Svona eftir á að hyggja þá er þetta nú bara eins og sniðið að þessum vinsælustu áramótaheitum í gegnum aldirnar. Væri gaman að heyra ef einhver annar hefur sett sér markmið á nýju ári.
Þegar ég hugsa um ristað brauð þá hugsa ég um smjör og ost og í mesta lagi sultu eða marmelaði. Svo rakst ég á þetta! Hérna eru útlitsaðar 300 leiðir til að útfæra ristað brauð. Ég setti hérna inn fyrstu 20, afganginn má sjá hérna Svo skrítið hvað fólki dettur í hug.
Þá er aðfangadagurinn liðinn með öllu sínu pakkaflóði og upp er runninn hinn ljúfi jóladagur. Enn eitt metið var slegið í ár í pakkafjölda undir jólatrénu og má það að mestu leyti rekja til Daníels.
Það hlaut að koma að því að maður léti bugast af öllum þessum pestum og veikindum sem eru í gangi þessa dagana. Þannig er því komið fyrir mér að ég sit veik heima og er að reyna að gera það upp við mig hvort ég eigi kannski að skella mér bara í sturtu og fara í vinnuna. Mér finnst nefnilega rosalega erfitt að réttlæta veikindadaga heima ef maður er ekki með hita eða getur bara bókstaflega ekki hreyft sig. Ég er búin að vera með hrikalega hálsbólgu undanfarna daga sem er alveg verst á kvöldin því þá leiðir hún útí eyrun þannig að mann kvíðir fyrir því að kyngja! Þessu fylgi síðan mikill hósti og kvef og raddmissir.
Ég er semsagt búin að eyða helginni í makindum með strákunum úppí stóra-súper-djúsí sófanum okkar. Ég verð nú að segja að þetta er bara besta frjáfesting sem ég hef gert fyrir utan íbúðina auðvitað sem rúmar þennan sófa :) Mér finnst þetta líka svo gaman af því að mér finnst eins og ég eigi þetta svo skilið eftir allt puðið og fátæktina meðan við vorum í skólanum. Svo ég tali nú ekki um gömlu góðu Guðrúnargötuna og allt það vesen sem fylgdi henni eins og einfalt gler og rafmagnstafla dauðans.
Daníel er búin að sakna mín ansi mikið og er komin með mikil fráhvarfseinkenn.i Það lýsir sér í því að hann vill vera mikið á höndum hjá mér og svona fyrst þegar ég er komin heim þá má ég helst ekki hverfa úr augnsýn og ALLS EKKI nálgast útidyrahurðina eða fatahengið!
Það sem er framundan hjá mér núna er að klára þessa blessuðu ritgerð sem er komin uppí tæp 11 þúsund orð og skila henni inn. Taka mér smá frí eftir það og reyna að redda nokkrum jólagjöfum og svo er það bara undirbúningur fyrir vörnina sem fer fram einhverntíma milli 16. og 20 desember.
Jæja best að fara kannski að kíkja út með litlu rófuna mína. Hann er alveg steinhissa á öllu þessu hvíta dóti sem er úti og getur varla slitið sig frá glugganum. Alveg frábært að fylgjast með þessu. Lítur út fyrir að Einar verði að vera heima að vinna í dag þar við komum ekki fjallabílnum einu sinni útaf bílastæðinu. Svona er það að búa í sveitinni kakkar mínir :)
Það hlýtur að sakna ástvinar síns sárlega. Hvað fleira.... Tjörnin er búin að vera frosin undanfarna daga og endurnar hafa þurft að vanda aðflugið til að lenda á litla þiðnaða blettinum.
Það er alveg ótrúlegt fé sem fer í að halda þessu gangandi. Það þarf t.d. að leggja rafmagns og vatnslagnir í þetta allt svo ekki sé minnst á vegakerfið með tilheyrandi ljósabúnaði og viðhaldi og almenningssamgöngur. Ég sé alveg möguleikana á því að byggja stærri byggingar en við gerum nú þegar og svo eru margir blettir ónýttir. Ég lagði t.d. í Grettisgötu um daginn og þar var alveg heil röð af gömlum og ljótum timburhúsum sem hefði sennilega nægt að blása á og þau hefðu jafnast við jörðu. Svona lagað finnst mér að megi bara jafna við jörðu og byggja þarna kannski 3gja hæða hús eins og hefur verið gert annarstaðar á Grettisgötunni. Svo mætti sko alveg fara að taka til hendinni þarna í Vogahverfinu við sjóinn. Vera bara með fjöldaniðurrif þar! Jæja nú er ég komin svo langt í þessum pælingum að ég er virkilega farin að spá í að sækja um hjá Borgarskipulagsnefnd Reykjavíkurborgar.
