett hvað ég get rætt mikið við sjálfa mig.

Svona í lokin þá er Daníel að standa sig vel í leikskólanum í aðlöguninni. Á morgun á hann að vera fram yfir hvíldina og það verður spennandi að sjá hvort hann sé tilbúinn að leggja sig með krökkunum. Hann virðist samt vera dáldið lítill í sér á köflum enda miklar breytingar bæði heima og að heiman hjá honum og hann er búinn að vera dáldið á flækingi undanfarna daga þar sem ég þarf líka að vinna þótt hann sé í aðlögun. Ég reyni að gera eitthvað skemmtilegt með honum þegar við erum komin heim og veita honum næga athygli. Vonandi gengur þetta yfir fljótlega.

Þreytt eftir frí

Komin heim úr 2gja vikna dvöl í Póllandi með smá viðkomu í Danmörku á heimleiðinni. Einar er semsagt farinn til DK og skólinn hjá honum er byrjaður. Ég sakan hans meira en ég get úrskýrt enda höfum við aldrei verið aðskilin í meira en 4 daga síðustu 7 árin.
Daníel er hrikalega erfiður og algjör martröð í ferðalögum en þetta er víst aldurinn. Ég er ennþá dauðþreytt eftir ferðalagið og íbúðin er öll í drasli því ég hef litla orku til að gera eitthvað í því. Langar helst bara að fara að sofa en ég verð í það minnsta að ganga frá þvottinum og leirtauinu áður en að því verður. Á morgun fer Daníel í pössun til tengdó og ég að vinna í nokkra klukkutíma því Daníel er að halda áfram í aðlögun á leikskólanum og ég mun því sennilega lítið komast í vinnuna næstu daga. Vona bara að þetta muni ganga vel enda er hann spenntur þegar við tölum um leikskólann.
Ég segi kannski betur frá ferðalaginu í næsta pósti.
Það er samt ein bók sem mig langar til að segja frá áður en ég hætti. Ég var að enda við að kaupa bókina "501 must-read books". Þetta er algjör snilldarbók sem segir frá 501 áhugaverðustu bókum að mati gagnrýnenda. Bókinni er skipt í kafla eftir tegund bókmenntana t.d. nútímabókmenntir, saga, vísindaskáldsögur og fleira. Um hverja bók er stutt ágrip, gagnrýni og sagt frá höfundinum og í sumum tilfellum hvaða áhrif tiltekin bók hafði á samfélagið t.d. ef hún var bönnuð eða olli uppþoti eða hugarfarsbreytingum og þess háttar. Allavegana þá ætla ég að sökkva mér í þessa bók og finna mér góða bók til að lesa. Anyways þvotturinn bíður....

Nú styttist í annan endann

Já nú er heldur betur farið að styttast í að hann Einar fari til Danmerkur í frekara nám. Ég er persónulega búin að taka mitt kvíðakast á þetta og gerði það fyrir ca.2 mánuðum en eftir því sem þetta færist nær þá er þetta að verða raunverulegra og raunverulegra. Stundum stend ég mig að því að hugsa að þetta sé ekkert að fara að gerast, það muni pottþétt eitthvað koma uppá sem muni breyta öllu saman en á sama tíma er maður spenntur og líka pínu áhuggjufullur.

Ég hef t.d. aldrei verið "einstæð" móðir áður og hvernig ætli það sé að elda fyrir einn og hálfan? Kann maður svoleiðis skammtastærðir? Hvernig ætli það sé að vera ekki alltaf háður einhverjum örðum um tíma og aðrar auðlindir t.d. bílinn en um leið að einhver annar sé háður manni helmingi meira? Hvernig ætli sé að fara ein að sofa á kvöldin, kvöld eftir kvöld? Og hvernig á ég að útskýra fyrir Daníel að pabbi sé í öðru landi en sé ekki fluttur inní tölvuna (webcam) ?

Þetta eru stórar áskoranir framundan og mig hlakkar að vissu leyti að takast á við þær því þær munu svo sannarlega gera mig reynslunni ríkari. En það eru hins vegar líka kostir við að Einar fari út... Ég get t.d. algjörlega stjórnað sjónvarpsdagskránni sjálf. Það verður enginn heima til að freista mín með óhollustu ;-) Það verður helmingi minni þvottur og síðast en ekki síst þá ræð ég öllu ein!!! Nú er það bara heilaþvottu eina ferðina enn: þetta eru mjög jákvæðar breytingar og þig hlakkar til að takast á við þær! Svo getur maður alltaf verið þakklátur fyrir það að Einar skyldi velja Danmörk fram yfir Kanada sem var inní myndinni í byrjun sem námsland.