Vá hvað þetta er hóflega orðað miðað við að ég hef nákvæmlega ekkert að segja. Veit ekki einu sinni hvort ég muni getað klárað þessa færslu þar sem að Einar er að spila á gítarinn og sjónvarpið er líka í gangi og ég finn ekki fjarsýringuna. Verð að muna kaupa ól á fjarstýringuna eða raddstýringu á sjónvarpið eða kannski bara líma fjarstýringuna við borðið næst þegar ég finn hana...
Hérna í húsinu okkar í Svarthömrunum búa tveir sætir kisar. Annar er útikisi sem heitir Simbi og hinn er innikisi og heitir Líf. Daníel er voðalega hrifin af þeim og þegar þeir verða á vegi okkar þá kemur sko ekkert annað til greina en að stoppa og klappa þeim og strjúka. Simbi er alltaf til í að koma til okkar enda mesti ljúflingur og ótrúlega kelinn. Maður verður samt að passa að Daníel verði ekki of ákafur (sem gerist oft) og rífi í feldinn! Hann kallar alltaf þegar hann sér Simba: Disi! Disi! og bendir með puttanum. Hann minnir mig nú á þegar ég var lítil eða kannski meira á sögurnar sem ég hef heyrt af sjálfri mér. Það var einmitt líka kisi í Háaleitinu þegar ég var lítil sem hét Sveipur. 
Ég hef nú alltaf talið mig vera svona lala í landafræði okkar stórmerkilega og frábæra lands ;) Kannski ekki súpersleip, veit t.d. ekki hvar Trékillisvík er (man einhver eftir Sigga sæta kennaranema?) en ég kunni þó allar blessuðu sýslurnar utanbókar á sínum tíma. Ég hef farið "Hringinn" nokkrum sinnum og kann að nefna svona flest það sem þykir merkilegt sem er á leiðinni þótt ég hafi oftast setið í bílveikispillu-móki afturí.
Við Einar áttum 1 árs brúðkaupsafmæli í gær. Við vorum ekkert búin að plana þar sem við áttum von á að fara í útilegu en það var hætt við það vegna veðurs. Þannig að á síðustu stundu ákváðum við að slá til og gera eitthvað saman. Við vorum svo heppin að Hrefna og Egill gátu tekið Daníel í næturpössun. Þetta var fyrsta næturpössunin sem við höfum látið Daníel í og hann er nú orðinn næstum 14 mánaða. Maður var svona pínu stressaður (aðalega pössunarpíanna vegna) en að fá smá frí saman var svo sannarlega orðið löngutímabært.
Ég er orðin rauðhærð... eða því sem næst. Ljósu strípurnar fengu að fjúka og rauðar komnar í staðinn. Mér finnst þetta nú kannski ekki mikil viðbrigði enda hef ég oft og mörgum sinnum verið rauðhærð áður og fyrir utan það þá stoppa ég stutt við hvern lit og greiðslu. Humm, nú fékk ég hugmynd. Kannski ég ætti að skanna inn nokkrar myndir sem ég á af mér í gegnum tíðina og bera þær saman hérna. Spurning?
Jæja þar sem ég er nú eiginlega hætt að skrifa á síðuna hans Daníel (allavegana í bili) þá verð ég bara að segja aðeins frá honum hérna.
Við Einar vorum eitthvað að tala um skrifstofuhrekki í gær. Við minntumst á snilldaratriðið í The Office þar sem skrifstofuáhöld eins og heftarar og gatarar voru settir í Jello! Snilld! Svo er annar hrekkur þar sem fljót-spírandi fræum (t.d. alfa-alfa) er stráð í lyklaborðið og svo fer að koma upp gróður í lyklaborðinu!
Jæja, mér datt í hug að ganga bara alla leið og láta vita hérna á veraldarvefnum að ég hef í hyggju að minnka mittismál mitt á næstu mánuðum. Mér fannst ég vera svo fín eftir að ég átti Daníel, alveg 3 kg léttari en áður en ég var ólétt en svo kom þetta smám saman aftur og þá sérstaklega eftir að ég hætti með hann á brjósti. Ætli ég hafi ekki bara verið búin að venjast góða lífinu að þurfa ekki að hugsa hvað ég léti ofan í mig :) 