Í öðrum fréttum þá er Daníel búinn að fá það staðfest að hann má byrja í aðlögun 20. ágúst. Verst að við verðum ekki á landinu þá :( Við erum semsagt búin að senda póst og biðja um að fá að koma með hann fyrir helgina því þá verður Einar í fríi því annars þarf ég að taka ein alla aðlögunina með ekkert sumarfrí sem þýðir a) launalaust frí sem ég get ekki leyft mér b) farið með hann í aðlögun á daginn óg setja hann síðan í pössun (guð má vita hvar) til að ég geti unnið þetta upp. Hvorugt finnst mér vera álitlegur kostur og ég vona bara að við fáum að troða okkur aðeins inn áður en við förum til að þetta taki þá í það minnst skemmri tíma eftir heimkomuna.

Annars er Daníel held ég mjög spenntur fyrir leikskólanum og talar mikið um að Jökull sé á leikskólanum sem er í hverfinu okkar. Hann mun hafa gott af því að fara og vera innan um aðra krakka.

Löngu komin heim + helgin

Hvernig var í Búlgaríu? FRÁBÆRT! Gott veður, mikil afslöppun og leti út í eitt! Ég var samt komin með dáldið nóg af þessu góða lífi í lokin og farin að langa að komast heim þar sem hægt var að gera eitthvað annað en að hanga á ströndinni eða eitthvað álíka. Myndir eru á síðunni hans Daníels sem fór auðvitað á kostum í ferðinni og allir dýrkuðu! Þetta eru rúmlega 100 myndir en þetta er rjóminn af rúmlega 230 myndum sem við tókum í ferðinni!

Það sem er hins vegar ofarlega í huga mér þessa dagana er dáldið fyndið atvik sem gerðist um helgina. Við Einar fórum semsagt með Daníel í fyrstu tjaldútileguna hans núna um helgina. Samkvæmt límiðanum á tjaldinu okkar þá höfum við víst ekki farið í útilegu síðan 2004! Vá hvað útilegur hafa breyst mikið á þessum stutta tíma! Þegar litið var yfir tjaldsvæðið þá var ekki eitt einasta tjald að sjá heldur var það troðfullt af tjaldvögnum, húsbílum og hjólhýsum og jeppum! Við vorum í einu af 3 tjöldum á svæðinu - TJALDsvæðinu. Allavegana þá erum við í góðum gír fyrir utan tjaldið okkar að grilla sykurpúða og spjalla þegar nokkrir krakkar labba upp að okkur.
Krakki1: Eruð þið bara í tjaldi?
Við: Já
Krakki1: Er ykkur ekkert kalt?
Við (dáldið hissa)? Nei
Krakki2 (10 ára): Eruð þið fátæk?

Þarna sprungum við úr hlátri en viðurkenndum eins og var að við værum bláfátæk og hefðum engann veginn efni á að kaupa okkur milljón króna skuldahala. Krökkunum fannst við eitthvað skrítin og fóru en eftir sátum við í pælinum um hvert æska landsins stefndi og hve lífsgæðakapphlaupið í íslandingum væri búið að ná nýjum hæðum þegar börn vita ekki einu sinni hvernig það er að gista í tjaldi! Ekki lauk þessu þarna því við virðumst hafa verið umræðuefnið á svæðinu því skömmu seinna sáum við fólk standa rétt hjá og gjóa augunum til okkar. Svo kemur kona um sextugt og segir: rosalega eru þið lítil sæt fjölskylda í litlu dúllutjaldi. Ég sagði auðvitað konunni að við værum fátæk samkvæmt fyrri greiningu. Hún vissi ekki alveg hvernig ætti að taka þessu og tók uppá að hughreysta okkur með því að endurtaka hvað við værum miklar dúllur áður en hún hrökklaðist í burtu. Við Einar höfðum gaman af þessu og eyddum afgangnum af kvöldinu í að finna góð mótsvör sem við hefðum átt eða getað notað í báðum tilfellum.

Niðurstaðan er þessi: Eins gott að mæta ekki í tjaldi á tjaldsvæði ef þú vilt ekki verða fyrir aðkasti :)

Eg er i orlofi!

jaja gat ekki stadist ad skrifa sma herna inn vist eg for a netid herna a hotelinu a annad bord. Vona ad tetta skiljist allt.
Vid erum buin ad hafa tad rosa gott og vedrid er buid ad leika vid okkur nema i gaerkvoldi ta var mikid rok tannig ad vid forum snemma heim. I dag er 32 stiga hiti og sjorinn er 23 gradur. Tad var skyad i morgun tannig ad vid forum bara a leikvollinn med Daniel. Daniel elska sjoinn og finnst skemmtilegast ad sitja sandinum eda ta ad elta oldurnar og tegar tar na honum ta skrikir hann hatt! hann er audvitad eftirlaeti allra herna enda eru ljoshaerd born med bla augau og ljosa hud sjaldgaef a tessum slodum. Allir vilja klappa honum og brosa til hans. Hotelid er frabart og mjod god adstada. Forum i gaer ad versla inn og komum heim med 3 innkaupapoka fyrir um 3.000 kall. Tad er odyrt herna en ekki ef madur passar sig ekki. Jaja tetta er gott i bili. Ja vardandi postkort ta hef eg ekki fundid postkassa herna ennta en vid aetlum til Albena um helgina og sennilega til Varna bradlega tannig ad kannski verdur eitthvad tar. Heyrumst!

Afleiðngar líkamsræktar....

Ég fór í svakalegan tíma á þriðjudaginn í bodyshape eftir smá hlé. Ég var svo þreytt eftir tímann og dauð í kroppnum að ég ætlaði varla að geta keyrt heim. Þegar heim var komið þá var ekki séns að lyfta Daníel upp hvað þá að sjá um að hátta hann! Þetta var samt ekki í líkingu við það sem ég vissi að biði mín....
Miðvikudagur. Ég vaknaði en þorði varla að hreyfa mig vegna ótta við sásauka. Gafst að lokum upp þegar Daníel vaknaði því ég vissi að það væri bara tímaspursmál hvenær hann myndi hoppa ofan á mig. Harðsperrurnar voru ekki eins slæmar og ég hélt þær yrðu... þær fóru hins vegar versnandi eftir því sem leið á daginn. Ég vissi að ég yrði að fara á æfingu ef ég ætlaði að geta farið framúr daginn eftir en vegna anna og ótrúlegra óþæginda þá gat ég ekki hugsað mér að hreyfa mig.
Dagurinn í dag. Ég vaknaði nokkrum sinnum um morguninn vegna sársauka í vöðvunum bara við að snúa mér í rúminu!!! Það var vont að ANDA!Þarna var Daníel farinn að pota í mig og draga mig frammúr þannig að ég stulaðist framúr til að fara í heita sturtu...það tók tvær tilraunir að komast yfir brúnina á baðkarinu. Eftir sturtuna bruddi ég tvær parkódín og var til í slaginn. Næsta hindrun var stiginn niður. GOD! Ég var virkilega að spá í að bara láta mig rúlla niður, yrði örugglega skárra.
Þegar í vinnuna var komið tók við annar stigi, ég afréð að leggja í hann enda parkódínið ekki alveg komið í gang þannig að ég tók lyftuna upp á 1. hæð. Þegar ég var mætt við skrifborði þá reyndi ég að spara allar hreyfingar yfir daginn og rúllaði mér á stólnum ef það þýddi að ég gat möguleg komist hjá því að standa upp. Um hádegi var ég engu skárri og eftir að vera búin að vera skemmtiefni fyrir minn helming skrifstofunnar tók ég stórann skammt af íbufeni og uppúr því fóru harðsperrurnar að skána. Eftir vinnu fórum við síðan í sund og það gerði gæfumuninn. Ég gat í það minnsta gengið upp stigann hérna heima án þess að gefa frá mér eitt einasta hljóð þannig að það er nokkuð gott. Á morgun er annar bodyshape tími en því miður þá er ég að fara á tónleikana The Wall þannig að ég kemst ekki.... æ ég veit ekki hvern ég er að reyna að blekkja, það er langt þangað til að ég mun treysta mér til að fara í annan svona tíma :D

p.s. tæknilega 3 dagar í Búlgaríu!!!